Η "άγρια Δύση" στη θεατρική σκηνή
Το έργο βασίζεται στην περιπέτεια δυο σκληρών και μοναχικών ανδρών να εξιχνιάσουν ένα έγκλημα, μέσα σε ένα μεγαλειώδες φόντο άγριας και πανέμορφης φύσης· εγχείρημα πολύ απαιτητικό για σκηνική αναπαράσταση. Η προσπάθεια ήταν να επικεντρωθούμε στην μεταξύ μας σχέση μέσω των λιτών και καίριων διαλόγων που έχουν στη διάθεσή τους δυο τέτοιοι χαρακτήρες μέσα σε μια επείγουσα συνθήκη αλλά και να αναδείξουμε τον καθοριστικό ρόλο του συγκλονιστικού φυσικού τοπίου που τους περιβάλει μέσω της ρωμαλέας αφήγησης των εικόνων και των δυνατών συναισθημάτων που τους γενούν.
Ανάμεσα στην εκδίκηση και την αυτογνωσία
Με αφορμή την απώλεια του φίλου του, ενός ανθρώπου που αγαπά και θαυμάζει, ο Χάρρυ συνδιαλέγεται με την θλίψη του με τον τρόπο που έχει μάθει για να επιβιώνει, δηλαδή τον θυμό και την ανάγκη για εκδίκηση, όμως η αγωνία του και η σκληρότητα που αναδύεται είναι μια πορεία αυτογνωσίας που τον φέρνει αντιμέτωπο με τον εαυτό του και την στάση που θέλει ή αντέχει να έχει.
Φιλία ή αντιπαλότητα;
Τα όρια μεταξύ φιλίας και αντιπαλότητας είναι δυσδιάκριτα για δυο τραχείς ανθρώπους της επιβίωσης όταν στις ακραίες συνθήκες που έχουν να αντιμετωπίσουν καλούνται να επιβληθούν ο ένας στον άλλον και στην φύση που τους περιβάλλει. Ο σκηνοθέτης της παράστασης Αλέξιος Κοτσώρης κατάφερε να αξιοποιήσει τις μνήμες και εμπειρίες που μου ξύπνησε το έργο από την παιδική μου ηλικία σε ένα απομονωμένο χωριό της Κρήτης και πολύ σωστά θεωρώ επένδυσε στα τοπία που δημιουργούν τα βλέμματα, οι σιωπές και τα ανθρώπινα ξεσπάσματα της σωματικότητας.
Η σκηνή ως πεδίο φόβου και ελευθερίας
Πρέπει να ομολογήσω ότι όταν ο Αλέξιος Κοτσώρης μου πρότεινε αυτό το ρόλο, "χέστηκα” από φόβο για το έρεβος στο οποίο έπρεπε να καταδυθώ και αν θα τα κατάφερνα, αλλά και από χαρά γιατί είχα μπροστά μου ένα κείμενο που δεν είχα ξανασυναντήσει στα 40 χρόνια της σκηνικής εμπειρίας μου, δηλαδή να είσαι μέσα σε καταιγιστική δράση και ταυτόχρονα να αφηγείσαι το αθέατο τοπίο των σκέψεων και των συναισθημάτων, σαν να ισορροπείς τη φωτιά πάνω στον πάγο… Στη διάρκεια της παράστασης, αυτό το σύμπαν μοναξιάς και επιβίωσης από τη μια μου γεννά φόβο που με κρατά συνεχώς σε εγρήγορση, στο παρόν μιας δύσκολης συνθήκης που απαιτεί να εξερευνήσω τι έχει συμβεί, να πάρω αποφάσεις για το πως θα αντιδράσω, να πείσω τον συνοδοιπόρο μου να με στηρίξει και να βρω τη δύναμη και τους τρόπους να ανταπεξέλθω, και από την άλλη με απελευθερώνει να μείνω πιστός στον πραγματικό εαυτό μου και τις αξίες μου και να βρω τη δύναμη να στηρίξω τη στάση μου.
Ένα σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη
Το σύμπαν της "Γουονανγκάτα" σε πρώτο επίπεδο είναι η ιστορία ενός εγκλήματος και των συνεπειών που φέρνει η βία. Πρωταγωνιστεί μια επιβλητική φύση αμόλυντη και αιώνια, μια "γη της επαγγελίας” με δυο μόνο "πρωτόπλαστους” που καλούνται να επιβιώσουν και να καταλάβουν τι συμβαίνει και πως να το αντιμετωπίσουν. Αυτή η πρωταρχική δυνατή ιστορία επιβίωσης σε αυτό το αυθεντικό φυσικό περιβάλλον συνθέτει ένα καλοδουλεμένο καμβά που αποτελεί τελικά την αφορμή να αναλογιστούμε την στάση μας απέναντι στις κορυφαίες προκλήσεις της ζωής όπως η απώλεια, η αδικία, η προσπάθεια για δικαίωση και δυνητικά η αυτογνωσία. Μέσα σε ένα κόσμο που ήταν, είναι και θα είναι όμορφος στην πλάση του και ταυτόχρονα άγριος και ακραία προκλητικός.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Wonnangatta
Ένα αυστραλιανό γουέστερν, που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή, μάς μεταφέρει στο μακρινό έτος 1918. Στην απομονωμένη κοιλάδα Wonnangatta της Βικτώριας, δύο άντρες, ο Χάρι και ο Ρίγκαλ, φτάνουν σε ένα ράντσο βοοειδών για να ερευνήσουν την εξαφάνιση του υπεύθυνου, Τζιμ Μπάρκλεϊ, που αγνοείται για περισσότερο από ένα μήνα. Μια ζοφερή ανακάλυψη βάζει τους δυο άντρες σε ένα ταξίδι στο σκληρό αυστραλιανό τοπίο, αναζητώντας απαντήσεις, ενόχους, ίσως και εκδίκηση. Μήπως, τελικά, η ιστορία με τον Τζιμ είναι πολύ πιο περίπλοκη απ’ όσο φαντάζονταν;
