Η γκαλερί Μελάς Μαρτίνος παρουσιάζει την έκθεση Panchito & Maxsi της Vivian Suter, συγκεντρώνοντας έργα από διαφορετικές δεκαετίες της καλλιτεχνικής της πορείας. Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης επιλογή έργων της μητέρας της, Elisabeth Wild (1922–2020), φέρνοντας σε διάλογο δύο ξεχωριστές εικαστικές πρακτικές.
Γεννημένη το 1949 στο Μπουένος Άιρες, η Vivian Suter ζει και εργάζεται από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 στο Παναχατσέλ της Γουατεμάλας. Η συμμετοχή της στη documenta 14, το 2017, στο Κάσελ και την Αθήνα, επανέφερε το έργο της στο διεθνές προσκήνιο.
Η φύση, συνεργός στη ζωγραφική της
Στο έργο της Suter, η ζωγραφική βρίσκεται σε διαρκή διάλογο με το φυσικό περιβάλλον. Η σχέση αυτή απέκτησε καθοριστική σημασία μετά τους δύο τυφώνες που πλημμύρισαν το εργαστήριό της, το 2005 και το 2010. Αντί να αποκαταστήσει τους καμβάδες που υπέστησαν φθορές, η καλλιτέχνιδα επέλεξε να αποδεχθεί τα ίχνη που άφησαν πάνω τους τα φυσικά φαινόμενα. Οι καμβάδες εκτίθενται στη βροχή και στον ήλιο, απλώνονται στο έδαφος ή τοποθετούνται ανάμεσα στα δέντρα, όπου έρχονται σε επαφή με φυτά, ζώα και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες του τοπίου.
Τα έντονα ροζ, πορτοκαλί, ιώδη, κυανά και κίτρινα χρώματα συνυπάρχουν με τις αποχρώσεις του φυλλώματος, ενώ οι επιφάνειες διατηρούν τα σημάδια μιας διαδικασίας που παραμένει ανοιχτή και απρόβλεπτη. Η φθορά αντιμετωπίζεται ως μέρος της ζωής του έργου. Έτσι, η Suter επαναπροσδιορίζει τη σχέση ανάμεσα στη δημιουργό, την ύλη και το φυσικό τοπίο.
Ο τίτλος Panchito & Maxsi αναφέρεται στον γιο και τον εγγονό της καλλιτέχνιδας, οι οποίοι ζουν κοντά της στη Γουατεμάλα. Η καθημερινότητά της εκτυλίσσεται μέσα σε έναν πυκνό τροπικό κήπο, όπου τα δέντρα, τα φυτά και τα ζώα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του περιβάλλοντός της. Το τοπίο αυτό διατρέχει τη ζωγραφική της. Το κείμενο που συνοδεύει την έκθεση αναπτύσσει μια ποιητική αφήγηση γύρω από την οικογένεια, τον κήπο και τα χρώματα, συνδέοντας την τέχνη με την καθημερινή ζωή. Οι εικόνες μοιάζουν να γεννιούνται μέσα από την παρατήρηση, την έκθεση στα στοιχεία της φύσης και την αποδοχή του απρόβλεπτου.
Τα κολάζ της Elisabeth Wild
Παράλληλα με τα έργα της Suter, παρουσιάζονται κολάζ της Elisabeth Wild, γνωστά ως Fantasías. Γεννημένη στη Βιέννη το 1922, η Wild εγκατέλειψε την Αυστρία με την οικογένειά της το 1938 και εγκαταστάθηκε στο Μπουένος Άιρες. Αργότερα έζησε στην Ελβετία, προτού μετακομίσει στη Γουατεμάλα. Στις Fantasías, αποσπάσματα από τυπωμένες εικόνες συνδυάζονται σε σύνθετες, συχνά απρόσμενες συνθέσεις. Αρχιτεκτονική, design, τοπίο και ποπ κουλτούρα συνυπάρχουν σε ένα προσωπικό εικαστικό λεξιλόγιο, που ισορροπεί ανάμεσα στην αναγνωρίσιμη εικόνα και την αφαίρεση.
Η παρουσία των έργων της Wild δίπλα σε εκείνα της Suter δημιουργεί έναν διάλογο ανάμεσα σε δύο διαφορετικές προσεγγίσεις της εικόνας: από τη μία, την προσεκτικά οργανωμένη σύνθεση του κολάζ και, από την άλλη, τη ζωγραφική επιφάνεια που παραμένει ανοιχτή στις επιδράσεις του περιβάλλοντος και του χρόνου.
Η Μελάς Μαρτίνος αναπτύσσει εκθεσιακά πρότζεκτ που φέρνουν σε διάλογο σύγχρονες και ιστορικές καλλιτεχνικές πρακτικές, δίνοντας χώρο και σε δημιουργούς των οποίων το έργο παραμένει λιγότερο αναγνωρισμένο. Η έκθεση της Vivian Suter και της Elisabeth Wild εντάσσεται σε αυτή την κατεύθυνση, αναδεικνύοντας δύο διαφορετικές εικαστικές γλώσσες και τη σχέση τους με την εικόνα, την ύλη και το περιβάλλον. Τον εκθεσιακό σχεδιασμό υπογράφει ο αρχιτέκτονας Kimura Hiroaki του γραφείου KS Architects, με έδρα το Τόκιο.
Διαβάστε Επίσης
