Ακάθεκτες συνεχίζουν για 4η σεζόν οι "Στρακαστρούκες" του Δημήτρη Σαμόλη

Για δύο σεζόν στο Μικρό Γκλόρια, τα εισιτήρια προπωλούνταν μήνες πριν. Ακολούθησε μια τρίτη σεζόν που οδήγησε τις "Στρακαστρούκες" σε μεγαλύτερη σκηνή, γνωρίζοντας ακόμη μεγαλύτερη ανταπόκριση. Το φετινό καλοκαίρι βγήκαν σε περιοδεία, ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους συζητήσεις, συγκίνηση και ένα κοινό που συνέχισε να μιλά για την παράσταση και μετά το τέλος της. Οι κριτικές έκαναν λόγο για ένα συγκλονιστικό one man show, όπου το χιούμορ συναντά τη συγκίνηση και η θεατρική αφήγηση έρχεται αντιμέτωπη με μερικές από τις πιο δύσκολες πλευρές της ελληνικής κοινωνίας. Τώρα, οι "Στρακαστρούκες" του Δημήτρη Σαμόλη, σε σκηνοθεσία Μάριου Κακουλλή, επιστρέφουν στο θέατρο Auditorium για τέταρτη σεζόν. Μια παράσταση που κατάφερε να γίνει επιτυχία κυρίως από στόμα σε στόμα και να αποκτήσει σταθερή θέση στο θεατρικό τοπίο.

'Ένα αγόρι απέναντι στην "αγία ελληνική οικογένεια"

Οι "Στρακαστρούκες" αποτελούν το πρώτο θεατρικό κείμενο του Δημήτρη Σαμόλη και έχουν στο επίκεντρο ένα αγόρι που δεν χωρά στα πρότυπα που έχει θέσει η κοινωνία. Μέσα από την ιστορία του, ο Σαμόλης στρέφει το βλέμμα στην ελληνική οικογένεια, στην κλειστή κοινωνία της επαρχίας, στον εκφοβισμό και στο κακώς εννοούμενο "αντριλίκι" που μπορεί να μετατραπεί σε μηχανισμό βίας.

Το έργο, ωστόσο, δεν επιλέγει τον εύκολο δρόμο της καταγγελίας. Αντίθετα, οι δύσκολες και πικρές αλήθειες περνούν μέσα από το χιούμορ, το οποίο λειτουργεί σχεδόν σαν άμυνα απέναντι σε όσα είναι δύσκολο να ειπωθούν. Το γέλιο, έτσι, συνυπάρχει με τη συγκίνηση και, κάποιες φορές, γίνεται ακόμη πιο δυνατό επειδή γνωρίζουμε τι κρύβεται από πίσω.

Η ιστορία μάς μεταφέρει σε ένα χωριό της Κρήτης. Είναι δέκα λεπτά πριν χτυπήσουν οι καμπάνες για την Ανάσταση. Ο Κωσταντής κρατά στη μία του χούφτα καραμελάκια που σκάνε στο στόμα και στην άλλη αυτοσχέδιες στρακαστρούκες. Σε μια κλειστή κοινωνία, όπου κανείς δεν του απλώνει πραγματικά το χέρι, αποφασίζει να ανοίξει την καρδιά του.

Μιλά με χιούμορ, πίκρα, θυμό και μια αφοπλιστική ειλικρίνεια. Μόνο που οι καμπάνες θα χτυπήσουν νωρίτερα. Η αντίστροφη μέτρηση της παράστασης δεν αφορά μόνο ένα επικείμενο "μπαμ". Αφορά όλα όσα συσσωρεύονται όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον που αδυνατεί ή αρνείται να το προστατεύσει. Και κάπου εκεί, το προσωπικό δράμα του Κωσταντή αποκτά μια πολύ μεγαλύτερη διάσταση.

Λίγα λόγια για τον δημιουργό

Με καταγωγή από τα Ανώγεια, γεννημένος στην Αθήνα, ο Δημήτρης Σαμόλης είναι ηθοποιός και μουσικός. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, η καρδιά όμως τον οδήγησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Μιλώντας στο "α", έχει εξηγήσει ότι το έργο δεν βασίζεται σε μία και μοναδική πραγματική ιστορία. Αντλεί, αντίθετα, στοιχεία από διαφορετικές πηγές, αφηγήσεις ανθρώπων που μεγάλωσαν σε κλειστές κοινωνίες, πραγματικές υποθέσεις παιδιών που ήρθαν στη δημοσιότητα όπως εκείνες του Βαγγέλη Γιακουμάκη και του Αντώνη Καρυώτη, αλλά και προσωπικά βιώματα από τα παιδικά του χρόνια στο Αιγάλεω.

Η έρευνά του γύρω από τον εκφοβισμό τον οδήγησε στη διαπίστωση πως, πίσω από διαφορετικές ιστορίες, συχνά κρύβεται ο ίδιος μηχανισμός κακοποίησης.

"Καταλήγω πως η ιστορία είναι μία. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο μοτίβο στο πώς κακοποιούνται τα παιδιά μέσα στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον. Και αρκεί μια μόνο αφορμή."

Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει ο Λουκάς Μπάκας, τον φωτιστικό σχεδιασμό ο Στέφανος Δρουσιώτης, ενώ τη μουσική ο ECATI. Τα τραγούδια της παράστασης έχουν γραφτεί από τον Δημήτρη Σαμόλη και κυκλοφορούν στον δίσκο "Στρακαστρούκες".