Γιούλη Ηλιοπούλου, Τάκη Παπαματθαίου, τα ετερώνυμα, τελικά, έλκονται;

Πείτε μας έναν λόγο που οι μεγάλοι πρέπει οπωσδήποτε να δουν το "Χορεύοντας με τη θύελλα" όπου πρωταγωνιστείτε, αλλά και οι μικροί τον "Μικρό πρίγκιπα" και τα "Χριστούγεννα του Σκρουτζ".
Γιούλη Ηλιοπούλου: Το κείμενο του Κουίλτερ και τα θέματα που θίγει (οι ανθρώπινες σχέσεις, η μοναξιά στη σύγχρονη κοινωνία) μας αφορούν όλους. Το έργο είναι ξεκαρδιστικό και ταυτόχρονα συγκινητικό και αγγίζει τις ανάγκες της ψυχής μας. Διαπιστώσαμε, άλλωστε, ήδη με τον Τάκη πόσο δυνατά λειτουργεί στο κοινό, καθώς εισπράττουμε τον ενθουσιασμό των θεατών στο Πειραιώς σε κάθε παράσταση. Τα "Χριστούγεννα του Σκρουτζ” που φέτος παρουσιάζω για έβδομη χρονιά, έχουν ως ατού το εξαιρετικό κείμενο του Ντίκενς. Χαίρομαι που ο κόσμος αγάπησε τη σκηνοθετική μου ματιά -έγινε με πολλή αγάπη και κόπο.

Όσο για τον "Μικρό Πρίγκιπα” του Εξυπερύ, τη νέα παραγωγή μας για την οποία αισθάνομαι περήφανη, πιστεύω ότι είναι ένα συγκλονιστικό κείμενο για όλες τις ηλικίες. Έχει και προσωπική αξία για εμένα, βέβαια, καθώς ήταν το πρώτο παραμύθι που διάβασα στην κόρη μου, Κρίστελ Καπερώνη, με την οποία συνεργάστηκα στο ανέβασμα της παράστασης.

Τάκης Παπαματθαίου: Το "Χορεύοντας με την θύελλα " είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, αλλά ταυτόχρονα και διαχρονικό. Επίκαιρο γιατί πραγματεύεται το θέμα της καραντίνας και διαχρονικό λογω της παρουσίασης του συναισθηματικού εγκλωβισμού και του ψυχικού αδιεξόδου. 'Οσο για τα "Χριστούγεννα του Σκρούτζ", αυτό που  διδάσκει ο Ντίκενς στο έργο αυτό είναι η αξία της αγάπης.Το χρήμα το περιφρονεί. Αυτός είναι σίγουρα ο πιο σημαντικό λόγος ώστε μικροί και μεγάλοι να δουν την παράσταση αυτή.

Πώς θα περιγράφατε με δικά σας λόγια τον χαρακτήρα σας στο "Χορεύοντας με τη θύελλα”; Τι σας αρέσει περισσότερο σε αυτόν;
Γ.Η.: Ο ρόλος της Τζούντιθ είναι πληθωρικός, απρόβλεπτος, μια δεύτερη θύελλα μέσα στη θύελλα, μια αστεία και ταυτόχρονα δραματική προσωπικότητα. Παίζει ρόλους μέσα στον ρόλο, για να γλιτώσει έστω για λίγο από την μοναξιά της και τελικά καταλήγει να πετάει στο τραπέζι τις αλήθειες της ψυχής της -κυρίως στο δεύτερο μέρος του έργου. Η δική της αλήθεια ξεκλειδώνει και τον μοναχικό Πάτρικ που ζει εγκλωβισμένος σε έναν τελείως διαφορετικό κόσμο από τον δικό της. Όσο την ανακαλύπτω περισσότερο, τόσο την αγαπώ.

Τ.Π.: Ο χαρακτήρας μου ο Πάτρικ είναι ένας τύπος συντηρητικός λόγω δικών του φόβων, φόβοι που οι περισσότεροι είναι κοινοί σε όλους μας και το βασικότερο, δεν θέλουμε να τους παραδεχτούμε.

Μιλήστε μας και για τη μεταξύ σας συνεργασία.
Γ.Η.: Η συνεργασία μας είναι άριστη -άλλωστε έχουμε δοκιμαστεί ήδη και στον "Σκρουτζ”σε αντίθετους ρόλους. Μου έδωσε πολλά ο Τάκης πάνω στην σκηνή με την πίστη του στις ικανότητες μου και την μεγάλη εμπειρία του. Πια, είμαστε και φίλοι.
Τ.Π.: Είναι αυτό που λέμε ευτυχής συγκυρία. Η Γιούλη είναι ένα καλό παιδί και μία εξαιρετική ηθοποιός και σκηνοθέτρια.

Πιστεύετε τελικά ότι αληθεύει πως τα ετερώνυμα (όπως οι χαρακτήρες του "Χορεύοντας με τη θύελλα") έλκονται;
Γ.Η.: Ναι, βέβαια, το πιστεύω. Δύο ίδιοι χαρακτήρες δεν μπορούν εύκολα να επιβιώσουν σαν ζευγάρι. Ίσως επειδή είναι τόσο αναγνωρίσιμοι μεταξύ τους, δεν υπάρχει η μαγεία του άγνωστου, άρα δεν υπάρχει και έλξη.

Τ.Π.: Αυτόν τον γρίφο δεν τον έχω λύσει ακόμη. Σίγουρα τα ετερώνυμα έλκονται, άλλωστε είναι φυσικός νόμος, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν αντέχουν στον χρόνο.

Θεωρείτε ότι ο "Μικρός πρίγκιπας", που βασίζεται σε ένα παραμύθι που λατρεύεται από παιδιά σε όλο τον κόσμο, μπορεί να μιλήσει την ίδια στιγμή εξίσου και στους ενήλικες;
Γ.Η.: Φυσικά. Άλλωστε, έχω παρατηρήσει πόσο συγκινημένοι είναι οι ενήλικες στο τέλος του έργου. Όσο μεγαλώνουμε αντιλαμβανόμαστε πιο καθαρά όλα τα μηνύματα του αλληγορικού αυτού έργου. Είναι ένα κείμενο για όλη τη ζωή μας.

Πέρα από τα λαμπιόνια και τα δώρα, είναι τα Χριστούγεννα τελικά μια ευκαιρία να ανοίξουμε περισσότερο τις καρδιές μας στα αγαπημένα μας άτομα -κάτι που δεν έμαθε να κάνει ποτέ ο Σκρουτζ του Ντίκενς;
Γ.Η.: Όπως λέει η Αλεπού στον Μικρό Πρίγκιπα: "χρειάζεται μια τελετή για να φορέσει η καρδιά μας τα καλά της”. Τα Χριστούγεννα λοιπόν είναι μια τελετή αγάπης, γενναιοδωρίας και χαράς για τους ανθρώπους κι είναι σίγουρα μια ευκαιρία να θυμηθούμε όσα σημαντικά δυστυχώς ξεχνάμε. Μακάρι, όπως λέει κι ο Ντίκενς μέσω του Σκρουτζ στο τέλος του έργου, να καταφέρουμε να έχουμε Χριστούγεννα στην καρδιά μας όλο τον χρόνο.

Τ.Π.: Προσωπικά, δεν περιμένω καμία γιορτή για να εκδηλώσω τότε την αγάπη μου.

Υπάρχουν "στο συρτάρι" κάποιες νέες δουλειές σας που πρέπει να αναμένουμε;
Γ.Η.: Πάντα λέω πως θέλω να ξεκουραστώ αλλά ποτέ δεν συμβαίνει, γιατί έχω τη δίψα της δημιουργίας. Αυτό που αναμένω είναι να κυκλοφορήσουν στις αρχές της νέας χρονιάς τρία τραγούδια μου από την Alpha Records, τα δύο σε μουσική του Χρήστου Παπαδόπουλου και ένα σε μουσική Αντώνη Μιτζέλου. Νιώθω ευλογημένη για αυτές τις συνεργασίες. Παράλληλα, είμαι στις διορθώσεις του πρώτου μου βιβλίο για παιδιά, σε σκίτσα του Φώτη Φωτίου, που θα έχει θέμα την κλιματική αλλαγή. Ο τίτλος του "Η μικρή Ευτυχία στη Γη” και αναμένεται να κυκλοφορήσει το ‘24.

Τ.Π.: Είμαι υπερπλήρης φέτος τον χειμώνα με τις τρεις παραστάσεις που παίζω (ρεκόρ ;!) και δεν θέλω προς το παρόν να σκέφτομαι άλλες δουλειές!