©Bernd Uhlig
"Σλήμαν ΙΙΙ"
Η πολυεπίπεδη σκηνική σύνθεση των Χάινερ Γκαίμπελς (σύνθεση-σκηνοθεσία) και Μίχαελ Ζίμον (σκηνικά, κοστούμια, φωτισμοί) ανοίγει φέτος την Πειραιώς 260. Με αφετηρία τις ανασκαφές της Τροίας (1871-1873) από τον Ερρίκο Σλήμαν, το έργο αντιμετωπίζει την Ιστορία ως μια διαρκή διαδικασία ανασκαφής και αναδιατύπωσης μέσα από τους χώρους του φεστιβάλ. Σε δραματουργία του Στέφαν Μπούχμπεργκερ, ένα ετερόκλητο υλικό από την Ιλιάδα, την όπερα του Μπερλιόζ, δημοτικά τραγούδια και ηλεκτρονικούς ήχους πλέκεται ζωντανά επί σκηνής. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Ακύλλας Καραζήσης και Ανδρομάχη Φουντουλίδου. Τα φωνητικά μέρη ερμηνεύουν η Λυδία Κονιόρδου και ο κόντρα τενόρος Άγγελος Κυδωνιεύς, ενώ τη μουσική επένδυση ζωντανεύουν οι Ανέστης Μπαρμπάτσης (μπουζούκι) και Φίλιππος Φασούλας (κλαρίνο), ενσωματώνοντας και απόσπασμα από ανέκδοτο έργο του Θανάση Μωραΐτη σε ποίηση Καβάφη. (Πειραιώς 260, στις 29/05- 01/06)

"Hass / Μίσος / Ură"
Το "Μίσος" του Ματιέ Κασοβίτς ζωντανεύει σε μια διεθνή σύμπραξη του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, του γερμανικού Theaterhaus Jena και της ομάδας Spectrum του Παντελή Φλατσούση., σε σκηνοθεσία Daniele Szeredy, που μεταφέρει την cult ταινία του 1995 στο σήμερα. Μια ωμή, πολυπολιτισμική παράσταση για τις σύγχρονες μορφές κοινωνικού αποκλεισμού και βίας στην Ευρώπη. Ερμηνεύουν: Ioana Nițulescu, Anna Maria Papaioannou, Florian Thongsap Welsch. Παρουσιάζεται στα γερμανικά, ρουμανικά και ελληνικά – με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους. Κατάλληλη για άνω των 16 ετών. (Θέατρο Τέχνης, 28-30/5)

"Θα σε λέω Μαρία"
Παράσταση μυσταγωγικό αντίο της bijoux de kant στο διαμέρισμα της Πολυκλείτου 21. Βασισμένη σε διηγήματα του Γιάννη Παλαβού, σκηνοθεσία του Γιάννη Σκουρλέτη και ερμηνεία του Χρήστου Κραγιόπουλου, μας μεταφέρει στην ελληνική επαρχία για να αναρωτηθεί πάνω στη διττή σημασία και ερωτηματική φύση της έννοιας "άνθρωπος". Οι συντελεστές της παράστασης υπογραμμίζουν: " Το έργο αποτελεί μια λιτανεία, αλλά και ένα δοξαστικό, μία τελετουργία ιερής θεοφαγίας σ’ ένα τοπίο αρχέγονης μέθεξης. Μια περιδιάβαση στην κρυμμένη Ελλάδα του μυστικισμού, του παγανισμού και της παραδοξότητας που σώθηκε από την αλωνιστική μηχανή του εξορθολογισμού. Μια μαρτυρία και μια αλληγορία για το σημερινό άνθρωπο που κρυφά μέσα του ποθεί τον ανορθολογισμό και επιζητά μύχια το αλλόκοτο, το παράδοξο, το θαυματουργικό". (bijoux de kant HOOD, από 29/5).
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Hass / Μίσος / Ura
Το Theaterhaus Jena, ένας από τους σημαντικότερους θεατρικούς οργανισμούς της Γερμανίας, παρουσιάζει τη δική του εκδοχή πάνω στην εμβληματική ταινία του Ματιέ Κασοβίτς «Το Μίσος» (1995), στο πλαίσιο μιας διεθνούς συνεργασίας με το Θέατρο Τέχνης και την ομάδα Spectrum του Παντελή Φλατσούση, ως συνέχεια της παρουσίασης της παράστασης «24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει» στην Ιένα. Η παράσταση εξετάζει τις σύγχρονες μορφές ζωής στο περιθώριο της κοινωνίας με αφετηρία το φιλμ του Κασοβίτς. Αναδύονται σκηνές νέων ανθρώπων που εγκλωβίστηκαν ανάμεσα στους τόπους καταγωγής τους και έλλειψη ρίζας, ανάμεσα σε προκατασκευασμένα συγκροτήματα και παγκόσμιες κατασκευασμένες εικόνες, ανάμεσα στην κοινωνική δυσαρέσκεια και την άνοδο του αυταρχικού και φασιστικού τρόπου σκέψης.
Σλήμαν III
Με αφορμή ό,τι έχει απομείνει από την Τροία, η παράσταση μάς προσφέρει μια εκ νέου εξέταση της αντίληψής μας για την Ιστορία, κάνοντας μια διαδρομή μέσα στην ίδια την Πειραιώς 260, με την υπογραφή δύο διακεκριμένων καλλιτεχνών της ευρωπαϊκής σκηνής. Αφετηρία του έργου είναι η ανασύνθεση ενός σχεδίου της Τροίας –με τα εννέα ανακαλυφθέντα στρώματά της– όπως αυτό προκύπτει από την ημερολογιακή αφήγηση του Ερρίκου Σλήμαν για τις ανασκαφές εκεί κατά τα έτη 1871-1873. Στην πολυεπίπεδη σκηνική σύνθεση, φωνές, περφόρμερ και μουσικοί αλληλεπιδρούν με ένα ετερόκλητο κειμενικό και μουσικό υλικό που περιλαμβάνει ψευδοαρχαϊκές απαγγελίες και αποσπάσματα από την Ιλιάδα, μέρη από τους Τρώες –την όπερα του Εκτόρ Μπερλιόζ– καθώς και δημοτικά τραγούδια, ηλεκτρονικά ηχητικά δείγματα και προηχογραφημένα κομμάτια.
Θα σε λέω Μαρία
Η παράσταση της ομάδας bijoux de kant, βασισμένη στις συλλογές διηγημάτων «Το παιδί» και «Το αστείο» Γιάννη Παλαβού, είναι μια περιδιάβαση στην κρυμμένη Ελλάδα του μυστικισμού, του παγανισμού και της παραδοξότητας.

