Ελευθερία Νικολαΐδου
Στο θέατρο "Μπέλλος" συνεχίζει να παίζεται η μουσικοθεατρική παράσταση "Ο Ξεπεσμένος Δερβίσης" βασισμένη στο αριστουργηματικό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Η ηθοποιός, μουσικός, σκηνοθέτις και συγγραφέας Φένια Παπαδόδημα δίνει σάρκα κι οστά στο αριστουργηματικό κείμενο εμποτίζοντας με μουσική τον αφηγηματικό του λόγο. Η ίδια χειρίζεται τη φωνή σαν ένα μουσικό όργανο — πότε σαν πνευστό, πότε σαν κρουστό — και ταξιδεύει μέσα από λέξεις και μελωδίες στην καρδιά του κειμένου. Η μουσική και τα τραγούδια που συνθέτει αντανακλούν τη μαγευτική ατμόσφαιρα του έργου του Παπαδιαμάντη και "πλάθουν" έναν παράλληλο και πρωτότυπο μουσικό κόσμο.
Μαζί της, δύο μουσικοί, ο Γιώργος Παλαμιώτης στο μπάσο και ο Παναγιώτης Κωστόπουλος στα τύμπανα, ερμηνεύουν τη μουσική και το κείμενο μέσα από το πρίσμα του δικού τους προσωπικού ήχου, αλλά και εστιάζοντας στα προσωπικά τους βιώματα ως "ξένοι" σε μεγάλες μητροπόλεις της Δύσης. Ένα πλήθος από ήχους, εικόνες και εμβόλιμα κείμενα δημιουργούν ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο πεδίο, ένα dream sequence συνειρμών μέσα στο οποίο κινείται ο Δερβίσης του Παπαδιαμάντη.
"Ο ξεπεσμένος Δερβίσης" είναι το κεντρικὸ πρόσωπο του ομώνυμου διηγήματος του Παπαδιαμάντη και μπορεί να είναι ένας από εμάς. Το διήγημα μας μεταφέρει στην Ελλάδα του 19ου αιώνα, περίοδο πολεμικής έντασης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο μουσουλμάνος δερβίσης εμφανίζεται στην Αθήνα σαν ξένος, και περιπλανιέται στο κέντρο της πόλης παίζοντας το νάι του και τραγουδώντας για να ζήσει. Όμως δεν είναι ευπρόσδεκτος και αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Το διήγημα δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1896 και είναι από τα καλύτερα αθηναϊκά διηγήματα του Παπαδιαμάντη. Είναι μια ελεγεία για την ανθρώπινη ύπαρξη, ένας ύμνος στην αποδοχή της ετερότητας και του αλληλοσεβασμού. Μέσα από αυτό ο συγγραφέας εκφράζει αλληλεγγύη και συμπάθεια προς ένα ξένο, αλλόθρησκο και αλλοεθνή, έναν Δερβίση ξεπεσμένο.
Προπώληση εισιτηρίων: more
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο ξεπεσμένος δερβίσης
Το αριστουργηματικό αφήγημα για την κοινωνική απομόνωση και την πολιτισμική διαφορετικότητα εμποτίζεται με μουσική και τραγούδια, έναν παράλληλο μουσικό κόσμο εμπνευσμένο από τα προσωπικά βιώματα των ερμηνευτών και ψηφιακή ζωγραφική του Γ. Κόρδη. Ο αινιγματικός ήρωας του «Ξεπεσμένου Δερβίση» τριγυρίζει σαν αερικό στα σοκάκια της Ακρόπολης το φθινόπωρο του 1896, πίνοντας καμιά φορά τη μαστίχα του στο καφενείο «έμπροσθεν του Θησείου», αν κάποιος τον κεράσει. «Άστεγος, ανέστιος, φερέοικος, διωγμένος, εξωρισμένος», ο Δερβίσης είναι ο διαχρονικός ξένος. Κεντρικό σκηνικό της αφήγησης, το βουητό των θαμώνων που μπαινοβγαίνουν στο καφενείο μέχρι που αυτό κλείνει όταν έρχεται «η πεπρωμένη νυξ». Αυτή την κρύα και μοιραία νύχτα ο δερβίσης θα βρεθεί ολομόναχος στον δρόμο, μετά την αστυνομική διαταγή να κλείσει το καφενείο. Μην έχοντας που να κοιμηθεί, κατεβαίνει στην τότε ακόμα υπό κατασκευή σήραγγα του Θησείου.
