"Μια ζωή - Ο μονόλογος μιας μοδίστρας"
Η Νένα Μεντή ερμηνεύει τον νέο μονόλογο του Πέτρου Ζούλια, σε δική του σκηνοθεσία, και υποδύεται μία μοδίστρα που έρχεται αντιμέτωπη με κομμάτια της ζωής της καθώς ετοιμάζεται να αφήσει το ατελιέ της. Η προσωπική της ιστορία συναντά κομμάτια από την ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας, σε ένα έργο-ύμνο στον καθημερινό άνθρωπο, που επιβιώνει σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια. (Ιλίσια-Βολανάκης, από 7/12)
"Το ακρωτήρι"
Σε πρώτη ελληνική παρουσίαση θα δούμε από τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο το off-Broadway δράμα του Σαρ Γουάιτ, που μιλάει για το πώς μπορεί να επανεφεύρει κανείς τον εαυτό του ακόμα και μετά τη μεγαλύτερη τραγωδία. Η Μαρία Ναυπλιώτου και ο Δημήτρης Αλεξανδρής ενσαρκώνουν την ιστορία της Τζουλιάνας, μιας χαρισματικής νευρολόγου που έρχεται αντιμέτωπη με την απώλεια της συνείδησής της, ενώ στην υπόθεση παρεισφρέουν και στοιχεία μυστηρίου. Τη διανομή συμπληρώνουν η Στεφανία Ζώρα και ο Αυγουστίνος Κούμουλος. (Ιλίσια, από 6/12)
"Αν ήμουν κόκκινο"
Το νέο έργο του Άκη Δήμου αποτελεί παραγγελία του θεάτρου Σημείο και εμπνέεται από τη σπουδαία Λούλα Αναγνωστάκη. Με φόντο την Ελλάδα του 1989, δύο άγνωστες μεταξύ τους γυναίκες, η Λούλα και η Άννα, συναντιούνται στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου και επιδίδονται σε μια ολονύχτια συζήτηση για τον έρωτα και το θάνατο, την αριστερά και τον Εμφύλιο, την επανάσταση και το συμβιβασμό. Σκηνοθετεί ο Αλέξανδρος Διαμαντής και ερμηνεύουν η Ιωάννα Μακρή και η Ελίνα Παπαθεοδώρου. (Σημείο, από 7/12)
"Γκιακ"
Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας παρουσιάζει σε δική του διασκευή και σκηνοθεσία τα διηγήματα του Δημοσθένη Παπαμάρκου και αναμετριέται με τον ηρωισμό, το αρσενικό πρόσωπο της βίας, τους κώδικες τιμής των κλειστών κοινωνιών και τη μετατραυματική διάσταση του πολέμου. Ήρωες των διηγημάτων είναι οι βετεράνοι της Μικρασιατικής Εκστρατείας, στρατιώτες που πολέμησαν στα άγρια πεδία των μαχών, κι επιστρέφουν οριστικά αλλαγμένοι στον τόπο τους. Η παράσταση αλλάζει στέγη και μεταφέρεται στο Σταθμό (από 11/12) μετά τον περσινό πρώτο κύκλο παρουσίασής της στο θέατρο 104, με τις ερμηνείες των Δημοσθένη Ξυλαρδιστού, Γιώργου Σύρμα, Ευθύμη Χαλκίδη και Αντώνη Χρήστου. (Σταθμός, από 11/12)
"Τέρας"
Το έργο της Αλεξάνδρας Βουζουράκη, που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Σουηδία, ανεβαίνει στο Μικρό Γκλόρια (από 8/12), σε σκηνοθεσία της Ραφίκα Σαουίς και ερμηνεία της Ιωάννας Αγγελίδη. Τέσσερις γυναίκες "παγιδευμένες" σε ένα πρόσωπο αποτυπώνουν τη διαδρομή της γυναίκας ξεκινώντας από τους μύθους της Παλαιάς Διαθήκης, περνώντας στα χρόνια της αρχαιότητας και καταλήγοντας στη σημερινή εποχή. Όπως σημειώνει η σκηνοθέτρια, "με την ιστορία τους ίσως φωτίσουν τα δικά μας αδιέξοδα και μας βοηθήσουν να γυρίσουμε την πλάτη στη δική μας φυλακή".
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Γκιακ
Οι βετεράνοι της Μικρασιατικής Εκστρατείας ζωντανεύουν μέσα από τη συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα, ως πρόσωπα μετέωρα σε μια αλληλουχία αρρενωπότητας που διατρέχει τις γενιές μέχρι σήμερα. Δέσμιοι του ρόλου που τους δόθηκε ως φύλακες της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας, τα άλλοτε περήφανα ευζωνάκια επιβιώνουν ξεχασμένα, αφού επιτέλεσαν το έργο τους, προσπαθώντας να βρουν την ταυτότητά τους, να κατευνάσουν τις ορμές τους και να κρύψουν τις ρωγμές τους, ακόμα και μεταξύ τους. Το μόνο που τους τρέφει είναι οι αναμνήσεις μιας παιδικότητας εμποτισμένης με τα πρότυπα των παλαιών αρσενικών και η πεποίθηση ενός ηρωικού άλλοθι που παρασημοφορεί μαζικούς θανάτους και εγκλήματα πολέμου.
Τέρας
Τέσσερις γυναίκες παγιδευμένες σε έναν «ρόλο» που συνεχίζουν να ερμηνεύουν μολονότι τις παγιδεύει, στο νέο έργο που δημιουργεί ένα παιχνίδι όπου οι θεατές συμμετέχουν και ορίζουν τους κανόνες. Η γυναίκα φτιαγμένη από το πλευρό του Αδάμ-για τον Αδάμ. Η γυναίκα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα που προσδιορίζει την ύπαρξή της με άξονα την αποδοχή της από έναν άντρα-σύντροφο, σύζυγο, εραστή, πατέρα, εργοδότη. Η γυναίκα που νιώθει τυχερή αν επιλέχθηκε από κάποιον και δεν είναι πια «μόνη», που φοβάται μην της «αρπάξει» μια άλλη γυναίκα τον πολύτιμο άντρα, που διαμορφώνει το σώμα της και την ψυχή της για να είναι αρεστή, ελκυστική, αποδεκτή, που πρέπει να απολογείται για τις αποτυχίες και τις επιτυχίες της, για τις επιλογές της και για τις πληγές της. Αυτή είναι η ηρωίδα του Τέρατος. Τέσσερις γυναίκες που με την ιστορία τους ίσως φωτίσουν τα δικά μας αδιέξοδα.
Μια ζωή - Ο μονόλογος μιας μοδίστρας
Μια ηλικιωμένη μοδίστρα έρχεται αντιμέτωπη με κομμάτια της ζωής της καθώς μαζεύει ρούχα από το ατελιέ της για να μετακομίσει. Η προσωπική της ιστορία συναντά κομμάτια από την ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας. Μόνιμη συντροφιά στο ταξίδι των αναμνήσεων της είναι τα τραγούδια που σημάδεψαν γεγονότα και στιγμές της πορείας της. Ένας ύμνος στον καθημερινό άνθρωπο που αναπολεί το παρελθόν του και αγωνιά πώς θα συνεχίσει να ζει σε ένα κόσμο που αλλάζει γρήγορα και άγρια.
Το ακρωτήρι
Για πρώτη φορά ανεβαίνει το βραβευμένο οικογενειακό δράμα που όμως εξελίσσεται σε κάτι πολύ περισσότερο, καθώς μιλάει για το πώς μπορεί κάνεις να επανεφεύρει τον εαυτό του ακόμη και μετά τη μεγαλύτερη τραγωδία. Το «Ακρωτήρι» παρακολουθεί την πορεία της Τζουλιάνας, μιας χαρισματικής και παθιασμένης νευρολόγου, από την κορυφή στην πτώση και από εκεί στην ελπίδα, και μιλά με μοναδικό τρόπο για την ενδιάμεση γκρίζα ζώνη, στην οποία κάποιος έρχεται αντιμέτωπος με την απώλεια της συνείδησης. Η ίδια η Τζουλιάνα, πιστεύει πως ευθύνεται ο καρκίνος για το ότι βλέπει και ακούει πράγματα, όμως τα στοιχεία της ιατρικής της εξέτασης δεν συμφωνούν. Περιγράφει τον σύζυγό της, ως άπιστο και χειριστικό, αλλά αυτός στέκεται δίπλα της γεμάτος φροντίδα και αγάπη. Οι συχνές τηλεφωνικές συζητήσεις με την αποξενωμένη από χρόνια κόρη της, έχουν πολλές αντιφάσεις. Τα επεισόδια κατάρρευσης της Τζουλιάνας πληθαίνουν. Η αλήθεια για την κόρη της αποκαλύπτεται και είναι πολύ διαφορετική από αυτή που φαινόταν.
Αν ήμουν κόκκινο
Μια παράσταση για τα πενήντα χρόνια Μεταπολίτευσης, με αφορμή την επέτειο των 50 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και με έμπνευση τη θρυλική θεατρική συγγραφέα Λούλα Αναγνωστάκη. Το έργο περιγράφει μια απρόσμενη συνάντηση. Η Λούλα έχει απομονωθεί σ’ ένα δωμάτιο ξενοδοχείου κι εκεί αναμετράται με τον μεγαλύτερο εχθρό όλων των συγγραφέων, την λευκή σελίδα. Ξαφνικά, ακούγεται ένα χτύπημα στην πόρτα και μια άγνωστη εισβάλει στο δωμάτιο, η Άννα. Φοράει στο λαιμό λευκά διαμάντια και στο χέρι της κρατάει ένα ζευγάρι γόβες, κατακόκκινες. Στο ίδιο χρώμα «του πάθους και της ήττας» είναι και οι κουβέντες των δυο γυναικών, για συζύγους κι εραστές, για την Αριστερά και τον Εμφύλιο, για την επανάσταση και το συμβιβασμό, για τον έρωτα και το θάνατο. Στο φόντο, η Ελλάδα και ο Κόσμος του 1989.
