Γκέλυ Καλαμπάκα©
Το έργο της Ντέμπι ΄Άιζιτ κινείται λοξά στο είδος της ερωτικής κομεντί, παίρνοντας τη μορφή μίας "μαύρης" κωμωδίας, όμως δεν καταφέρνει να γίνει όσο ενδιαφέρον υπόσχεται. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από ένα ερωτικό τρίγωνο και ξεκινάει εξαρχής με τη διάθεση να ξαφνιάσει, αφού αρχίζει με την προετοιμασία του δείπνου που οργανώνει η πρώην σύζυγος προς τιμήν του νέου ζευγαριού.
Η σκηνοθεσία του Γιάννη Μπέζου δίνει ρυθμό και ενέργεια στην παράσταση, αξιοποιώντας στο έπακρο το χιούμορ του έργου - αν και δεν αποφεύγει κάποιες αρρυθμίες, κυρίως όμως επειδή το έργο ακούγεται φλύαρο παρά τη μικρή διάρκειά του. Παρ’ όλα αυτά, η επιλογή να "τραβηχτεί" η κωμικότητα και η εξωστρέφεια του έργου στα άκρα λειτουργεί θετικά. Σωστή επιλογή κι ας επικρατεί κάποιες φορές αλαλούμ επί σκηνής.
Οι δύο γυναίκες διαφέρουν πλήρως μεταξύ τους: από τη μία η συγκροτημένη, φαινομενικά αφελής και εξαιρετική μαγείρισσα (΄Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους), από την άλλη μια παθιασμένη και απείθαρχη προσωπικότητα, που αρνείται να υπακούσει σε κανόνες και να χωρέσει σε ρόλους (΄Έλενα Χαραλαμπούδη). Ανάμεσά τους, ένας άνδρας εγωκεντρικός, σεξιστής, προσβλητικός και ανώριμος, σαν ένα κακομαθημένο παιδί (Λαέρτης Μαλκότσης).
Διαβάστε περισσότερα στην κριτική του "α":
Διαβάστε Επίσης
