Η τέχνη μπαίνει στο "Αίνιγμα του Δάσους"

Αυτή την Παρασκευή 9/12, 7-9 μ.μ., η τέχνη μπαίνει στο "Αίνιγμα του Δάσους" ολοκληρώνοντας το δημόσιο πρόγραμμα της έκθεσης/δράσης του Τάσου Βρεττού, λίγο πριν τη λήξη της στις 11/12. 

Εικαστικοί καλλιτέχνες, επιμελητές, θεωρητικοί αλλά και τροφοσυλλέκτες-τροφοσυνθέτες επισκέπτονται το "Αίνιγμα του Δάσους" μέσα από δικές τους εμπειρίες, έργα και αναζητήσεις. 

Ο Νίκος Αρβανίτης εξερευνά την αντίληψή μας και εξετάζει τη σχέση μας με τη φύση μέσω μιας – υπό διαμόρφωση - ηχητικής σύνθεσης αποτελούμενης από ανθρώπινες φωνές που μιμούνται τους ήχους ενός φυσικού τοπίου. 

Η Νάντια Αργυροπούλου περιγράφει, μέσα από την επιμελητική πρακτική, την εμπλοκή διαφορετικών τρόπων δημιουργίας, σκέψης και δράσης στο αίνιγμα του δάσους, στο Χαλάνδρι και στο άγριο πέραν. 

Ο Αδριανός Ευθυμιάδης παρουσιάζει το Ξέφωτο, ένα δωδεκάλεπτο βίντεο, κεφάλαιο του δοκιμιακού βίντεο-έργου του Μνήμη, υπό την Μάστιγα της Αγάπης (Memory, Plagued by Love). Σε αυτό το μη γραμμικό, άτακτο αφήγημα, το δάσος λογίζεται σαν μεταφορά για τη γλώσσα και η ποιητική αποκάλυψη σαν ‘ξέφωτο’ με έμφαση στο ενδότερο παιχνίδι του τι εμφανίζεται εκεί και τι αποκαλύπτεται πέρα από εκεί. 

Η Emile Maigyte δημιουργεί ένα μικρό video animation το οποίο ακολουθεί την Amber – μια απολιθωμένη ρητίνη δένδρου από τη γέννησή της και τη σχέση της με τους λαούς της Βαλτικής έως τη βίαιη, παράνομη εξόρυξή της η οποία δημιουργεί ένα σεληνιακό τοπίο στη γη της Δυτικής Ουκρανίας. (η παρουσίαση θα γίνει στα αγγλικά με ταυτόχρονη μετάφραση). 

Η Μαλβίνα Παναγιωτίδη προτείνει μία συρραφή αναζητήσεων για τα πνεύματα του δάσους, η οποία δρασκελίζει μέσα από παράξενες παραδόσεις της λαογραφίας και την ιστορία ενός Έλληνα ταριχευτή άγριων πουλιών υπό τον τίτλο "Φέρνοντας το δάσος στο σπίτι μας". 

Το Studio Precarity (Βασιλική-Μαρία Πλαβού και Μάριος Σταμάτης), το γραφιστικό δίδυμο που επιμελήθηκε την ταυτότητα της έκθεσης, μας καλεί σε μια επιτελεστική πορεία αναδρομής στο μέλλον. Η ομάδα, σε μία λογική αναβίωσης (re-enactment), ανιχνεύει το οδοιπορικό του Τάσου Βρεττού στις περιοχές που προσβλήθηκαν από τις φωτιές και συλλέγει οπτικό υλικό από την τωρινή κατάσταση. Στη συνέχεια δημιουργεί ένα οπτικό περιπατητικό δοκίμιο με τη χρήση animation, επεξεργασμένου υλικού πεδίου και επιλεγμένων αποσπάσματων κριτικής γραφής για τη σχέση ανθρώπου-φύσης σήμερα. 

Θα παρουσιαστεί το έργο "Forest Mind" της Ursula Biemann με τη μορφή προβολής (2021, 31’). Το οπτικοακουστικό δοκίμιο της διεθνούς & βραβευμένης εικαστικού και ερευνήτριας τοποθετείται στα δάση του Αμαζονίου στην Κολομβία και συνδέει στοιχεία διαφορετικά νήματα γνώσης σχετικά με την νευροβιολογία των φυτών, τις σχέσεις τους με τον άνθρωπο, την κωδικοποίηση της ζωής και τους τρόπους αποθήκευσης και απόδοσης πληροφοριών στη διαδικασία αυτή όπως ερευνάται πια από την κβαντική βιολογία. Συνδυάζοντας επιστημονικές αλλά και σαμανικές θεωρήσεις της εμπλοκής μας με διαφορετικά όντα, υλικότητες και πνεύματα, το έργο υποστηρίζει μια οικοκεντρική κοσμοθεωρία και την αποαποικιοποίηση της ιθαγενούς γνώσης σε όφελος μιας άλλης θεώρησης πλοήγησης του οντολογικού τόξου και μιας ισότιμης βιοκεντρικής πραγματικότητας. Η Ursula Biemann εργάζεται με ιθαγενείς Inga για τη δημιουργία του Biocultural Indigenous University και την ανάπτυξη μιας διαφορετικής ακαδημαϊκής παράδοσης η οποία θα εξελίσσεται σε στενή επαφή με τα φυσικά τοπία των πολλαπλών ειδών. Η έννοια του "γίγνεσθαι πανεπιστήμιο" (becoming university) διατρέχει τα έργα της αλλά και τη συνολική κοινωνικοπολιτική στάση της σε θέματα παραγωγής και διανομής της γνώσης. (Η προβολή θα γίνει στην αγγλική γλώσσα). 

Παρόντες θα είναι τόσο ο φωτογράφος Τάσος Βρεττός, όσο και ο δημιουργός της ηχητικής εγκατάστασης της έκθεσης Μάκης Φάρος.

Παράλληλα και στη διάρκεια της βραδιάς, η Vegan Academy με τους εισηγητές Δήμητρα Μαγκλάρα vegan chef και Αντρέα Πιπέρη pastry chef, καθώς και με τους σπουδαστές των τμημάτων vegan μαγειρικής και vegan ζαχαροπλαστικής της σχολής θα ετοιμάσουν μια γευστική και εικαστική εμπειρία με βρώσιμα υλικά από τον πλούτο του δάσους. Όπως σημειώνει η κα Μαγκλάρα "Τα δάση, είναι σε μία αέναη αναζήτηση του φωτός. Φαινομενικά στέκονται ακίνητα δέχονται και αντέχουν τα πάντα. Βρίσκονται όμως σε μια διαρκή κίνηση, αναπτύσσουν τεράστιες ρίζες για να αντλήσουν νερό και κλαδιά για να έρθουν όσο πιο κοντά γίνεται στην πηγή του φωτός, γιατί ξέρουν ότι δημιουργούν ζωή. Η τροφή που υπάρχει στα δάση είναι γενναιόδωρη και αν συντονιστούμε μαζί της, μπορεί να είναι μια μεταμορφωτική εμπειρία, γιατί ουσιαστικά μας προσφέρει βρώσιμες διαβαθμίσεις φωτός".