Δημήτρης Γερακίτης©
Την Κυριακή 8 Μαρτίου, το Θέατρο Φούρνος φιλοξενεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση. Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης "Τυφλή, τυφλή φοράδα, πού πας;", το κοινό θα έχει τη σπάνια ευκαιρία να συμμετάσχει στη συζήτηση με τίτλο "Η μεταφορά του πεζού λόγου στη σκηνή", παρουσία του συγγραφέα του έργου Σωτήρη Δημητρίου και των συντελεστών της παράστασης.
Το κεντρικό ερώτημα της βραδιάς αφορά τη μετουσίωση της λογοτεχνίας σε θεατρική πράξη. Ο λόγος του Δημητρίου είναι μια ζωντανή γεωγραφία λέξεων που "κόβουν", "κελαηδούν" και "πληγώνουν". Στην παράσταση, πέντε διηγήματα (Ντιάλιθ’ ιμ, Χριστάκη, Βαλέρια, Η φλέβα του λαιμού, Γλύκα στο στόμα, Κάι, κάι, θεούλη μου) ενώνονται σε έναν συγκλονιστικό μονόλογο υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Δαμιανού Κωνσταντινίδη.
Η ερμηνεία της Δέσποινας Σαραφείδου δίνει σάρκα και οστά σε πρόσωπα έκκεντρα και τραυματισμένα. Από τη μάνα που θρηνεί το χαμένο παιδί της μέχρι την αλληγορική μοίρα των αδέσποτων ζώων, η παράσταση αναδεικνύει την καθημερινή διαπάλη των σχέσεων, την ενδοοικογενειακή βία, αλλά και τη χαραμάδα της ελπίδας που προσφέρει το χιούμορ και η τρυφερότητα.
Η συζήτηση θα εστιάσει στο πώς το ιδιαίτερο γλωσσικό ιδίωμα του συγγραφέα —που ακροβατεί ανάμεσα στην επαρχιακή μεθόριο και το αστικό τοπίο της Αθήνας— μετατρέπεται σε σκηνική δράση χωρίς να χάσει την ποίησή του. Είναι μια πρόσκληση σε έναν διάλογο για τη μοναξιά, τη "λοξή" σεξουαλικότητα και την ανάγκη του ανθρώπου να ακουμπήσει κάπου την "αντίδικη μοίρα" του.
Δείτε όλες τις παραστάσεις στον οδηγό θεάτρου του "α".
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Τυφλή, τυφλή φοράδα, πού πας;
Πέντε διηγήματα του σημαντικού Έλληνα συγγραφέα ενώνονται σε μια παράσταση για τις ανθρώπινες σχέσεις, την ενδοοικογενειακή βία, τη ματαίωση αλλά και την ελπίδα, την αγάπη, το χιούμορ, την παρηγοριά («Ντιάλιθ’ ιμ», «Χριστάκη», «Βαλέρια», «Η φλέβα του λαιμού», «Γλύκα στο στόμα», «Κάι, κάι, θεούλη μου»). Στις ιστορίες αυτές τα πλάσματα που πρωταγωνιστούν κουβαλούν μια αντίδικη μοίρα και πορεύονται ακυβέρνητα αναζητώντας κάπου ν’ ακουμπήσουν: Μια γυναίκα εγκλωβισμένη σ’ ένα ασφυκτικό οικογενειακό περιβάλλον ξαναβρίσκει τη γλώσσα της καθώς θρηνεί το χαμένο παιδί της. Μια πόρνη που πουλάει το γιο της για δυο χιλιάρικα στη Συγγρού συνδέεται ξανά με τις ρίζες της την ώρα της ύστατης απώλειας. Μια φλέβα που χορεύει άτσαλα αποκαλύπτει τη δύναμη και το χαμόγελο μιας μάνας αφοσιωμένης στην άρρωστη κόρη της. Ένα νεκροταφείο γίνεται το σκηνικό για την ερωτική συνεύρεση δυο μοναχικών ανθρώπων. Τέλος, τα ζώα που υποφέρουν τα πάνδεινα σ’ έναν μακρινό ναύσταθμο καταλήγουν να είναι μια αλληγορία για τις αδέσποτες τύχες όλων μας.
