Μαριλένα Αναστασιάδου©
Ο σπουδαίος και πολυβραβευμένος Ιταλός σκηνοθέτης Αντόνιο Λατέλα έρχεται για πρώτη φορά στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν για να σκηνοθετήσει ένα καστ Ελλήνων ηθοποιών, σε ένα κορυφαίο έργο του διεθνούς δραματολογίου. Ο λόγος για τον "Γυάλινο κόσμο", το εμβληματικό έργο του Τενεσί Ουίλιαμς που γράφτηκε το 1944 και αποτέλεσε την πρώτη του μεγάλη θεατρική επιτυχία. Στην Ελλάδα η πρώτη παρουσίαση του έργου έγινε το 1946 από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, με τον ίδιο στον ρόλο του Τομ και την Έλλη Λαμπέτη στον ρόλο της Λόρα.
Η παράσταση έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις 17 Οκτωβρίου στην Ιταλία, στο "Teatro Nuovo" στην καρδιά της Νάπολης, στο πλαίσιο του 17ου Φεστιβάλ Θεάτρου της Καμπανίας, που φέτος έχει ως θεματικό τίτλο το σύνθημα "Πάλεψε για την ελευθερία".
Ο "Γυάλινος Κόσμος” είναι η πρώτη του σκηνοθεσία του Αντόνιο Λατέλα στην Ελλάδα, που πραγματοποιείται χάρη στη συνάντησή του με την εξαιρετική ηθοποιό Μαρία Καλλιμάνη, η οποία και θα ερμηνεύσει τον κεντρικό ρόλο της Αμάντα. Τη διανομή συμπληρώνουν νέοι σημαντικοί ηθοποιοί, ανάμεσα στους οποίους είναι και απόφοιτοι της Δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης: Βαγγέλης Αμπατζής, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Νίκος Μήλιας.
Τα έργα του Τενεσί Ουίλιαμς είναι βαθιά αυτοαναφορικά, οι ήρωές του συχνά αποτελούν προεκτάσεις των προσώπων της ίδιας του της οικογένειας - χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όλων ο "Γυάλινος Κόσμος”. Την ίδια στιγμή αυτός ο δυνατός οικογενειακός πυρήνας μοιάζει να αποτελεί μια δυνατή μεταφορά της Αμερικής ως μητέρας και περικλείει όλες τις δυνάμεις και τις αδυναμίες της χώρας.
Η οικογένεια, είναι ένα θέμα που πάντοτε γοήτευε τον Αντόνιο Λατέλα. Όλες οι θεατρικές του δουλειές, όσο και αν διέφεραν μεταξύ τους, περιστρέφονται γύρω από οικογενειακούς πυρήνες, λες και όλο το θέατρο, με αφετηρία τους μεγάλους τραγικούς, πάντοτε να περιστρεφόταν γύρω από την οικογένεια.
Η προσέγγιση του Αντόνιο Λατέλα
Για τον Αντόνιο Λατέλα θεμελιώδες είναι το ζήτημα της μνήμης: τι είναι ιστορική και τι ατομική μνήμη, η οποία συχνά δεν είναι παρά μια ανάμνηση. Στον "Γυάλινο κόσμο” η δράση ξεκινάει με τις αναμνήσεις ενός γιου. Ένας γιος που επιστρέφει στον τόπο από όπου κάποτε έφυγε, για να μπορέσει να ξαναπεράσει τις τελευταίες μέρες του μαζί με την οικογένειά του.
Το τι είναι αληθινό και τι αλλοιωμένο από τη μνήμη του δεν είμαστε σε θέση να το ξέρουμε, αλλά ούτε είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εάν τα γεγονότα όντως εκτυλίχθηκαν όπως τα θυμάται και όπως μας τα αφηγείται εκείνος. Αυτό είναι και το πραγματικό μυστήριο αυτού του σπουδαίου και συγκινητικού έργου όπου το θέμα της διαφάνειας γίνεται θέμα αναζήτησης.
Η μετάφραση είναι του Δήμου Κουβίδη, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Χριστίνας Κάλμπαρη και οι φωτισμοί της Στέλλας Κάλτσου.
Καταξιωμένος στην Ευρώπη, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας, ο Ιταλός Αντόνιο Λατέλα έχει αποσπάσει πλήθος βραβείων και διακρίσεων για το πρωτοποριακό και δυναμικό του σκηνοθετικό στυλ και δηλώνει τακτικά ηχηρό "παρών” στα μεγαλύτερα θέατρα (Teatro Piccolo στο Μιλάνο, Burgtheater στην Βιέννη, Εθνικό Θέατρο της Ρώμης) και σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ. Έχει διατελέσει καλλιτεχνικός διευθυντής του Nuovo Teatro Nuovo στη Νάπολη, ίδρυσε τη δική του θεατρική ομάδα, την stabilemobile compagnia Antonio Latella, και ηγήθηκε του τμήματος θεάτρου της Μπιενάλε της Βενετίας (Biennale di Venezia). Παράλληλα, διδάσκει στις πιο σημαντικές θεατρικές σχολές της Ιταλίας, ενώ είναι ο πρώτος Ιταλός σκηνοθέτης που έχει προσκληθεί στο Φεστιβάλ Berliner Festspiele, αποσπώντας έτσι μια ιστορική αναγνώριση.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Γυάλινος κόσμος
Για πρώτη φορά ο καταξιωμένος στην Ευρώπη δημιουργός θα σκηνοθετήσει Έλληνες ηθοποιούς στο εμβληματικό αμερικάνικο έργο του 1944, την πρώτη μεγάλη θεατρική επιτυχία του συγγραφέα, που παρακολουθεί τους τραυματικούς δεσμούς της οικογένειας Γουίνγκφιλντ, σε μια μικροαστική γειτονιά στην εργατική αμερικανική πόλη του Σεντ Λιούις. Ο Τομ μέσα από τις αναμνήσεις του ξεδιπλώνει τη ζωή της οικογένειάς του, σε ένα φαντασιακό σκηνικό τοπίο όπου οι ήρωες γλιστράνε σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αντιμετωπίσουν τη σκληρότητα της κοινωνικής πραγματικότητας.
