Frida Kahlo: Beyond the Icon: The Immersive Experience (Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος, έως 12/07)
Στη βιωματική έκθεση αφιερωμένη στην εμβληματική καλλιτέχνιδα Frida Kahlo, έχουμε την ευκαιρία να βυθιστούμε στο σύμπαν της και να γνωρίσουμε (ξανά) το έργο και τη ζωή της μέσω παραδοσιακών και ψηφιακών μορφών τέχνης. Η πολυδιάστατη αυτή αφήγηση, καλεί άτομα κάθε ηλικίας να αντλήσουν έμπνευση από το επαναστατικό μυαλό της δημιουργού και να δουν πέρα από τον καθιερωμένο μύθο που την περιβάλλει. Πρωτότυπο, δυναμικό, σύγχρονο και ταυτόχρονα φόρος τιμής στην ίδια την ιστορία της τέχνης, φωτίζει τη σύνδεση ανάμεσα στη βιωματική εμπειρία και την καλλιτεχνική έκφραση της Φρίντα αναδεικνύοντάς την ως άνθρωπο που μετέτρεψε τον πόνο, την αντίσταση και την προσωπική της ιστορία σε καθολική τέχνη.
Ωδή στα πράγματα. Νίκη Καναγκίνη. Αναδρομική (ΕΜΣΤ έως 08/11)
Το ΕΜΣΤ μας συστήνει εις βάθους με το έργο της Νίκης Καναγκίνη μέσω 100 έργων και μια επιμελητική ματιά που σκιαγραφεί καθαρά την πορεία της. Η Καναγκίνη, με καταγωγή από τη Βουλγαρία και έχοντας ζήσει διπλό εκτοπισμό, μαρτυρά αυτή τη διασπορική εμπειρία ως το επίκεντρο του έργου της. Έτσι, η αναδρομική αυτή έκθεση, συνδυάζοντας νέες τεχνολογίες και εννοιολογική τέχνη, έχει χαρακτήρα μνήμης και επικοινωνίας με τις ρίζες, ενώ δεν παραλείπεται η συχνή αναφορά σε θέματα γυναικείας ταυτότητας, κοινωνικού και οικολογικού ενδιαφέροντος.
Υφαίνοντας όνειρα. Κιλίμια από το Γεράκι, Λακωνίας (Πινακοθήκη Γκίκα έως 26/07)
Το εγχείρημα αποτελεί την πρώτη μαζική έκθεση εργόχειρων από το χωριό Γεράκι της Λακωνίας. Έργα υφασμένα για προίκα ή γενικότερη προσωπική χρήση, κρατημένα σε μπαούλα και ιδιωτικές συλλογές για δεκαετίες, έρχονται τώρα στο φως σκιαγραφώντας την ιστορία και την παράδοση του τόπου από μια λαογραφική και ανθρωπολογική σκοπιά. Σε έναν χώρο όπου στέκουν έργα μεγάλων καλλιτεχνών όπως ο Κόντογλου και ο Τσαρούχης, οι οποίοι πέρασαν από το Γεράκι στα χρόνια της καλλιτεχνικής τους δημιουργίας, τα εργόχειρα εκτίθενται ως μια πρωτοβουλία που ανοίγει στο κοινό τις άγραφες πτυχές της τοπικής ιστορίας.
Στάθης Λογοθέτης: Στη Γη (ΕΜΣΤ έως 08/11)
Η μεγάλη αναδρομική έκθεση του σημαντικού Έλληνα ζωγράφου, αποτελεί σίγουρα μία από τις σημαντικότερες εκθέσεις για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη. Με περίπου 70 έργα του από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, της Ελλάδας και του εξωτερικού, αλλά και πολλές αδημοσίευτες πηγές, η έκθεση μας δίνει την ευκαιρία να μελετήσουμε το έργο του και να διακρίνουμε τη μεγάλη επίδρασή του στην Πρωτοπορία της εποχής του, καθώς και διάφορες πτυχές της κοσμοπολίτικης ζωής του που επηρέασαν την καλλιτεχνική του πορεία.
Όλα όσα γνωρίζω είναι ένας δανεικός χάρτης (Συλλογή Ειρήνης Παναγοπούλου έως 02/04/2027)
Με τη δεύτερη έκθεση της Συλλογής Ειρήνης Παναγοπούλου εξερευνούμε, μέσω της πλούσιας συλλογής, νέους τρόπους προσέγγισης της γνώσης και του κόσμου. Ο επιμελητής Άκης Κόκκινος διερευνά την πρακτική του συλλέγειν, και μας καλεί σε ένα αναστοχαστικό ταξίδι αμφισβήτησης. Απορρίπτουμε τα κυρίαρχα συστήματα ιεράρχησης και ανακαλύπτουμε νέους τρόπους ερμηνείας της τέχνης και του κόσμου. Ερευνώντας τα εργαλεία των μουσειολογικών πρακτικών και παρατηρώντας τη δύναμη των πάνελ και των βιτρινών, η έκθεση αναδεικνύει πώς αυτά τα συστήματα διαμορφώνουν την αντίληψή μας για την ιστορία, περιορίζοντάς την ταυτόχρονα σε συγκεκριμένες διαστάσεις χώρου και χρόνου.
Ο κόσμος της Πρωτοπορίας. Πόλη, φύση, σύμπαν, άνθρωπος (Εθνική Πινακοθήκη έως 27/09)
Σηματοδοτώντας τη συμπλήρωση τριάντα χρόνων από την πρώτη μεγάλη παρουσίαση της Συλλογής Κωστάκη στην Ελλάδα, η έκθεση τολμά να αναμετρηθεί με ένα ιστορικό εικαστικό γεγονός. Μία από τις σημαντικότερες εκθέσεις για το 2026, κάπου ανάμεσα στο πείραμα, την τεχνολογική πρόοδο και την ουτοπία, έχουμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με ένα τεράστιο δείγμα του κινήματος γνωστό ως Ρωσική Πρωτοπορία, με έργα που δε στιγμάτισαν μόνο την ιστορία της τέχνης του τελευταίου αιώνα, αλλά αναδείχθηκαν ως αληθινά ιστορικά τεκμήρια της πολιτικής κατάστασης της εποχής. Μέσα από τρεις θεματικές, η έκθεση ερευνά τη συνομιλία της τέχνης με το περιβάλλον της και τα όρια του πειραματικού της χαρακτήρα, καθώς αναδεικνύει τις πολιτικές, ιδεολογικές και αισθητικές αναζητήσεις της εποχής.
Marc Camille Chaimowicz: Celebration? Realife Revisited (Arch έως 12/09)
Το εμβληματικό και διαχρονικό έργο, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη Νέα Υόρκη, αποτελεί πλέον ιστορική στροφή στην τέχνη. Αναδυόμενο στον απόηχο των κοινωνικών αναταραχών των ύστερων 1960s, αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση— μια προσπάθεια συγχώνευσης της τέχνης με την καθημερινή ζωή και επαναπροσδιορισμού του τρόπου με τον οποίο παράγεται το νόημα συλλογικά. Αποτέλεσε -και ακόμη και σήμερα αποτελεί- ηχηρή απάντηση στις κυρίαρχες τάσεις του ύστερου μοντερνισμού—στην αυστηρότητα, την αρρενωπότητα και τους ισχυρισμούς του περί αντικειμενικότητας. Δεν είναι μια εγκατάσταση, αλλά μια κατάσταση: ένα περιβάλλον, όπου αντικείμενα, ατμόσφαιρα και ανθρώπινη παρουσία αλληλεπιδρούν.
Jeff Koons: Balloon Venus Lespugue (Orange) (Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης έως 31/08)
Το έργο, η "Αφροδίτη" του Jeff Koons, είναι από αυτά τα έργα που πρέπει να αρπάξουμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά, στην πρώτη του παρουσίαση στο ελληνικό κοινό. Ο καλλιτέχνης εδώ διερευνά τον τρόπο με τον οποίο οι αρχαίες ιερές απεικονίσεις αντικατοπτρίζονται στην έλξη του σύγχρονου ανθρώπου για τη μορφή, την επιφάνεια, την επιθυμία και την εφευρετικότητα. Το Μουσείο θα πλαισιώσει το έργο του Koons με δέκα αντίγραφα ειδωλίων "Αφροδίτης" της Ανώτερης παλαιολιθικής εποχής – όλα δάνεια από τα μουσεία που φιλοξενούν τα αμετακίνητα πρωτότυπα.
David Weiss: Neocolor (Melas Martinos έως 12/09)
Ο καλλιτέχνης μας βυθίζει μέσα σε ένα σκοτεινό, σκαλιστό σύμπαν, με γραμμές, γρατσουνιές, τροχιές, μικροσκοπικές φακίδες μακρινών αστεριών, βέλη που δείχνουν προς ένα υπονοούμενο κέντρο και μετά διασκορπισμένα, σαν μετά από σύγκρουση. Τα χρωματιστά μοτίβα που αναδύονται διαμορφώνουν διαφορετικά νυχτερινά τοπία. Η σειρά αποτυπώνει τον αντισυμβατικό χαρακτήρα της καλλιτεχνικής σκηνής της Ζυρίχης, την οποία ο καλλιτέχνης γνώρισε για μεγάλο χρονικό διάστημα, και όπου επιθυμίες και φιλοδοξίες διαμορφώνονταν υπό τους περιορισμούς των δημόσιων χώρων.
Μικρό Μουσείο 17 (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού του Μουσείου Γ. Γουναρόπουλου έως 17/06)
Ο Δήμος Ζωγράφου παρουσιάζει την έκθεση "Μικρό Μουσείο" του δημοτικού Εργαστηρίου Ζωγραφικής, με δάσκαλο τον Ανδρέα Σινόπουλο, με 90 έργα σπουδαστών από τα έτη 2024-2026. Με έργα διαφόρων θεματολογιών και υλικών, το Εργαστήρι κινείται σε δύο κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορά την εμπειρία που αποκτούν οι σπουδαστές στην επαφή τους με τη μεγάλη παράδοση της ζωγραφικής (μελέτες –σχέδια και χρώματα– πάνω σε σημαντικά έργα Ελλήνων και ξένων ζωγράφων) και στη δεύτερη κατεύθυνση, όπου οι σπουδαστές επιχειρούν να συνθέσουν έργα απευθείας από τον τρισδιάστατο κόσμο.
είχε γίνει μια μηχανή (ΙΣΕΤ έως 17/07)
Τρεις καλλιτέχνιδες παρατηρούν, επεξεργάζονται, μετασχηματίζουν και διοχετεύουν την ενέργεια στις πολλαπλές της μορφές. Χρησιμοποιώντας ως αφετηρία την καλλιτεχνική δουλειά της Margaret Raspé που συνδέεται με το καλοκαίρι στην Κάρπαθο, η έκθεση η ενέργεια εδώ εκφράζεται φευγαλέα και φαίνεται να διαπερνά σώματα. Το σώμα γίνεται μηχανή και τα τέσσερα στοιχεία της φύσης προσεγγίζονται με νέους τρόπους, συνδέοντας το σώμα με το τοπίο και τη μηχανή. Οι τρεις καλλιτέχνιδες γεφυρώνουν τις αποστάσεις και τα κενά ανάμεσα σε αυτές τις έννοιες.
Elsa Mazeau: Αρχιπέλαγος λίθων (Γαλλική Σχολή Αθηνών έως 30/09)
Μια απρόβλεπτη συνάντηση αρχαιολογίας και φωτογραφίας. Ο διάλογος και η συνεργασία λατόμων, ντόπιων της Νάξου και αρχαιολόγων δίνει μια διαφορετική φωτογραφική πρακτική, η οποία αποτυπώνεται τόσο πάνω στα εργαλεία του λατομείου όσο και σε μάρμαρα του νησιού. Με έντονα τα στοιχεία της σωματικότητας και της βιωματικής εμπειρίας η έκθεση αποτελεί αυθεντική πρόταση για μια αναζωογονητική οπτική στην αρχαιολογία αλλά και την υλικότητα της φύσης.
Zero for Conduct: Notes on Critical Pedagogies (ACG Art Gallery έως 18/07)
Tο Αμερικανικό Κολλέγιο Αθήνας παρουσιάζει ένα επιμελητικού χαρακτήρα εγχείρημα, στο οποίο συνδιαλέγονται προϋπάρχοντα έργα σπουδαίων καλλιτεχνών και καινούριες δημιουργίες σπουδαστών. Μέσω αυτού του διαλόγου, προσεγγίζονται με κριτική ματιά τα εκπαιδευτικά πεδία και συστήματα καθώς και οι τρόποι με τους οποίους αυτά διαμορφώνουν, είτε συλλογικά είτε ατομικά, συμπεριφορές και ιδεολογίες. Έχοντας στο επίκεντρο τα ρευστά παιδαγωγικά συστήματα της Ελλάδας του 20ου αιώνα, εξετάζεται η εξερευνάται η εκπαίδευση όχι ως αδρανής μηχανισμός παραγωγής, αλλά ως ενεργητικό πεδίο που αλληλεπιδρά με κάθε τομέα της κοινωνικής πραγματικότητας.
Tilda Swinton: Ongoing (Onassis Ready, έως 28/06)
Η εμβληματική δημιουργός ξεδιπλώνει για ακόμη μια φορά ταλέντα και… καλλιτεχνικές ιδιοτροπίες στο Ίδρυμα Ωνάση, σε μια έκθεση που συμπεριλαμβάνει προβολές, μάστερκλας, μια "ανοιχτή ντουλάπα" γεμάτη συναίσθημα και εμπειρίες και πολλές φωτογραφίες. Μαζί με συνεργάτες και φίλους της, συνθέτει ένα τολμηρό και ανατρεπτικό εγχείρημα, και πάνω από όλα προσωπικό, που παραπάνω μοιάζει με μια εξομολογητική αφήγηση-αναδρομή στον χρόνο, παρά με μια ακόμη τυπική έκθεση.
Αναδρομικά: Επιλογές από τη συλλογή του Μουσείου Βορρέ (Μουσείο Βορρέ, έως 25/04/2027)
Η επιμελήτρια Εβίτα Τσοκάντα επιχειρεί μια σύγχρονη και ανανεωτική ανάγνωση της συλλογής του μουσείου. Το Μουσείο, που όλα αυτά τα χρόνια έχει καταφέρει με μεγάλη επιτυχία να συλλέξει περίπου 1300 έργα και να συνδυάσει με αρμονία λαϊκή και σύγχρονη τέχνη μας ξανασυστήνεται: με μια διαδρομή που ξεκινά από την Ελλάδα που προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί μετά τον Εμφύλιο, την κατάρρευση και αποκατάσταση της Δημοκρατίας και τελικά την ευρωπαϊκή ενοποίηση, γινόμαστε μάρτυρες της καλλιτεχνικής παρακαταθήκης και του εικαστικού ίχνους που άφησε αυτή η πολυτάραχη ιστορία στη χώρα μας. Η πολυφωνία της συλλογής επιβεβαιώνει όχι μόνο τον πλούτο της ελληνικής τέχνης, αλλά και τις πολλές διαστρωματώσεις της ελληνικής ιστορίας.
Barbara Kruger: Untitled (Pride and Contempt) (ΚΠΙΣΝ έως 01/11)
Η αμερικανίδα καλλιτέχνις παρουσιάζει ένα εννοιολογικό έργο, ειδικά σχεδιασμένο για το ελληνικό κοινό, με εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας που μεταδίδουν ηχηρά μηνύματα. Με έντονα χρώματα, κεφαλαία γράμματα και καταφατικές προτάσεις, η Kruger σχολιάζει την κοινωνικοπολιτική καθημερινότητα του σήμερα, όπου η αλήθεια είναι ρευστή, και η δύναμη της γλώσσας καθολικά καθοριστική. Με τα νοηματικά της δίπολα, καυτηριάζει ζητήματα εθνικής ταυτότητας και αλαζονείας, και κοιτάζει με κριτικό βλέμμα στη σύγχρονη κουλτούρα, όπου μαζικότητα, πόλωση και εντάσεις έχουν καταλάβει κυρίαρχη θέση.
Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου (Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη, έως 19/07)
Η έκθεση μελετά το εύρος του οράματος του Αντωνάκου μέσα από έξι δεκαετίες δημιουργίας, αναδεικνύοντας την εξελισσόμενη γλώσσα του χρώματος, της μορφής και της φωτεινής αφαίρεσης. Παρουσιάζονται κομβικές ενότητες έργων από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως και το 2012, όπως οι σειρές Neon Panels, αρχιτεκτονικά μοντέλα Παρεκκλησίων καθώς και πρώιμα γλυπτικά έργα των δεκαετιών 1950–1970 με υφάσματα, χαρτόνι και άλλα καθημερινά υλικά. Παράλληλα με το έργο του Αντωνάκου, πριλαμβάνονται έργα ιστορικά σημαντικών ή και σύγχρονων καλλιτεχνών, ορισμένοι εκ των οποίων υπήρξαν φίλοι ή αισθητικά συγγενείς του. Όλοι όμως, τέμνουν το καλλιτεχνικό του τόξο, επιβεβαιώνοντας την διαχρονική επίδραση και απήχηση που έχουν οι ιδέες του, τον 21ο αιώνα.
Το Μουσείο εγκαινιάζει παράλληλα 3 νέες εκθέσεις στις 11/06. Η έκθεση South by Southeast, με έργα από 20+ χώρες, αναδεικνύει μια νέα συλλεκτική πολιτική, με τον οποίο επαναπροσδιορίζει την Ελλάδα όχι ως περιφέρεια της Δυτικής Ευρώπης, αλλά ως κεντρικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μέσης ή "Εγγύς" Ανατολής, μιας περιοχής που διατρέχεται από ένα πλέγμα δεσμών διαμορφωμένων από την κινητικότητα, τις ανταλλαγές, τις συγκρούσεις, την πολυγλωσσία και τις πολυεπίπεδες ταυτότητες. Ακόμη, η έκθεση Spotlight, αποτελεί ένα αφιέρωμα στον Γιώργο Λάππα, ο οποίος ανανέωσε ριζικά τη γλυπτική στην Ελλάδα, ωθώντας την στη μετακίνηση από την παραδοσιακή αναπαράσταση σε πιο σύγχρονες και εννοιολογικές εκφραστικές μορφές. Τέλος, η τριπλή βίντεο-εγκατάσταση Voices της Μαργαρίτας Αθανασίου, ένα δοκίμιο σε κινούμενη εικόνα που διερευνά την ιστορία των πρακτικών της πνευματιστικής διαμεσολάβησης, φέρνει στο φως αρχειακό και οπτικοακουστικό υλικό με πρωτότυπο περιεχόμενο, προκειμένου να ιχνηλατήσει την εξέλιξη του πνευματιστικού κινήματος New Age. Με βιωματικό ύφος και αντλώντας από ατομικές και οικογενειακές εμπειρίες, η Αθανασίου σπάει τελικά τα όρια του ατομικού-συλλογικού καταλήγοντας σε μια καθολική, ιστορική και ζωντανή έρευνα στην οποία μας καλεί όλους.
Δείτε όλες τις εκθέσεις που τρέχουν και τα νέα εδώ.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
