10 πράγματα που μάθαμε για την Αικατερίνη Παπαγεωργίου, ψυχή του ανακαινισμένου Θεάτρου Μπέλλος

Ποια είναι η σχέση της με την ομάδα The Young Quill, τι έμαθε στο Λονδίνο, ποια ήταν η πιο αστεία κριτική που δέχτηκε; Αυτά κι άλλα πολλά μάθαμε για την ταλαντούχα Αικατερίνη Παπαγεωργίου που εγκαινιάζει τη νέα εποχή του Θεάτρου Μπέλλος. Γνωρίστε την!

Αικατερίνη Παπαγεωργίου

1.    Πήρα την απόφαση να ανακαινίσω το Θέατρο Μπέλλος με σκοπό η ομάδα The Young Quill να δημιουργήσει ένα τοπόσημο για θεατρικές ομάδες στην Αθήνα. Προσπαθούμε το θέατρο να συσπειρώσει και να στηρίξει ομάδες καλλιτεχνών που συνειδητά έχουν αποφασίσει να συν-δημιουργούν και να εξελίσσονται ως σύνολα, παράλληλα με την ατομική πορεία που διανύει ο καθένας.

2. Είναι ρίσκο αλλά έχει και χαρά το εγχείρημα της επαναλειτουργίας του θεάτρου Μπέλλος. Ήταν μια τεράστια και για πολύ καιρό και επισφαλής προσπάθεια. Οι δυσκολίες ήταν πάρα πολλές. Σφίγγαμε τα δόντια, κλαίγαμε, φοβόμασταν αλλά προχωράγαμε. Λέγαμε συνέχεια ότι αν δεν πάρουμε τώρα, όντας νέοι και ξεκούραστοι, αυτό το ρίσκο, δύσκολα θα το παίρναμε αργότερα. Επιπλέον, η εμπιστοσύνη που μας έδειξε ο Γιώργος Μπέλλος ήταν κάτι για το οποίο ήμασταν και είμαστε ευγνώμονες. Αν δεν αξιοποιούσαμε την ευκαιρία που μας προσφέρθηκε με μεγάλη γενναιοδωρία, σίγουρα κάποια στιγμή θα το μετανιώναμε. Τέλος, είχαν συσπειρωθεί πολλοί άνθρωποι για την επίτευξη αυτού του στόχου. Μας στήριξαν υλικά και ηθικά και από πλευράς μας είχαμε το χρέος να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε.

3. Επέλεξα να σκηνοθετήσω τη "Νύχτα των μυστικών" του Άκη Δήμου γιατί ήταν ένα έργο το οποίο με εντυπωσίασε από την πρώτη ανάγνωση. Τη δεύτερη φορά με συγκίνησε και την τρίτη με αιφνιδίασε με τον τρόπο που επιτυγχάνει να σε εκθέσει σε σκληρές  συνειδητοποιήσεις χωρίς να προλάβεις να το καταλάβεις. Το έργο λαμβάνει χώρα σε ένα τσίρκο, σε ένα περιβάλλον μεταβλητό που όλα επιτρέπονται και όλα συνεχώς μετακινούνται. Τέσσερις καλλιτέχνες του τσίρκου δημιουργούν για το κοινό τους "φως" μέσα από το προσωπικό τους "σκοτάδι", το οποίο τους ανάγκασε να καταφύγουν στο τσίρκο. Σε αυτόν τον κόσμο εισβάλει ένα ζευγάρι που ο άντρας κακοποιεί τη γυναίκα. Το έργο  παρουσιάζει την έννοια της κακοποίησης σε όλες της τις εκφάνσεις και τις εκδοχές μέσα από πολλές διαφορετικές σχέσεις και καλά κρυμμένα μυστικά που αποκαλύπτονται σταδιακά. Με πολύ ανθρώπινο τρόπο μας "ψιθυρίζει" κάτι, που τουλάχιστον εγώ δεν είχα σκεφτεί ποτέ: η αποδοχή της βίας, της πατριαρχίας, της κακοποίηση και πολλών ακόμα παθογένειών της κοινωνίας μας, βασίζονται σε ψέματα και όχι τόσο στα ψέματα που μας λένε, όσο στα ψέματα με τα οποία έχουμε μάθει οι ίδιοι να πείθουμε τους εαυτούς μας. Τέλος, με έναν σχεδόν προκλητικό τρόπο δημιουργεί ένα παραλληλισμό με την ελαφρότητα που αντιμετωπίζονται πολλά από τα εγκλήματα που απασχολούν την σύγχρονη επικαιρότητα.

Η νύχτα των μυστικών
Ελίνα Γιουνανλή©

 

4. Στους συνεργάτες μου είδα προθυμία, διαθεσιμότητα, συνέπεια και όρεξη για δουλειά. Η ομάδα των  συνεργατών που βρεθήκαμε στη "Νύχτα των μυστικών" με συγκινεί βαθιά. Υπήρξε μεγάλη εμπιστοσύνη μεταξύ μας. Είχαμε την ανάγκη να δημιουργήσουμε από κοινού. Το θέατρο έγινε σπίτι μας. Το φροντίζαμε και το περιποιούμασταν ακριβώς όπως θα έκανε ο καθένας μας με τον προσωπικό του χώρο. Ήταν μια συγκυρία ομάδας και μια συνύπαρξη ανθρώπων που προσωπικά μου θύμισε όλους τους λόγους που με οδήγησαν στο θέατρο. Ο τρόπος που δουλέψαμε και οι σχέσεις που αναπτύξαμε εκπλήρωσαν το όνειρο του πως φανταζόμουν ότι είναι το θέατρο πριν ασχοληθώ με αυτό.

5. Στο Λονδίνο έμαθα τη σημασία της μεθοδολογίας και της οργάνωσης. Νομίζω ότι οι Βρετανοί είναι πολύ αυστηροί με αυτό που καταχρηστικά θα αποκαλούσαμε "to know how". Συγχωρούν τη λανθασμένη εκτίμηση ή την παρερμηνεία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν συγχωρούν την έλλειψη μεθοδικής και συγκεκριμένης κατάρτισης πάνω στο αντικείμενο.

6. Η ομάδα The Young Quill που ίδρυσα στο Λονδίνο το 2017 αποτελούταν από φοιτητές του Royal Central School of Speech and Drama. Στην πραγματικότητα ανυπομονούσαμε να δοκιμάσουμε στην πράξη όλα αυτά με τα οποία καταπιανόμασταν στο πλαίσιο της μαθητείας μας. Σχεδόν όλοι προερχόμασταν από διαφορετικές χώρες και κάποιο καιρό αργότερο, οι περισσότεροι επιστρέψαμε στο γενέθλιο τόπο μας. Εστιάσαμε στη σύγχρονη δραματουργία και πραγματοποιήσαμε κάποιες παραστάσεις σε Βρετανικές επαρχίες. Η τωρινή σύσταση της ομάδας προέκυψε με αφορμή μια συνεργασία που κάναμε στην Ελλάδα την περίοδο που ακόμα η ομάδα δραστηριοποιούταν κυρίως στο Λονδίνο. Πλέον, η ομάδα έχει πάρει άλλη μορφή. Αποτελεί τη βασική ενασχόληση των περισσότερων εκ των μελών μας. Ασχολούμαστε με το ανέβασμα σύγχρονων θεατρικών έργων, όπως επίσης και με τη θεατρική μεταφορά ελληνικών και ξένων ποιητικών και λογοτεχνικών κειμένων ως μουσικό/θεατρικές παραστάσεις. Η πρωτότυπη ή ζωντανή μουσική όπως και η έντονη παρουσία αμιγώς σωματικών σκηνών είναι αναπόδραστο κομμάτι της δουλείας μας και πεδίο έρευνας.

Η νύχτα των μυστικών
Ελίνα Γιουνανλή©

7. Αγαπημένοι μου συγγραφείς είναι η Σύλβια Πλαθ, η Σιμόν ντε Μποβουάρ, ο Στρέτσκο Χόρβατ και ο Οδυσσέας Ελύτης.  

8. Η πιο αστεία κριτική που μου έγραψαν ήταν στην πρώτη παράσταση που σκηνοθέτησα σε μια επαρχιακή πόλη της Αγγλίας, το Πόρτσμουθ, ούσα ακόμη φοιτήτρια. Ο δημοσιογράφος ενός τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού έγραψε ότι η παράσταση έχει πρόθεση να διδάξει την έννοια της "παράλογης ερωτικής έλξης".

9. Μια ώρα πριν ανοίξει η αυλαία εύχομαι στους ηθοποιούς να απολαύσουν την παράσταση. Προσπαθώ να λειτουργώ αγχολυτικά για όλους και να μας θυμίζω ότι ήρθε επιτέλους η στιγμή για την οποία τόσο καιρό αδημονούσαμε.

10. Δυο αγαπημένα μου σημεία στην Αθήνα είναι, το "Loser bar" στο Σύνταγμα και η πλατεία Μαβίλη. Το "Loser bar"  είναι το μαγαζί μιας πολύ αγαπημένης φίλης μου το οποίο καταφεύγουμε πάντα πριν και μετά από πρόβες και παραστάσεις. Η πλατεία Μαβίλη μου θυμίζει τα χρόνια του λυκείου, όταν βρισκόμουν εκεί καθημερινά για μαθήματα χορού. Κάθε φορά που πηγαίνω ακροβατώ μεταξύ του τότε και του τώρα.
 

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Η νύχτα των μυστικών

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 105 '

Ένα ζευγάρι χάνεται στον κόσμο ενός τσίρκου, όπου το θέαμα αντιπαρατίθεται με τη βίαιη πραγματικότητα σε μια αλληγορία για την έννοια της κακοποίησης σε όλες της τις εκφάνσεις μιας σχέσης.

Θέατρο «Μπέλλος»

Κέκροπος 1

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.