Πάτροκλος Σκαφίδας©
Τι σας γοήτευσε στη "Σκιά του Μαρτ" του Στιγκ Ντάγκερμαν;
Με γοήτευσε το θέμα του έργου, το οποίο παρόλο που αφηγείται μια ιστορία η οποία εκτυλίσσεται στη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, δεν είναι απλώς σύγχρονο αλλά θέτει πολύ σοβαρούς προβληματισμούς για το πως πρέπει να δούμε μια μελλοντική κοινωνία. Πιο συγκεκριμένα, θέτει ερωτήματα όσον αφορά τα πρότυπα που θέτει μια οικογένεια για τα παιδιά της, αλλά και μια κοινωνία για τις νεότερες γενιές, τα οποία όσο χρήσιμα και να είναι μπορεί να έχουν πολύ δυσμενείς συνέπειες γι’ αυτούς που δεν μπορούν, λόγω διάφορων αδυναμιών, να τα ακολουθήσουν. Ο πρωταγωνιστής του έργου το λέει ξεκάθαρα: "Πρέπει λοιπόν να μιλάμε πάντα για δύναμη και ομορφιά;".
Ήταν δική σας η επιλογή του έργου;
Ναι η επιλογή του έργου ήταν δική μου. Προσπαθώ να έχω ένα ρεπερτόριο από καλά θεατρικά έργα στα οποία να έχω και κάποιο ρόλο.
Πείτε μας δύο λόγια για το ρόλο της Αγγέλικα που ερμηνεύετε στην παράσταση.
Η Αγγέλικα είναι μία μάνα που έχει δύο γιούς. Ο ένας σκοτώθηκε πολεμώντας τον εχθρό, παίρνοντας μέρος στην αντίσταση. Ο άλλος δεν θέλησε να πολεμήσει γιατί φοβόταν. Παρακολούθησε τον πόλεμο πίσω από το παράθυρο του σπιτιού του. Η Αγγέλικα ήθελε και για τα δυο της παιδιά το καλύτερο, να είναι ωραίοι, γενναίοι, επιτυχημένοι. Αγαπάει και τα δυο της παιδιά, τον πεθαμένο όμως που είναι πια ήρωας και του έχουν στήσει και μνημείο τον θαυμάζει, ενώ τον μικρότερο, τον λυπάται και προσπαθεί να τον προφυλάξει από τις πικρίες μιας φυσιολογικής ζωής, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι τον ακυρώνει σαν γιο αλλά και σαν άντρα.
Συνεργάζεστε ξανά με τη σκηνοθέτιδα Χρύσα Καψούλη μετά την "Κυρία Κλάιν”. Έχετε βρει έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας;
Είναι καλό να συνεργάζεται κανείς με καλλιτεχνικούς συντελεστές που τους γνωρίζει, όχι μόνο σαν ανθρώπους, αλλά και σαν συνεργάτες. Όπως το ίδιο καλό είναι να τολμάει κανείς και καινούργιες συνεργασίες με καλλιτέχνες με τους οποίους δεν έχει ξαναδουλέψει. Προφανώς όταν συνεχίζεται μία συνεργασία κάποια πολύ σημαντικά θετικά στοιχεία έχουν αμοιβαία εκτιμηθεί.
Πώς διαπραγματεύεται ο συγγραφέας το δίπολο γενναιότητα-δειλία στο έργο;
Η σκέψη του Ντάγκερμαν είναι κατά την άποψη μου πολύ προχωρημένη. Στην πραγματικότητα γνωρίζουμε όλοι ότι δεν γεννιέται κάποιος γενναίος, έτοιμος να πολεμήσει τον εχθρό. Οι ήρωες δεν γεννιούνται, δημιουργούνται από τις περιστάσεις. Ο άνθρωπος από τη φύση του φοβάται σε ένα πόλεμο. Το ερώτημα που βάζει ο συγγραφέας είναι το κατά πόσο πρέπει να εξοστρακίσουμε από την κοινωνία αυτόν που δεν μετέχει στον πόλεμο από φόβο και αν αυτός ο άνθρωπος δεν έχει τα ίδια δικαιώματα στη ζωή και στο μερίδιο της ευτυχίας που αναλογεί στον καθένα.
"Πιστεύω ότι σήμερα ο μεγαλύτερος κίνδυνος και η αιτία αυτής της "ουδετερότητας” είναι οι ανοίκειες επιθέσεις που δέχεται όποιος εκφράσει μία γνώμη αντίθετη με το ρεύμα της λεγόμενης "κοινής γνώμης”. Επιθέσεις που πολλές φορές φτάνουν ως την ύβρη. Αυτός είναι ένας σοβαρός κίνδυνος για τη δημοκρατία".
Πιστεύετε ότι μπορεί κανείς να ξεφύγει από τη σχέση εξάρτησης με τους γονείς;
Τους γονείς μας τους φέρουμε μέσα μας. Αυτή τη σχέση που εν πολλοίς είναι και εξαρτητική πρέπει σαν ενήλικες να τη διαχειριστούμε έτσι ώστε να μετατραπεί σε κατανόηση, έγνοια και αγάπη. Γιατί οι γονείς θέλουν πάντα το καλύτερο για τα παιδιά τους.
Είναι κατά τη γνώμη σας η πολιτική απραξία και η στάση ουδετερότητας απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω μας ο μεγαλύτερος κίνδυνος που έχουμε να αντιμετωπίσουμε σήμερα ως κοινωνία;
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει πολιτική απραξία και στάση ουδετερότητας. Αν οι άνθρωποι δεν εκδηλώνονται και δεν ενεργούν ως πολιτικά όντα στην καθημερινή τους ζωή, θα υπάρχει κάποιος λόγος. Πιστεύω ότι σήμερα ο μεγαλύτερος κίνδυνος και η αιτία αυτής της "ουδετερότητας” είναι οι ανοίκειες επιθέσεις που δέχεται όποιος εκφράσει μία γνώμη αντίθετη με το ρεύμα της λεγόμενης "κοινής γνώμης”. Επιθέσεις που πολλές φορές φτάνουν ως την ύβρη. Αυτός είναι ένας σοβαρός κίνδυνος για τη δημοκρατία.
Έχει δοθεί πια ουσιαστικό βήμα στις γυναίκες στο χώρο του θεάτρου;
Οι γυναίκες ανέκαθεν έπαιζαν κυρίαρχο ρόλο στο ελληνικό θέατρο. Είχαν δικούς τους θιάσους, καθόριζαν δηλαδή το καλλιτεχνικό προϊόν. Στο θέατρο στον τομέα της χορογραφίας κυριαρχούν οι γυναίκες και έχουν επίσης μια πολύ σοβαρή θέση στο χώρο της σκηνογραφίας, της ενδυματολογίας, του σχεδιασμού φωτισμών και της μετάφρασης των θεατρικών έργων. Είναι σημαντικό ότι στο χώρο της σκηνοθεσίας όπου πραγματικά δεν είχαμε γυναίκες σκηνοθέτιδες, σήμερα έχουμε έναν ικανό αριθμό.
Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια;
Να συνεχίσω την παράσταση "Η σκιά του Μαρτ” στο ξεκίνημα της νέας θεατρικής περιόδου από τον Οκτώβριο και βήμα βήμα, μετρώντας και τις αντοχές μου, να προετοιμάσω την επόμενη παράσταση την οποία θα μου επιτρέψετε να μην αποκαλύψω.
Προπώληση εισιτηρίων μέσω viva.gr
