Προμηθέας

3,5

Ο Νίκος Καραθάνος εξανθρωπίζει την αισχύλεια τραγωδία, διαβάζει σε αυτή την «κοσμογονία» του καθημερινού ανθρώπου για να καταλήξει σε ένα ενδιαφέρον, εσωστρεφές, ενδοσκοπικό όσο και συγκινητικό, αποτέλεσμα.

Προμηθέας

Δεν υπάρχει βράχος ούτε Καύκασος στον κατά Νίκο Καραθάνο «Προμηθέα», την παράσταση που εμπνεύστηκε από την αισχύλεια τραγωδία. Μόνο ένα σπιτάκι με πέτρινο περίβλημα και ξύλινο εσωτερικό, με λίγα λιτά, σχεδόν φτωχικά, έπιπλα με αναμνήσεις 70’s αισθητικής (σκηνικό: Εύα Μανιδάκη). Ο Δίας, που εξουσιάζει θεούς και ανθρώπους, αόρατος και σε αυτή την περίπτωση, είναι ο πατέρας, οι οικογενειακοί δεσμοί, που ενίοτε γίνονται δεσμά. Ο βράχος είναι το σπίτι, οι οικογενειακές φωτογραφίες στους τοίχους, οι μνήμες από τα οικογενειακά τραπέζια, οι ήχοι ενός τσάμικου, μια φωνή στο ραδιόφωνο.

Προμηθέας - εικόνα 1
©Andreas Simopoulos

Είναι μία ιδιαιτέρως προσωπική, ίσως και αυτοβιογραφική κατάθεση αυτή που επιχερεί ο Νίκος Καραθάνος, που ίσως ξενίζει στην αρχή ή έχει κάποιες άνισες σκηνές, που όμως τελικά καταφέρνει να ρίξει λίγο φως στο εσωτερικό μας σκοτάδι. Η παράσταση, χωρίς να επεμβαίνει στο πρωτότυπο κείμενο παρά μόνο αφαιρώντας τα μέρη του Χορού και προσθέτοντας κάποια προσωπικά σχόλια (μετάφραση: Γιάννης Αστερής, διασκευή: Γ. Αστερής-Ν. Καραθάνος), μετατοπίζει το κοσμογονικό κείμενο του Αισχύλου σε ανθρώπινα μεγέθη, εξανθρωπίζει τους ήρωες. Και μάλιστα ήρωες που στο πρωτότυπο είναι όλοι θεοί, ημίθεοι, Τιτάνες, άνθρωποι με μυθικά χαρακτηριστικά ή ζωόμορφη όψη. Για τον Νίκο Καραθάνο, όμως, είναι όλοι άνθρωποι. Καθημερινοί, σαν εμάς. Και μαζί τους γινόμαστε κι εμείς Προμηθέας και Ιώ, κυνηγημένοι, μόνοι και φοβισμένοι, όπως όλοι μπορούμε να γίνουμε, αν δεν είμαστε ήδη, Κράτος και Βία και Ήφαιστος και Ερμής. Αλλά και όλοι μαζί, συμφιλιωμένοι, θα καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι, όπως κάνουν στο φινάλε της παράστασης δίπλα στον σκηνοθέτη που ερμηνεύει τον ρόλο του Προμηθέα, ο Χρήστος Λούλης (Κράτος, Ερμής), ο Γιάννης Κότσιφας (Ήφαιστος, Ωκεανός) και η Γαλήνη Χατζηπασχάλη (Βία, Ιώ) που μοιράστηκαν τους υπόλοιπους ρόλους.

Προμηθέας - εικόνα 2
©Andreas Simopoulos

Η σύγκρουση με την εξουσία του Δία όπως τη δραματοποιεί ο Αισχύλος, στην παράσταση γίνεται υπαρξιακή αναζήτηση, γίνεται σύγκρουση με την οικογένεια, με την ίδια την ύπαρξη. Ο βράχος που βαραίνει αυτόν τον Προμηθέα είναι το βάρος της ζωής και του θανάτου. Γι’ αυτό και στην παράσταση, παρόλο που οι ήρωες «μικραίνουν», έτσι όπως παρουσιάζονται με τα καθημερινά τους ρούχα (Άγγελος Μέντης), μέσα στο πεζό περιβάλλον μίας κουζίνας, αστείοι κάποιες φορές μέσα στην ανθρώπινή τους ασημαντότητα, η ουσία δεν φτηναίνει. Το σκηνοθετικό βλέμμα στρέφεται προς το «μέσα», η κοσμογονία του Νίκου Καραθάνου είναι επικεντρωμένη και αφορά στον άνθρωπο, τον οποίον ανάγει ως το κέντρο του σύμπαντος. Και πράγματι ο τρόπος που κινείται το σπίτι διαγράφοντας κύκλους στη σκηνή, πότε ενιαίο πότε μοιρασμένο στα δύο, θυμίζει το χορό των πλανητών. Κομβικό ρόλο σε αυτή την ανθρώπινη κοσμογονία έχει η μουσική του Άγγελου Τριανταφύλλου (εκτελεσμένη ζωντανά από την ορχήστρα), που δίνει όγκο και ανυψώνει το καθημερινό, ενώ παράλληλα δίνει στην παράσταση τον χαρακτήρα ενός μουσικού έργου.

Περισσότερες πληροφορίες

Προμηθέας

  • Τραγωδία
  • Διάρκεια: 95 '

Στη μόνη σωζόμενη τραγωδία στην οποία κανένας από τους χαρακτήρες δεν είναι κοινός θνητός, ο Ν. Καραθάνος τοποθετεί τη δράση σε ένα σπίτι-μετεωρίτη, που αιωρείται στο χωροχρόνο και κατακλύζεται από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, σε μια προσπάθεια να αναδείξει το αίτημα για ελευθερία.

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Λεωφ. Συγγρού 107, Νέος Κόσμος
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η ζωή της Ζωζώς Νταλμάς γίνεται θεατρικός μονόλογος με την Έφη Χαντζούλη

Η Έφη Χαντζούλη ενσαρκώνει τη θρυλική Ζωζώ Νταλμάς σε έναν θεατρικό μονόλογο για τη λάμψη, τους έρωτες και τη μοναξιά πίσω από τον μύθο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
18/11/2026

Τελευταία ευκαιρία για τη "Νοχαβελάνδη" του Γιάννη Αποσκίτη στο Θέατρο 104

Για λίγες μόνο παραστάσεις συνεχίζεται το ανατρεπτικό γουέστερν δωματίου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Βουρδαμή και συμπαραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Νέες φωτογραφίες από "Το Πλυντήριο" του Θανάση Τριαρίδη

Το δυστοπικό έργο, σε σκηνοθεσία Ανδρόνικου Κωνσταντίνου Δημόπουλου, παρουσιάζεται στη σκηνή του Θεάτρου 104, με την Ελίνα Ρίζου και τη Φραγκίσκη Μουστάκη στους δύο κεντρικούς ρόλους.

Η "Ant-Αλλαγή" εμπνέεται από τις "Δούλες" του Ζαν Ζενέ και γράφει τη δική της συνέχεια

Η Ευαγγελία Τυμπλαλέξη υπογράφει μια νέα θεατρική συνέχεια στις "Δούλες" του Ζαν Ζενέ, με την ηρωίδα Λέα να βρίσκεται πλέον έγκλειστη σε φυλακές καταναγκαστικών έργων.

Αποκλειστικό: Το "Birthland" ταξιδεύει εκτός συνόρων και σπάει τη σιωπή των "καλών κοριτσιών"

Η ελληνογαλλοσερβική παράσταση "Birthland" ταξιδεύει τον Νοέμβριο στο Νόβι Σαντ και τον Δεκέμβριο στα γαλλικά στο Παρίσι, φέρνοντας στη σκηνή μια αφοπλιστική εξομολόγηση για τη μητρότητα, την καριέρα και όσα τα "καλά κορίτσια" δε λένε.

"Μια μικρή παρηγοριά": Πέντε ιστορίες του Ρέυμοντ Κάρβερ στη σκηνή του Studio Μαυρομιχάλη

Μια θεατρική σύνθεση για την αγάπη, τη μοναξιά και τις εύθραυστες ανθρώπινες σχέσεις, μέσα από τον ιδιαίτερο λογοτεχνικό κόσμο του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα.

Ο John Moran φέρνει στη σκηνή έναν κόσμο όπου κάθε ήχος γίνεται μέρος της δράσης

Ο John Moran και η Βίκυ Φίλιππα παρουσιάζουν το "The Revelation", ένα μουσικοθεατρικό techno-thriller όπου ο ήχος καθορίζει την κίνηση και τη σκηνική δράση.