Αν υπάρχει μόνο μια κατηγορία μαγαζιών που σερβίρουν ποτό και φαγητό και αγκαλιάζει απόλυτα το δημοσιογραφικό κλισέ που τα θέλει να "προσφέρουν μια απόδραση από την αστική καθημερινότητα", τότε αυτή είναι τα tiki bars. Ξέρεις, τα μέρη εκείνα με τους φοίνικες, τα παρδαλιάρικα χρώματα και μοτίβα, τα cocktails με ομπρελίτσες και τις ρεγγε-ειδείς μουσικές. Αυτός είναι ο σκοπός τους άλλωστε, να σε μεταφέρουν νοητά έστω και για λίγο κάπου τροπικά, κατά κάποιο τρόπο τέλος πάντων.
Η ιστορία του tiki ξεκινά ουσιαστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, λίγο μετά το τέλος της Ποτοαπαγόρευσης, όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα tropical bars εμπνευσμένα από εικόνες του Ειρηνικού και της Καραϊβικής. Οι χώροι αυτοί δεν πουλούσαν μόνο cocktails αλλά γαρνίριζαν τη φασούλα τους με την αίσθηση του ταξιδιού, μέσα από θεματικά σκηνικά, έντονη διακόσμηση και σύνθετες συνταγές με βάση κυρίως το ρούμι, δημιουργώντας μια νέα κουλτούρα διασκέδασης που γνώρισε τεράστια επιτυχία για δεκαετίες.
Στην πορεία, το tiki πέρασε και τη δική του περίοδο παρακμής. Τα έτοιμα σιρόπια, οι πρόχειρες συνταγές και η υπερβολή αλλοίωσαν τον χαρακτήρα του, ενώ η αισθητική του άρχισε να θεωρείται ξεπερασμένη. Πριν 25 έτη, περίπου, η φιλοσοφία του επανήλθε μέσα από μια πιο σύγχρονη ματιά - με σεβασμό στην ιστορία των cocktails, καλύτερες πρώτες ύλες και μεγαλύτερη έμφαση στην ποιότητα παρά στο εντυπωσιακό περιτύλιγμα.
Τα τελευταία χρόνια και διεθνώς, η εν λόγω σέκτα ποτάδικων δείχνει να βιώνει ένα ρενεσάνς, με την Αθήνα προφανέστατα να μη μένει εκτός - αν και η αλήθεια είναι πως θα περιμέναμε να δούμε περισσότερα τέτοια. Η όλη συνθήκη δε σταματά στα προαναφερθέντα στοιχεία, εξωτικά διακοσμητικά ή πολύχρωμα ποτήρια αλλά εκτείνεται σε μια γενικότερη εμπειρία που συνδυάζει ατμόσφαιρα, δημιουργικότητα και σοβαρή προσέγγιση στο cocktail. Κλασικές επιλογές όπως το Mai Tai, την Piña Colada ή το Zombie παραμένουν διαχρονικές, ενώ οι σύγχρονες εκδοχές αξιοποιούν πλέον και άλλα αποστάγματα, όπως gin, tequila, mezcal, pisco ή cachaça, ανταποκρινόμενες στις σημερινές γευστικές προτιμήσεις.
Όταν μιλάμε λοιπόν για το εν λόγω section και την Αθήνα, δε μπορούμε να μην ξεκινήσουμε τη συζήτηση από το Tiki Bar Athens. Mας έμαθε την Tiki κουλτούρα δύο δεκαετίες πριν και συνέβαλε στη διαμόρφωση της αθηναϊκής μπαρ σκηνής, που μεγαλώνει όμορφα. Εκεί όπου η Πλάκα συναντά το Κουκάκι, στον γεμάτο φυτά και memorabilia, δροσερό, retro fun χώρο του, δίνουμε ραντεβού όλη μέρα για άχαστα κοκτέιλ, brunch και comfort μπουκιές.
Τα tiki classics, όπως τα Zombie και Painkiller, συναντούν τις Aperitiki ιδέες ή ένα δροσερό Rum & Coco, ενώ ειδική θέση στο bar menu έχουν και τα ελεβέ gin & tonic. Poke bowls, burger και τάκος –και σε mini εκδοχές–, τροπικές σαλάτες, σάντουιτς, pizza, αλλά και ωραίες vegan ιδέες συνοδεύουν γευστικά τα κοκτέιλ. Swing & roll και ντίσκο μουσικές φτιάχνουν ατμόσφαιρα και το καλοκαίρι στην πόλη γίνεται πιο τροπικό από ποτέ.
Πολύ πριν το αθηναϊκό κέντρο γίνει η Μέκκα του κοκτέιλ και σίγουρα αρκετά πριν, γενικότερα, η Αθήνα εξελιχθεί σε μία από τις πιο σημαντικές πόλεις της παγκόσμιας μπαρ σκηνής, το Χαλάνδρι μπορεί να υπερηφανεύεται πως άνοιξε τον δρόμο για καλύτερες ημέρες όσον αφορά το τι μπαίνει στα ποτήρια μας. Γύρνα πίσω, εκεί κοντά στο 2010-15 και σκέψου: Think Positive, Speakeasy, Dos Agaves, Alobar, Σπίτι Cocktail Bar, 9Bήτα - γενικά, αν ήθελες να πιεις ωραία και πρωτοποριακά για την εποχή, πήγαινες Χαλάνδρι. Το White Monkey είναι ένα από τα ελάχιστα σημαντικά ευ πίνειν σημεία στην πάλαι ποτέ πιο χιπ γειτονιά των ΒΠ -που ακόμα διατηρεί το κάτι τις της και έχει πραγματάκια να δώσει στον επισκέπτη- συνεχίζοντας ακάθεκτο από το 2014, ωριμάζοντας όμορφα και εξακολουθώντας να σερβίρει νόστιμα, tiki oriented ποτά.
Στο υπάρχον μενού, που σερβίρεται από το περασμένο καλοκαίρι και είναι η τελευταία κάρτα που φέρει την υπογραφή του Φαίδωνα Παπακωνσταντίνου, βρίσκεις μπόλικες και ενδιαφέρουσες προτάσεις, στο γνώριμο τίκι ύφος και με το ρούμι να πρωταγωνιστεί, ενώ στο πεδίο του φαγητού, το White Monkey συνεργάζεται εδώ και λίγους μήνες με τον Μυστικό Κήπο (μέσω της ghost kitchen του MK street food), σε μια πρόταση που περιλαμβάνει street food από όλο τον κόσμο και ένα εύρος που εκτείνεται από bao buns και nuggets μέχρι φαλάφελ, τάκος και πίτσα - το φαγητό που πρέπει να έχει ένα μπαρ.
Τέλος, με λίγο πιο ανοιχτό μυαλό και σίγουρα περισσότερη φαντασία, μπορούμε να εντάξουμε στην εν λόγω λίστα και το θρυλικό Baba Au Rum (προσφάτως βραβευμένο με μια θέση στα Europe's 50 Best Bars). Πάντοτε το θεωρούσα ένα μπαρ κοσμοπολίτικο και παράλληλα οικείο.
Εκείνο ακριβώς το μέρος όπου θα πας και για πρώτο ραντεβού αλλά και για ένα χαλαρό ποτό μόνος ή με φίλους, όπου θα ακούσεις ωραίες μουσικές και θα χορέψεις, την ίδια στιγμή που θα σου επιτρέψει να οικειοποιηθείς την κοινωνική ιδιωτικότητα της μπάρας του. Το σημείο τομής του σύμπαντος ενός πιτσιρικά με σκέιτ και του γιάπη που γουστάρει να πίνει εκεί τα after office ποτά του, του φασαίου και του κυριλέ. Ανόθευτα urban με την αθηναϊκή έννοια και ταυτόχρονα ρομαντικά ταξιδιάρικο, ζωντανό και αυθεντικό, πάντοτε προσεγμένο. Ένα μπαρ φτιαγμένο από πρωτοπόρους δημιουργούς, που όμως απευθύνεται σε όλους, δίχως να παρεκκλίνει από τις αρχές του.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
