Πόσο συγκλονιστικό και επίκαιρο είναι το έργο της Γιασμίνα Ρεζά ο "Θεός της σφαγής", που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2008. Η ιστορία μοιάζει απλή και όλα ξεκινούν από ένα συνηθισμένο περιστατικό: ένας εντεκάχρονος χτυπά έναν συμμαθητή του στο πάρκο. Οι γονείς τους, τέσσερις συγκροτημένοι και καλλιεργημένοι ενήλικες, συναντιούνται για να λύσουν το ζήτημα με "πολιτισμένο" τρόπο. Ωστόσο, η ευγένεια αποδεικνύεται μια εύθραυστη βιτρίνα. Πολύ γρήγορα, ο έλεγχος χάνεται. Τα κοινωνικά προσωπεία θρυμματίζονται, αποκαλύπτοντας τον θυμό, την οργή και τα ένστικτα που η αστική μας καθημερινότητα πασχίζει να καταπνίξει.

Σε μια εποχή που η τοξικότητα, η πόλωση και η ανάγκη για κοινωνική αποδοχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βρίσκονται στο ζενίθ, το έργο της Ρεζά είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Η συγγραφέας αναρωτιέται: Πού τελειώνει ο πολιτισμός και πού αρχίζει η βαρβαρότητα; Η Ρεζά "ξεγυμνώνει" τον σύγχρονο άνθρωπο, δείχνοντας πως κάτω από τα κοστούμια και τις σπουδαιοφανείς συζητήσεις, παραμένουμε πρωτόγονα όντα που διψούν για επικράτηση. Όπως εύστοχα σημείωσε ο G.B. Shaw, η αλήθεια σερβίρεται καλύτερα με γέλιο – και ο "Θεός της σφαγής" το καταφέρνει αυτό με αιχμηρό σαρκασμό και αφοπλιστική ειλικρίνεια.

Δύο σκηνοθέτιδες, η Ζωρζίνα Τζουμάκα και η Χριστίνα Χριστοφή συνεργάστηκαν για τη μεταφορά του έργου στη σκηνή του Studio Μαυρομιχάλη και μετά από μια δυναμική πορεία, η παράσταση συνεχίζει έως τις 23 Μαΐου. Η μετάφραση είναι του Γιώργου Αρχιμανδρίτη και οι ηθοποιοί Ευαγγελία Καπόγιαννη, Μαρία Μπρανίδου, Βασίλης Πουλάκος, Δημοσθένης Φίλιππας αναλαμβάνουν να μας δείξουν πως πίσω από το αβίαστο γέλιο, κρύβεται η πιο σκληρή αντανάκλαση του εαυτού μας.
Δείτε όλες τις παραστάσεις στον οδηγό θεάτρου του "α".
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Ο θεός της σφαγής
Όταν ο Φερντινάν χτυπά στο πρόσωπο τον συμμαθητή του Μπρουνό, οι γονείς τους αποφασίζουν να συναντηθούν και τότε βίαια ένστικτα βγαίνουν στην επιφάνεια. Γρήγορα η καλοπροαίρετη, ειρηνική συζήτηση ανάμεσα σε υπεύθυνους ενήλικες μετατρέπεται σε άγρια σύγκρουση. Τα κοινωνικά προσωπεία πέφτουν, το λούστρο της συμπεριφοράς διαρρηγνύεται και από τις ρωγμές του ξεφυτρώνουν άναρχα ο θυμός, η οργή και τα καταπιεσμένα βίαια ένστικτα. Πού βρίσκεται ο πολιτισμός, και πού η βαρβαρότητα;

