Η Φένια Παπαδόδημα παρουσιάζει τη μουσικοθεατρική "Νέκυια" στην Αίθουσα "Γιάννης Μαρίνος"

Η Φένια Παπαδόδημα παρουσιάζει από τις 12 Οκτωβρίου, για λίγες παραστάσεις, τη μουσικοθεατρική "Νέκυια" στην Αίθουσα "Γιάννης Μαρίνος" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Μεταφερόμενη στον νέο αυτό χώρο, η παράσταση προτείνει μια ιδιαίτερη σκηνική προσέγγιση της λ’ ραψωδίας της Οδύσσειας, σε μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη.

Η Νέκυια, ένα από τα πιο κομβικά σημεία του ομηρικού έπους, οδηγεί τον Οδυσσέα στον κόσμο των νεκρών. Ο ήρωας, "δισθανής" (δύο φορές αποθαμένος), διασχίζει τον Άδη και επιστρέφει μεταμορφωμένος, έχοντας περάσει μέσα από μια βαθιά διαδικασία αυτογνωσίας και αναμέτρησης με το πεπρωμένο του.

Η Παπαδόδημα, μαζί με τον Μανόλη Αφολάνιο (Yinka), μεταφέρει το ομηρικό κείμενο στο σήμερα, συνδυάζοντας αφήγηση, θέατρο, τραγούδι και κίνηση. Στο επίκεντρο βρίσκεται η μορφή του ραψωδού, μέσα από μια προσέγγιση που συνομιλεί παράλληλα με άλλες αφηγηματικές παραδόσεις, όπως εκείνη των Griots της υποσαχάριας Αφρικής.

Καθοριστικό ρόλο στην παράσταση κατέχει το ngoni (η αφρικανική άρπα), το οποίο λειτουργεί ως ο βασικός μουσικός συνοδός της αφήγησης. Η Φένια Παπαδόδημα και ο Γιώργος Παλαμιώτης διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερο ηχητικό τοπίο, όπου οι λέξεις, οι ρυθμοί και οι σιωπές δημιουργούν έναν ζωντανό χώρο συνάντησης του αρχαίου λόγου με το σύγχρονο κοινό

Έτσι, η "Νέκυια" επιστρέφει στη σκηνή ως μια τελετουργική αλλά ταυτόχρονα άμεση εμπειρία, αναζητώντας στους αρχαίους μύθους τα στοιχεία εκείνα που παραμένουν διαχρονικά: τη μνήμη, την απώλεια, τον θάνατο, την επιστροφή και την ανάγκη του ανθρώπου να συνομιλεί με το αόρατο.

Τα κοστούμια υπογράφει ο Κωνσταντίνος Κασπίρης, την κινησιολογία η Μαρίζα Τσίγκα, τον ηχητικό σχεδιασμό και τα live electronics ο Γιώργος Παλαμιώτης, ενώ τους φωτισμούς η Στέλλα Κάλτσου.

Λίγα λόγια για τη δημιουργό

Η Φένια Παπαδόδημα είναι ηθοποιός, τραγουδίστρια, συνθέτις και σκηνοθέτις, με σπουδές στο Conservatoire C.N.S.A.D. του Παρισιού, στο λυρικό και ινδικό τραγούδι, καθώς και στο ngoni. Έχει παρουσιάσει έργα της στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, στο Θέατρο Τέχνης, στο Εθνικό Θέατρο και στην Εναλλακτική Λυρική Σκηνή.

Περιγράφοντας τη γέννηση της παράστασης, εξηγεί πως η επαφή της με το ngoni στο Παρίσι λειτούργησε καθοριστικά, καθώς οι συνηχήσεις της αφρικανικής άρπας φάνηκαν ιδανικές για να "αγκαλιάσουν" τον ομηρικό λόγο. Η ίδια αφηγήθηκε το κείμενο με τη συνοδεία του οργάνου, αναζητώντας μια άμεση επικοινωνία με τον ακροατή, καθώς ο ήχος της άρπας "άνοιγε μια απρόσμενη δίοδο στον ψυχισμό του κοινού, δημιουργώντας μια σπάνια ποιότητα συνύπαρξης".