Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Πατάκη νέο βιβλίο του διακεκριμένου Έλληνα θεωρητικού φυσικού και ακαδημαϊκού, Δημήτρη Νανόπουλου.
Αφορμή για το βιβλίο αποτελεί "Ο μύθος του Σίσυφου" του Αλμπέρ Καμύ.
Διαβάζουμε σχετικά:
…Κάποτε, στη δεκαετία του ’60, ένας ήσυχος νεαρός, καθώς έβγαινε από τον κινηματογράφο ΑΕΛΛΩ στην οδό Πατησίων, έπεσε πάνω σε έναν πάγκο με βιβλία σε οικονομικές τιμές. Η ματιά του έπεσε σε ένα βιβλίο τσέπης, πράσινου χρώματος, με τίτλο "Ο μύθος του Σίσυφου" του Αλμπέρ Καμύ. Τον Σίσυφο τον είχε "ακούσει", τον Καμύ όχι. Αγόρασε το βιβλίο και, μέχρι να φτάσει από την Πατησίων στου Ζωγράφου, είχε ήδη διαβάσει αρκετές από τις πρώτες σελίδες…
Είμαστε πολύ τυχεροί που υπάρχουμε. Σκεφτείτε: μετά από 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, από τη στιγμή που γεννήθηκε αυτό το Σύμπαν, περίπου 10²⁹ πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια, υπακούοντας στους κβαντικούς νόμους της Φύσης, συσσωρεύτηκαν και μας έφτιαξαν! Αν συλλογιστούμε την πιθανότητα αυτού και μόνο του γεγονότος, καταλαβαίνετε αμέσως –εσείς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές– το παράλογο της ύπαρξής μας. Αν εξοικειωθούμε με αυτή την ιδέα, τότε ξεπηδούν άλλες ιδέες οι οποίες όμως έχουν τη μορφή βασανιστικών ερωτήσεων: Πώς ένας τόσο απίστευτα μεγάλος αριθμός στοιχειωδών σωματιδίων (10²⁹) βρέθηκε μαζί και προέκυψε από αυτό ο άνθρωπος; Ποιες δυνάμεις τα συγκροτούν; Από πού προήλθαν αυτά τα σωματίδια; Πώς κατανοούμε τον κόσμο μας, το Σύμπαν μας; Πώς εμφανίστηκε; Ποιος είναι ο ρόλος μας μέσα σε αυτό, αν υπάρχει κάποιος ρόλος; Μπορούμε εμείς –οι απειροελάχιστες χωροχρονικά κάψουλες– να κατανοήσουμε το Σύμπαν, να εξηγήσουμε πώς γεννήθηκε, πώς εξελίχθηκε, πώς έφτασε στη σημερινή του μορφή; Και, τέλος, υπάρχει άραγε σκοπός πίσω απ’ όλα αυτά; Με άλλα λόγια: μπορούμε να δώσουμε μια επιστημονική εξήγηση του Σύμπαντος, βασισμένη στους φυσικούς νόμους; Και αν ναι, τότε πώς εμφανίστηκαν οι ίδιοι αυτοί οι νόμοι; Το συγκλονιστικό, αν και ελάχιστα γνωστό, είναι ότι σήμερα διαθέτουμε "απαντήσεις" σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα. Ακούγεται ίσως αυθάδεια, ακόμη και "ύβρις", ιδίως αν σας πω ότι οι απαντήσεις προέρχονται από τη Φυσική των Υψηλών Ενεργειών και την Κοσμολογία...
Αυτό είναι και το κεντρικό θέμα του βιβλίου: να δούμε πώς οι νέες ιδέες και τα πειραματικά αποτελέσματα στην Αστροσωματιδιακή Φυσική –δηλαδή η σύνθεση της Φυσικής των Στοιχειωδών Σωματιδίων με την Κοσμολογία– μας οδηγούν φυσικά στις απαντήσεις των Μεγάλων Ερωτημάτων τα οποία δεν απασχολούν όλους, αλλά σίγουρα μας αφορούν όλους.
Αναδύεται έτσι ένα νέο φιλοσοφικό σύστημα, που θυμίζει σαφώς τη φιλοσοφία του παραλόγου όπως την παρουσίασε ο Αλμπέρ Καμύ στον Μύθο του Σίσυφου. Το κβαντικό παράλογο. Οι ραγδαίες εξελίξεις στην Αστροσωματιδιακή Φυσική –η ενοποιημένη Φυσική του Μικρόκοσμου και του Μακρόκοσμου–, στηριγμένες σε πειραματικά και παρατηρησιακά δεδομένα, υποδεικνύουν ένα Σύμπαν που ίσως να γεννήθηκε ως κβαντική διακύμανση από το κβαντικό κενό, το οποίο μπορούμε να ταυτίσουμε με το "τίποτα". Είμαστε μια ανακατανομή του "τίποτα". Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε η φιλοσοφία του κβαντικού παραλόγου φαίνεται να κυριαρχεί. Θα μπορούσαμε να πούμε, σχηματικά, ότι ζούμε μέσα σε ένα Σύμπαν "παράλογο" και "αδιάφορο". Έναν σύγχρονο, κβαντικό μύθο του Σίσυφου.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
