Γκέλυ Καλαμπάκα©
Με "'Άλκηστη" κατεβαίνουν στην Επίδαυρο Καραντζάς και Εθνικό Θέατρο
Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης Δημήτρης Καραντζάς κατεβαίνει στην Επίδαυρο με το Εθνικό Θέατρο, προσεγγίζοντας την "'Άλκηστη" του Ευριπίδη ως μια σύγχρονη πολιτική παραβολή. Η αυτοθυσία της 'Άλκηστης φωτίζεται ως μια δημόσια πράξη βίας που συνομιλεί με σύγχρονα ζητήματα εξουσίας, φύλου και κοινωνικής ευθύνης. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε την Ηρώ Μπέζου και τον Γιάννη Νιάρρο, πλαισιωμένους από τους Θεοδώρα Τζήμου, Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη, Κώστα Νικούλι, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Γιώργο Ζυγούρη και Αινεία Τσαμάτη.
'Όπως είπε στο "α" σε συνέντευξή της η Δήμητρα Βλαγκοπούλου: "Ο Δημήτρης Καραντζάς σε οδηγεί να αναρωτηθείς τι κινεί αυτή την πράξη. Η ματιά του πάνω στο έργο είναι πολιτική και καθόλου ρομαντικοποιημένη. Η 'Άλκηστη δεν θυσιάζεται από ρομαντική αγάπη για τον σύζυγό της αλλά γιατί δεν έχει άλλη επιλογή ως γυναίκα και για να σώσει τα παιδιά της. Η παράσταση εστιάζει πολύ στο τι σημαίνει να είσαι γυναίκα σε μια πατριαρχική κοινωνία όπου η ελευθερία της ύπαρξής σου, των επιλογών και της ζωής σου ανήκουν στον άντρα". (17-18/7)
Η "Carmen" χορεύει στο Βεάκειο
Είναι όμορφη, φλογερή και γεμάτη πάθος. Η εμβληματική "Carmen" ζωντανεύει στο Βεάκειο από το Balletto di Milano, σε μια παράσταση που ενώνει το πάθος του ισπανικού ταμπεραμέντου με την κομψότητα του κλασικού χορού. Η συγκλονιστική μουσική του Ζορζ Μπιζέ και οι εμπνευσμένες χορογραφίες αναδεικνύουν την ιστορία της ανυπότακτης μοιραίας γυναίκας που διεκδικεί την ελευθερία της μέχρι το τέλος. Οι διεθνούς φήμης χορευτές του μπαλέτου του Μιλάνου υπόσχονται μια βραδιά γεμάτη ένταση, συναίσθημα και υψηλή αισθητική κάτω από τα αστέρια. (15/7)
Πού θα (ξανα)δείτε τη "Λυσιστράτη" του Κραουνάκη;
Η "Λυσιστράτη - Μια ξεκαρδιστική όπερα" του Σταμάτη Κραουνάκη ανεβαίνει στον Λυκαβηττό, με την καθηλωτική Ελένη Ουζουνίδου να θριαμβεύει στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το αριστοφανικό έργο αποκτά σύγχρονο, μελωδικό ρυθμό, ενώ η συγκινητική παρουσία της σπουδαίας Δήμητρας Γαλάνη απογειώνει τη βραδιά, προσφέροντας μια αξέχαστη καλλιτεχνική εμπειρία με φόντο την πιο μαγευτική θέα της Αθήνας. Στο έργο, η ηρωίδα καλεί τις γυναίκες της Αθήνας αλλά και από άλλες εχθρικές της πόλεις σε μια "απεργία του έρωτα" με στόχο να παραλύσει την πολεμική μηχανή των ανδρών. 'Όταν ο Αριστοφάνης μετακινεί τη γυναίκα από το πεδίο του "Οίκου" στο πεδίο του "Δήμου", κάνει μια πολιτική μετατόπιση μεγατόνων. Ένας πολυμελής θίασος σπουδαίων ερμηνευτών πρωταγωνιστεί: Κώστας Μπουγιώτης, Πένυ Ξενάκη, Αργυρώ Καπαρού, Στέλλα Κρούσκα, Χρήστος Γεροντίδης, Σοφία Κουνιά κ.ά. (15/7)
50 χρόνια Θεσσαλικό Θέατρο με Λόρκα
Μετά το τριπλό sold out της Λάρισας, η επετειακή παράσταση για τα 50 χρόνια του Θεσσαλικού Θεάτρου, ο "Ματωμένος γάμος" του Λόρκα έρχεται στην Αθήνα και το Βεάκειο Θέατρο. Ο σπουδαίος Κώστας Τσιάνος υπογράφει τη σκηνοθεσία και τη μετάφραση (μαζί με τον Ερρίκο Μπελιέ), προσεγγίζοντας το έργο ως σύγχρονη τραγωδία. Τα σκηνικά και τα κοστούμια ανήκουν στον Γιώργο Ζιάκα, οι φωτισμοί στη Μελίνα Μάσχα και η πρωτότυπη μουσική στον Διονύση Τσακνή. Στη σκηνή ζωντανεύει ένας εξαιρετικός, πολυμελής θίασος: Τζένη Καζάκου, Νίκος Αρβανίτης, Νίκη Παλληκαράκη, Αστέρης Κρικώνης, Ντίνα Αβαγιανού, Άγγελος Ανδριόπουλος, Αγγελική Λεμονή, Χριστίνα Βράκα. (14/7)
'Ήρθαν τα "Καλοκαιρούγεννα" στο Λαμπέτη
Στην ταράτσα του θεάτρου Λαμπέτη, το απόλυτο μουσικό και κωμικό δίδυμο Αλέξανδρος Χαριζάνης και Θάνος Αυγερινός "παντρεύουν" την ενέργεια ενός μουσικού live με γνωστές μουσικές μελωδίες με το vibe του stand up comedy στην παράσταση "Καλοκαιρούγεννα". Για μία και μοναδική βραδιά ανεβαίνουν στη σκηνή με τα best of από τις δύο προηγούμενες παραστάσεις τους, "Μη 'Άσματα" και "Πλέον 'Άσματα", χριστουγεννιάτικες διασκευές προσαρμοσμένες με το χαρακτηριστικό τους χιούμορ στο κλίμα του καλοκαιριού και εορταστική διάθεση. (16/7)
Τι συμβαίνει με "Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου";
'Ένα ποιητικό και μουσικό οδοιπορικό που αναπνέει ανάμεσα στις πορτοκαλιές και τους ιερούς βράχους του τόπου είναι τα "Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου". Ο Θοδωρής Γκόνης υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία μιας παράστασης όπου επτά άνθρωποι αφηγούνται τραγουδιστά μια ιστορία αγάπης για τη μοναχοκόρη ενός παλιού γιατρού της περιοχής. Οι προσωπικές εξομολογήσεις και τα τραγούδια του αποχαιρετισμού γίνονται ένα με το τοπίο, υπενθυμίζοντας ότι οι ιστορίες ενός μικρού τόπου είναι τελικά οι ιστορίες όλης της ανθρωπότητας.Την πρωτότυπη μουσική σύνθεση υπογράφει ο Φώτης Σιώτας, ο οποίος βρίσκεται και επί σκηνής μαζί με τους μουσικούς Δημήτρη Χατζηζήση και Γιώργο Θεοδωρόπουλο. Την ευαίσθητη ατμόσφαιρα του έργου συνδιαμορφώνουν οι φωτισμοί του Τάσου Παλαιορούτα και η κίνηση της Ναταλίας Μπάκα. Παίζουν: Ιωάννα Παππά, Χριστίνα Μαξούρη, Ρωξάνη Καρφή, Χάρης Χαραλάμπους. (17-18/7)
Το φημισμένο Tao Dance Theater στην Πειραιώς 260 με το "16 & 17"
Με δύο χορογραφίες που εξερευνούν τη ροή, την κυκλικότητα και την ενότητα σώματος και νου επιστρέφει στην Αθήνα, ο βραβευμένος με τον Αργυρό Λέοντα Χορού της Μπιενάλε της Βενετίας Τάο Γιε. Ο Κινέζος μινιμαλιστής χορογράφος παρουσιάζει με το παγκοσμίου φήμης συγκρότημα χορού Tao Dance Theater, τις χορογραφίες "16 & 17" από τη διάσημη "Numerical Series" (Αριθμητική Σειρά) με 17 χορευτές επί σκηνής. Πρόκειται για ένα ριζοσπαστικό καλλιτεχνικό project όπου ο χορογράφος αρνείται να δώσει λέξεις-τίτλους στα έργα του, χρησιμοποιώντας μόνο αριθμούς, ώστε να απαλλάξει τον θεατή από την αναζήτηση μιας συγκεκριμένης πλοκής ή ιστορίας. Έτσι, το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με μια σχεδόν υπνωτιστική εμπειρία απόλυτου μινιμαλισμού, όπου δεν υπάρχουν ρόλοι, παρά μόνο τα ανθρώπινα σώματα που λειτουργούν ως καθαρή γεωμετρία και αγγίζουν τα όρια της ακραίας σωματικής πειθαρχίας. (13-14/7)
Από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης στη "Γη της Επαγγελίας"
Η σκηνοθέτις Γεωργία Μαυραγάνη, με πολυετή εμπειρία στο θέατρο-ντοκουμέντο και τη συνεργασία με κοινότητες, παρουσιάζει, σε συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, ένα έργο για το τέλος της λιγνιτικής εποχής στη δυτική Μακεδονία, μετά από πολύμηνη επιτόπια έρευνα. Μέσα από ιστορικά αρχεία, μαρτυρίες, δημοσιογραφικές πηγές και προσωπικές αφηγήσεις, η παράσταση παρακολουθεί τη διαδρομή από το Σχέδιο Μάρσαλ και την απαρχή της λιγνιτικής ανάπτυξης τη δεκαετία του 1940 έως την οικονομική άνθηση της ΔΕΗ, μέχρι τη σημερινή αβεβαιότητα της απολιγνιτοποίησης, φωτίζοντας τις κοινωνικές, υγειονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες μιας ολόκληρης εποχής.
Πάνω στη σκηνή, επαγγελματίες ηθοποιοί και μέλη της τοπικής κοινότητας συνυπάρχουν για να γεφυρώσουν το τεκμηριωμένο με το ποιητικό και το προσωπικό με το συλλογικό. Οι ηθοποιοί Κορίνα Γκουγκουλή, Μιχάλης Βαλάσογλου, Μαρία Μπραζikαλίδου και Βασίλης Καλφάκης δίνουν σώμα και φωνή στις έννοιες της μετανάστευσης, της προσδοκίας και της άγριας διάψευσης, μεταφέροντας στη σκηνή τις αυθεντικές, αμοντάριστες εξομολογήσεις των ανθρώπων της διπλανής πόρτας. (14-15/7)
Διαβάστε Επίσης
Ο Μοχάμεντ Ελ Χατίμπ ψάχνει όσα κάνουν το πένθος ανθρώπινο
Ο γαλλομαροκινός δραματουργός, σκηνοθέτης και εικαστικός καλλιτέχνης μάς συστήνεται με μια συγκινητική κατάθεση μνήμης για την απώλεια της μητέρας του, στην παράσταση "Ending in beauty" που εντάσσεται στο αφιέρωμα "Φωνές του Ιράν". Tο πρώτο του έργο, το οποίο τιμήθηκε το 2016 με το Μεγάλο Βραβείο Δραματικής Λογοτεχνίας, βασίζεται σε συνεντεύξεις της μητέρας του με τον ίδιο. Στις 20 Φεβρουαρίου 2012, ο θάνατός της διακόπτει τα πάντα και το έργο μετασχηματίζεται σε επείγουσα ανάγκη να ειπωθούν τα ανείπωτα. Μόνος επί σκηνής, ο Ελ Χατίμπ δίνει μορφή στον εσωτερικό κατακερματισμό του "ορφανού" γιου μέσα από μια ασυνεχή αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στη μυθοπλασία και στο ντοκιμαντέρ. Συνθέτει έτσι μια κατακερματισμένη πορεία από τεκμήρια ζωής: αποσπάσματα εφημερίδων, emails που στάλθηκαν και ελήφθησαν, ηχογραφήσεις και φωνητικά μηνύματα, SMS και βίντεο, υλικά που λειτουργούν ταυτόχρονα ως ντοκουμέντα και ως ανεπαίσθητες "αποδείξεις" μιας σχέσης. (17-18/7)
Συνάντηση με μια χορογράφο που έχει γράψει ιστορία
Η παράσταση - αφιέρωμα "Σημείο Deborah Hay", υπό την επιμέλεια της Μυρτώς Κατσίκη, είναι μια αφορμή να γνωρίσουμε το ριζοσπαστικό έργο της χορογράφου Ντέμπορα Χέι. "Η Χέι είναι από τις σημαντικότερες μορφές του μεταμοντέρνου χορού και ταυτόχρονα μία από τις ελάχιστες δημιουργούς που έχουν επηρεάσει βαθιά όχι μόνο τη χορογραφική πρακτική, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε και συζητάμε τον χορό. Στα 84 της χρόνια εμφανίζεται πλέον σπάνια και η παρουσία της στην Αθήνα αποτελεί για εμάς μεγάλη τιμή, με χαρακτήρα σχεδόν ιστορικού γεγονότος", σύμφωνα με την σύμβουλο χορού του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Αριστέα Χαραλαμπίδου.
Στα χαρακτηριστικά έργα της "No time to fly" και "As holy sites go" κάθε ερμηνευτής παράγει τη δική του εκδοχή του ίδιου score. Συνδεδεμένη με το Judson Dance Theater, τη συλλογικότητα που σημάδεψε τη γέννηση του μεταμοντέρνου χορού στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1960, η Χέι ανανέωσε εκ θεμελίων τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη χορογραφία. Στράφηκε στη γλώσσα, γράφοντας παρτιτούρες (scores) που ενεργοποιούνται μέσω υποθετικών ερωτήσεων, μετατρέποντας το σώμα και την αντίληψη σε πεδίο πειραματισμού και διερεύνησης. Το αφιέρωμα συνοδεύεται από την lecture-performance "No Time to Fly Documentation Center" (ώρα έναρξης: 7.30 μ.μ., στα ελληνικά και τα αγγλικά) με τους L. Pichaud, Μ. Κατσίκη, για περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων. (17-18/7)
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Καλοκαιρούγεννα
Οι δύο κωμικοί πειραματίζονται σε μια βραδιά γεμάτη μουσική, χιούμορ, best of τραγουδιών από τις δύο προηγούμενες παραστάσεις τους, «Μη Άσματα» και «Πλέον Άσματα», χριστουγεννιάτικες διασκευές προσαρμοσμένες σε θερινή θερμοκρασία και το απαραίτητο εορταστικό κλίμα.
Carmen
Το διεθνούς κύρους μπαλέτο παρουσιάζει μια δυναμική και σύγχρονη προσέγγιση της διαχρονικής ιστορίας πάθους, βασισμένης στη νουβέλα «Κάρμεν» του Προσπέρ Μεριμέ και στη θρυλική μουσική του Ζορζ Μπιζέ. Ένα έργο γεμάτο ένταση, ερωτισμό και δραματική δύναμη, όπου η ελευθερία και το πάθος συγκρούονται με τη ζήλια και τη μοίρα. Με εντυπωσιακές χορογραφικές συνθέσεις και συγκλονιστικά pas de deux, η «Carmen» ζωντανεύει στη σκηνή μέσα από εμβληματικές μουσικές στιγμές όπως η Habanera, οι χοροί των Τσιγγάνων, των Στρατιωτών και των Καπνεργατριών.
Άλκηστις
Μια σύγχρονη ανάγνωση του ευριπίδειου έργου, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται η απόφαση της ηρωίδας να πεθάνει στη θέση του συζύγου της, πράξη που σήμερα αποκτά νέες πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις. Η θυσία της εκτυλίσσεται δημόσια, μπροστά στα μάτια των πολιτών, ως μια προδιαγεγραμμένη δολοφονία – μια πράξη που σήμερα διαβάζεται αναπόφευκτα ως γυναικοκτονία, νομιμοποιημένη από την κοινωνική και πολιτική τάξη. Η παράσταση θέτει ερωτήματα γύρω από τη θυσία, την εξουσία, τις έμφυλες σχέσεις, τα όρια της ανθρώπινης επιλογής και το κόστος της σωτηρίας. Στο μοναδικό σωζόμενο έργο της αρχαίας τραγωδίας που φέρνει επί σκηνής όχι μόνο τον Θάνατο, αλλά και την Ανάσταση, ο θεός Απόλλωνας δίνει για αντάλλαγμα της φιλοξενίας του στον Άδμητο, βασιλιά των Φερών, το προνόμιο να αποφύγει τον πρόωρο θάνατο, αρκεί να δεχτεί κάποιος άλλος να πάρει τη θέση του και να θυσιαστεί. Η σύζυγός του, Άλκηστις, προσφέρεται να πεθάνει αντί για εκείνον. Ο Ηρακλής επισκέπτεται το παλάτι χωρίς να γνωρίζει για το θάνατό της. Όταν πληροφορείται τι έχει συμβεί αποφασίζει να τη φέρει πίσω.
Λυσιστράτη - Μια ξεκαρδιστική όπερα
Η αντιπολεμική αριστοφανική κωμωδία του 411 π.Χ. γίνεται μια σύγχρονη πολυφωνική όπερα, που ισορροπεί ανάμεσα στο λυρικό, το λαϊκό και το καμπαρέ, με τη συμβολή της Λίνας Νικολακοπούλου, του Γιώργου Χατζιδάκι και του Λάκη Λαζόπουλου στο λιμπρέτο. Στο έργο, η ηρωίδα καλεί τις γυναίκες της Αθήνας αλλά και από άλλες εχθρικές της πόλεις σε μια «απεργία του έρωτα» με στόχο να παραλύσει την πολεμική μηχανή των ανδρών. Όταν ο Αριστοφάνης μετακινεί τη γυναίκα από το πεδίο του «Οίκου» στο πεδίο του «Δήμου», δεν εκτελεί απλώς ένα θεατρικό σχήμα, αλλά μια πολιτική μετατόπιση μεγατόνων.
Ματωμένος γάμος
Η γεμάτη συμβολισμούς τραγωδία για έναν απαγορευμένο έρωτα, τον πανανθρώπινο πόνο της απώλειας, την κοινωνική καταπίεση και τη γυναικεία χειραφέτηση, σε μια παράσταση αφιερωμένη στα 50 χρόνια του Θεσσαλικού Θεάτρου. Εμπνευσμένο από ένα πραγματικό έγκλημα πάθους στην ισπανική ύπαιθρο, το ποιητικό έργο παρουσιάζεται σε μια χρονιά που συμπίπτει με τα 90 χρόνια από τον θάνατο του Λόρκα. Σε μια κλειστή αγροτική κοινωνία, ένας γάμος ετοιμάζεται να ενώσει δύο οικογένειες. Η Νύφη υπακούει στις κοινωνικές επιταγές, ενώ μέσα της επιμένει ένας απαγορευμένος έρωτας. Η επιστροφή του Λεονάρντο, παντρεμένου και δεμένου με μια παλιά βεντέτα, οδηγεί στην ανατροπή. Την ημέρα του γάμου, το πάθος υπερισχύει του καθήκοντος και πυροδοτεί μια αλυσίδα εκδίκησης.
16 & 17
Με δύο χορογραφίες που εξερευνούν τη ροή, την κυκλικότητα και την ενότητα σώματος και νου επιστρέφει στην Αθήνα, ο βραβευμένος με τον Αργυρό Λέοντα Χορού της Μπιενάλε της Βενετίας Κινέζος μινιμαλιστής χορογράφος, Τάο Γιε, με το συγκρότημά του, με 17 χορευτές επί σκηνής.
Γη της Επαγγελίας
Η σκηνοθέτις Γεωργία Μαυραγάνη, με πολυετή εμπειρία στο θέατρο-ντοκουμέντο και τη συνεργασία με κοινότητες, παρουσιάζει, σε συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, ένα έργο για το τέλος της λιγνιτικής εποχής στη δυτική Μακεδονία, μετά από πολύμηνη επιτόπια έρευνα. Μέσα από ιστορικά αρχεία, μαρτυρίες, δημοσιογραφικές πηγές και προσωπικές αφηγήσεις, η παράσταση παρακολουθεί τη διαδρομή από το Σχέδιο Μάρσαλ και την απαρχή της λιγνιτικής ανάπτυξης τη δεκαετία του 1940 έως την οικονομική άνθηση της ΔΕΗ, μέχρι τη σημερινή αβεβαιότητα της απολιγνιτοποίησης, φωτίζοντας τις κοινωνικές, υγειονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες μιας ολόκληρης εποχής. Πάνω στη σκηνή, επαγγελματίες ηθοποιοί και μέλη της τοπικής κοινότητας συνυπάρχουν για να γεφυρώσουν το τεκμηριωμένο με το ποιητικό και το προσωπικό με το συλλογικό.
Ending in beauty
Ο γαλλομαροκινός δραματουργός, σκηνοθέτης και εικαστικός καλλιτέχνης μάς συστήνεται με μια συγκινητική κατάθεση μνήμης για την απώλεια της μητέρας του, στην παράσταση που εντάσσεται στο αφιέρωμα «Φωνές του Ιράν». Tο πρώτο του έργο, το οποίο τιμήθηκε το 2016 με το Μεγάλο Βραβείο Δραματικής Λογοτεχνίας, βασίζεται σε συνεντεύξεις της μητέρας του με τον ίδιο. Στις 20 Φεβρουαρίου 2012, ο θάνατός της διακόπτει τα πάντα και το έργο μετασχηματίζεται σε επείγουσα ανάγκη να ειπωθούν τα ανείπωτα. Μόνος επί σκηνής, ο Ελ Χατίμπ δίνει μορφή στον εσωτερικό κατακερματισμό του «ορφανού» γιου μέσα από μια ασυνεχή αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στη μυθοπλασία και στο ντοκιμαντέρ. Συνθέτει έτσι μια κατακερματισμένη πορεία από τεκμήρια ζωής: αποσπάσματα εφημερίδων, emails που στάλθηκαν και ελήφθησαν, ηχογραφήσεις και φωνητικά μηνύματα, SMS και βίντεο, υλικά που λειτουργούν ταυτόχρονα ως ντοκουμέντα και ως ανεπαίσθητες «αποδείξεις» μιας σχέσης.
Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου
Επτά άνθρωποι αφηγούνται μια ιστορία αγάπης για τη μοναχοκόρη ενός παλιού γιατρού της Επιδαύρου, που έβαψε για πάντα με το αίμα της τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου – τα κατακόκκινα Σαγκουίνια, μέσα από ένα ποιητικό και μουσικό οδοιπορικό.
Σημείο Deborah Hay
Παράσταση - αφιέρωμα μέσα από την οποία γνωρίζουμε πρώτη φορά το ριζοσπαστικό έργο της χορογράφου Ντέμπορα Χέι που καθόρισε την αμερικανική πρωτοπορία: στα χαρακτηριστικά έργα της «No time to fly» και «As holy sites go» κάθε ερμηνευτής παράγει τη δική του εκδοχή του ίδιου score. Συνδεδεμένη με το Judson Dance Theater, τη συλλογικότητα που σημάδεψε τη γέννηση του μεταμοντέρνου χορού στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1960, η Χέι ανανέωσε εκ θεμελίων τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη χορογραφία. Στράφηκε στη γλώσσα, γράφοντας παρτιτούρες (scores) που ενεργοποιούνται μέσω υποθετικών ερωτήσεων, μετατρέποντας το σώμα και την αντίληψη σε πεδίο πειραματισμού και διερεύνησης. Το αφιέρωμα συνοδεύεται από την lecture-performance «No Time to Fly Documentation Center» (ώρα έναρξης: 7.30 μ.μ., στα ελληνικά και τα αγγλικά) με τους L. Pichaud, Μ. Κατσίκη, για περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων (κατόπιν αγοράς εισιτηρίου).
