Ήταν η Αλίκη κουήρ θηλυκό;

Μια τολμηρή πειραματική ματιά στην περσόνα της Αλίκης Βουγιουκλάκη και τη σχέση της με την κουήρ κοινότητα επιχειρεί η πρώτη ταινία του Κωνσταντίνου Μενελάου "Θηλυκό” που είδαμε στο περσινό, 66ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της ενότητας Film Forward και στη συνέχεια στο Cinobo. Θέλοντας να αναδείξει "την αλήθεια που κρύβεται πίσω από την επιμελώς κατασκευασμένη περσόνα της" η ταινία διερευνά τις αντιφάσεις και την κοινωνική δυναμική που καθόρισε τη διαδρομή της, μέσα από κείμενα ανθρώπων που τη γνώριζαν αλλά και δημοσιογράφων ή θεωρητικών με διαφορετικές οπτικές, σε σενάριο που συνυπογράφουν ο Μενελάου, ιδρυτής του Queer Archive και ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης (Οι Γάμοι της Τήλου, Λάμπουν στο Σκοτάδι, Σύλβια Ρόμπυν).

Μια πολυφωνική έκδοση 

Την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου, στις 19:30, το Queer Archive παρουσιάζει το ΘΗΛΥΚΟ (FEMALE), μια ανεξάρτητη έκδοση που δημιουργήθηκε με αφορμή την ομώνυμη ταινία του Μενελάου. Αντί να επιχειρήσει να αφηγηθεί ακόμη μία "επίσημη" ιστορία της Αλίκης Βουγιουκλάκη, το ΘΗΛΥΚΟ συγκεντρώνει διαφορετικές φωνές, κείμενα, στοχασμούς και προσωπικές αναγνώσεις που "διερευνούν την εικόνα της, το σώμα, τη γυναικεία ταυτότητα, την επιθυμία, τη σεξουαλικότητα, το star system, τη μνήμη και τη μυθολογία που την περιβάλλει. Μια έκδοση για μια γυναίκα που υπήρξε ταυτόχρονα είδωλο, φαντασίωση, σταρ, σώμα, ρόλος και, πάνω απ’ όλα, δημιούργημα του ίδιου της του εαυτού”.

Μια τολμηρή κουήρ ματιά στην Αλίκη 

Μαζί με το ξανακοίταγμα της Αλίκης, μέσα -και- από μια κουήρ οπτική, "Θηλυκό” ξανακοιτάζει και μια ολόκληρη εποχή της Ελλάδας, την οποία η ηθοποιός άλλοτε εκπροσώπησε "ιδανικά” κι άλλοτε επιχείρησε να αλλάξει.

Στην ταινία "Θηλυκό” τρεις ηθοποιοί (Βίκυ Παπαδοπούλου, Άλκηστις Πουλοπούλου, Τάνια Κέλλυ) αναλαμβάνουν να ενσαρκώσουν την Αλίκη σε διαφορετικές φάσεις της ζωής της καθισμένες απέναντί μας, talking heads σε μια direct-to-camera εξομολόγηση που πάει μπρος πίσω στον χρόνο και διανθίζεται από τις γνώμες των άλλων γι αυτήν και αναπαραστάσεις άλλοτε πραγματικών και άλλοτε μυθοπλαστικών γεγονότων που μαζί με το ξανακοίταγμα της Αλίκης, μέσα -και- από μια queer οπτική, ξανακοιτάζουν και μια ολόκληρη εποχή της Ελλάδας, την οποία η ηθοποιός άλλοτε εκπροσώπησε "ιδανικά” κι άλλοτε επιχείρησε να αλλάξει για τον εαυτό της και τους γύρω της (μια Ελλάδα που από τη μετεμφυλιακή ασφυξία φτάνει στα σκάνδαλα της δεκαετίας του ‘90 και του χρηματιστηρίου). 

Όπως έχει δηλώσει ο Μενελάου δημιούργησε το ΘΗΛΥΚΟ από μια βαθιά επιθυμία να ξανακοιτάξει την Αλίκη Βουγιουκλάκη με νέο βλέμμα — να αφαιρέσει "τα στρώματα του μύθου, της νοσταλγίας και της περφόρμανς που για δεκαετίες την έχουν ορίσει". Θέλει κότσια για να αναμετρηθείς με τον μύθο της Αλίκης και η ταινία του Κωνσταντίνου Μενελάου το κάνει με έναν τρόπο που δεν έχουμε δει για ένα ελληνικό σύμβολο αυτού του βεληνεκούς, σε μια ταινία - στοίχημα, πειραματική μεν αλλά που νιώθω ότι δεν ακούστηκε και τόσο όσο θα μπορούσε. Συνδυάζοντας διαφορετικές αναφορές, άλλοτε πιο camp άλλοτε πιο ερευνητικές σε στιλ film-essay, μπορεί το "Θηλυκό” του Μενελάου να είναι άνισο αλλά την ίδια στιγμή είναι μια συν-αισθηματική, σκεπτόμενη κουήρ ταινία παίζοντας ίσως κατά κάποιο τρόπο και με την έννοια του κουήρ ως αυτό που δεν βρίσκεται ακόμη ακριβώς εδώ, που δεν έχει ακόμη καταστεί δυνατό να το φανταστούμε για να θυμηθούμε τον José Esteban Muñoz.  

Αναμένουμε λοιπόν με ενδιαφέρον την παρουσίαση της έκδοσης στο HYPER HYPO, με την οποία το ΘΗΛΥΚΟ περνά από τη σελίδα στη ζωντανή δράση, μέσα από αναγνώσεις και performances. Συμμετέχουν με κείμενά τους: Κασσάνδρα Αετού, Έφη Αλεβίζου, Σαράντος Γεώργιος, Αντώνης Γκρίτσης, Άρης Δημοκίδης, Γιώργος Καλογερόπουλος, Ειρήνη Καρτσάκη, Κωνσταντίνος Κυριακός, Μάνος Λαμπράκης,  Thalia Mavros, Γιώργος Σαμπατακάκης, Ηλίας Σαπουντζάκης, Θανάσης Σπηλιωτόπουλος, Χαρίλαος Τρουβάς.

Αναγνώσεις και performances από: Ζωή Σγούρου, ILIA, Αλκηστη Πουλοπούλου, Ειρήνη Καρτσάκη, Τάνια Κέλλη, Ηλία Σαπουντζάκη, CHRAJA, Φένια Αποστόλου.

Μέσα από τις αναγνώσεις και τις performances, τα κείμενα της έκδοσης επιχειρούν να αποκτήσουν "μια νέα, ζωντανή διάσταση, επιστρέφοντας στην Αλίκη όχι ως ένα κλειστό κεφάλαιο του παρελθόντος, αλλά ως μια εικόνα που εξακολουθεί να μεταμορφώνεται, να προκαλεί και να θέτει ερωτήματα γύρω από το φύλο, την επιθυμία, τη γυναικεία χειραφέτηση και τους τρόπους με τους οποίους κοιτάζουμε τις γυναίκες”.

Είσοδος ελεύθερη. Οι αναγνώσεις θα πραγματοποιηθούν στα ελληνικά.