ΑΝΝΑ ΜΑΣΧΑ
το αιλουροειδές του Αμόρε
Από τζάνκι μέχρι νεραϊδοβασίλισσα κι από φινετσάτη κόμησσα μέχρι εφιαλτική γκουβερνάντα. Κάθε ρόλος είναι και μια ολική μεταμόρφωση για την Άννα Μάσχα. Από τις πιο γοητευτικές και καταξιωμένες ηθοποιούς της νέας γενιάς, πρωταγωνιστεί φέτος στη σκηνή του Αμόρε ως ανδρόγυνη Ροζάουρα στο "Η ζωή είναι ένα όνειρο". Με αφορμή τη νέα της μεταμόρφωση, ανατρέχουμε στο θεατρικό της παρελθόν, συνομιλούμε με την ίδια και αποκαλύπτουμε τα πολλά της πρόσωπα!
Τη θυμάμαι ακόμη πολύ έντονα να χαμογελά αινιγματικά ως γκουβερνάντα-φάντασμα, στέκοντας αγέρωχα πάνω στο "νησάκι" του σκηνικού στο "Στρίψιμο της βίδας" του Χένρι Τζέιμς. Στο "Mainstream" του Ντέιβιντ Κρεγκ, αν και βυθισμένη σε μια θάλασσα από φελιζόλ, κατόρθωνε, ακόμη κι ως παγωμένο πρόσωπο ενός μετα-θεάτρου, να σε γοητεύει με την εκτυφλωτική της δύναμη. Στις "Ιδιωτικές ζωές" του Νόελ Κάουαρντ "αλώνιζε" τη σκηνή με άνεση και χάριζε στιγμές άκρατου γέλιου ως κομψή πλην όμως υστερική Αμάντα -μια νιόπαντρη μεγαλοαστή που εμπλέκεται σε ένα ερωτικό γαϊτανάκι δίχως τέλος. Άλλοτε κωμική σουμπρέτα κι άλλοτε δραματική ηρωίδα, άλλοτε ξωτικό κι άλλοτε grand-dame, πάντα όμως σεμνή και ουσιαστική, η Άννα Μάσχα μοιάζει να πλάθει τους ρόλους της με μια πηγαία σχεδόν αμεσότητα, απλότητα, ακρίβεια και μαεστρία. Τι λέει όμως η ίδια η Άννα Μάσχα για τις πολλαπλές μεταμορφώσεις της;
"Δεν είναι αυτοσκοπός. Συμβαίνει από μόνο του σχεδόν, είναι κάτι σαν φυσική συνέπεια. Τα έργα και οι ρόλοι με οδηγούν σε υποχρεωτικές μεταμορφώσεις. Αναλόγως αλλάζουν το σώμα, η διάθεση, ακόμη και το ταμπεραμέντο μου. Κάποια ενστικτώδη όμως στοιχεία -όπως η φωνή, ορισμένοι τονισμοί, κάποιες κινήσεις- παραμένουν αναλλοίωτες. Υπάρχουν βέβαια φορές που θα ευχόμουν να είμαι ακόμη πιο τολμηρή στις μεταμορφώσεις μου!".
Το ταξίδι αυτό, από ρόλο σε ρόλο, πόσο σε αλλάζει ως άνθρωπο;Πάντα ξαναγυρνώ σε αυτό που είμαι, με την αίσθηση βέβαια πως πλησίασα μια πλευρά του εαυτού μου που παρέμενε άγνωστη μέχρι τότε. Υπάρχουν στιγμές που μου μπαίνει η τρέλα να δοκιμάσω στην πραγματική ζωή μου κάποιο από τα νέα στοιχεία που ανακάλυψα επί σκηνής... Έχω ζηλέψει ας πούμε τον τσαμπουκά της Ροζάουρα (ο ανδρόγυνος ρόλος που ερμηνεύει στο "Η ζωή είναι ένα όνειρο")! Τις περισσότερες φορές όμως αρκούμαι στο ότι τον δοκίμασα έστω για λίγα λεπτά πάνω στη σκηνή.
Ποιος ρόλος σε δυσκόλεψε περισσότερο και ποιος ήταν ο πιο κοντινός σε σένα;
Ο ρόλος της Άλις, της νεαρής στριπτιζέζ στο "Τόσο κοντά" του Πάτρικ Μάρμπερ, ήταν από τους πιο δύσκολους που έχω συναντήσει. Έπρεπε να πείσω το κοινό πως το σώμα μου είναι εξοικειωμένο στο να το βλέπουν οι άνδρες γυμνό -κάτι εντελώς ξένο για μένα. Εξίσου ανοίκεια μου ήταν και η Φλαμίνια στη "Διπλή απιστία". Τι σχέση έχω εγώ με τη μοιραία γυναίκα βαμπ α λα Τζόαν Κρόφορντ; Με έχει πάντως βοηθήσει πάρα πολύ η άποψη του Θωμά (Μοσχόπουλου) πως οι ρόλοι δεν είναι κάπου μακριά από τον ηθοποιό. Αντίθετα, στον καθένα μας ενυπάρχουν στοιχεία ακόμη και του πιο ανοίκειου ρόλου. Αρκεί να τολμήσεις να τα αγγίξεις.
Ποιο ρόλο θα επιθυμούσες να παίξεις;Με γοητεύουν οι σαιξπηρικές ηρωίδες: για τη δύναμη, την ποιητικότητά τους και γιατί ξεπερνούν, θα 'λεγε κανείς, τη θηλυκή τους υπόσταση. Ίσως κι επειδή ήταν γραμμένοι για να παιχτούν από άντρες, καταφέρνουν να ξεπεράσουν το φύλο.
Η πιο όμορφη κουβέντα που έχεις πει ποτέ επί σκηνής;Έλεγα πολλά ωραία πράγματα στον "Καζανόβα" της Μαρίνας Σβετάγιεβα, αλλά δεν τα θυμάμαι πια! Μπορώ όμως να σου πω το πιο όμορφο που έχω ακούσει. Ήταν η φράση που μου έλεγε ο Ακύλας Καραζήσης ως πρώην σύζυγός μου στις "Ιδιωτικές ζωές" προκειμένου να με ξανακερδίσει: "Δεν κρύβεις κανένα μυστήριο για μένα, αγάπη μου, πειράζει;"
Ευτυχώς για εμάς, η Άννα Μάσχα ως ηθοποιός συνεχίζει να κρύβει πολλά μυστήρια, που θα εξακολουθήσει να μας τα αποκαλύπτει επί σκηνής. Για την ώρα, θα την απολαύσουμε στην ένατη πλέον συνεργασία της με το σκηνοθέτη Θωμά Μοσχόπουλο σε ένα από τα ωραιότερα κείμενα του "χρυσού αιώνα" του ισπανικού θεάτρου (17ος αιώνας), στο Η ζωή είναι ένα όνειρο του Καλντερόν ντε λα Μπάρκα. Εκεί, ένας βασιλιάς (Κ. Μπερικόπουλος) φυλακίζει το νεογέννητο γιο του, τον Σιγισμούνδο (Α. Ξάφης) φοβούμενος το μελλοντικό εκθρονισμό του. Η μόνη παρέα του νέου είναι ο παιδαγωγός του (Γ. Νταλιάνης). Ο πατέρας του τον ελευθερώνει πολλά χρόνια μετά και τον κάνει βασιλιά για μία μέρα.
Ο Σιγισμούνδος θα βγάλει στην επιφάνεια τα άγρια βιώματα του εγκλεισμού του και θα σταλεί πίσω στη φυλακή. Στην ιστορία εμπλέκεται η Ροζάουρα (Ά. Μάσχα) που, μεταμφιεσμένη σε άνδρα, επιθυμεί να πάρει εκδίκηση για την ερωτική απογοήτευση που της προκάλεσε ο Δούκας Αστόλφο (Γ. Γλάστρας), εγκαταλείποντάς την για την ανιψιά του βασιλιά, την Εστέλα (Ι. Παππά). Σε πολύ ιδιαίτερους ρόλους εμφανίζονται οι Α. Λυρής και Σ. Πατσίκας.
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος. Μετάφραση: Νίκος Χατζόπουλος. Σκηνικά-κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου. Μουσική: Coti K.
Ιλειάνα Δημάδηidimadi@athinorama.gr ΙNFO
ΑΜΟΡΕ-Κεντρική Σκηνή Πριγκιποννήσων 10, Πολύγωνο, 2106468009. Προγραμματισμένη πρεμιέρα: 17/12.
