Η Αιμιλία Κουγιά παρουσιάζει την Τρίτη 13 Ιανουαρίου (5-7.30 μ.μ.) στο καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (Πατησίων 44 Αθήνα), την ατομική έκθεση ζωγραφικής της Φιλιππίνας Λιβιτσάνου με τίτλο "Τα εις Μορφέα".
Ο επιμελητής της έκθεσης Μάνος Στεφανίδης γράφει για την Φιλιππίνα Λιβιτσάνου: "Πού τελειώνει η αλήθεια της πραγματικότητας και πού αρχίζει το ψέμα της τέχνης; Ή, αντίστροφα, πώς αποδίδεται η αλήθεια της φαντασίας και πώς εξορκίζεται το ψέμα του προφανούς; Αφού μέσα από τη ζωγραφική μπορούν στ' αλήθεια να σωθούν τα όποια ψήγματα αλήθειας δικαιούμαστε κι ενώ το σύμπαν μάς κοιτάζει. Η όποια αιωνιότητα. Τέλος, σκεφτείτε πως όταν λέμε "για πάντα", άθελά μας αναφερόμαστε στην πιο μικρή μονάδα μέτρησης του χρόνου των ανθρώπων. Έτσι, υπάρχουν ζωγράφοι που αποθεώνουν την προφάνεια των πραγμάτων στιλβώνοντας τις εικόνες τους τόσο ώστε να θαμπωθεί ο θεατής. Επίσης υπάρχουν ζωγράφοι που δεν ενδιαφέρονται για το φαίνεσθαι και την όποια ακτινοβολία του αλλά για την κρυμμένη δομή των πραγμάτων επιμένοντας στην αφανή γεωμετρία τους. Υπάρχει όμως και μια τρίτη κατηγορία δημιουργών που ζωγραφίζουν εκείνες τις εικόνες που αχνοφέγγουν ανάμεσα στην εγρήγορση και στον ύπνο, ανάμεσα στη ρέμβη και στον τρόμο. Σ' αυτούς ανήκει η Φιλιππίνα Λιβιτσάνου και τα σχέδια που παρουσιάζει εδώ αποτελούν συμπυκνωμένα παραδείγματα όλης της εικαστικής έρευνάς της. Μιας έρευνας η οποία στηρίζεται στο αναλυτικό σχέδιο –την εντιμότητα της τέχνης– στην ευαίσθητη χρωματικά και τονικά σύνθεση αλλά και την αυθεντικότητα των θεμάτων της. Η ζωγραφική της είναι και βιωματική και βιωμένη εκκινώντας από το ίδιο το σώμα της, τα πάθη αλλά και τη δυνατότητά του για κάθαρση και αναγέννηση. Επειδή η τέχνη εξ ορισμού νικάει τη θνητότητα και χαρίζει στους αφοσιωμένους της άπειρες καθημερινές αναστάσεις.
Το ανθρώπινο σώμα, βασικό θέμα στη ζωγραφική της Φιλιππίνας Λιβιτσάνου, είναι σταθερά ένα αίνιγμα, είναι σταθερά ένας κόσμος προς εξερεύνηση, είναι σταθερά ένας άθλος και βέβαια είναι σταθερά το έπαθλο των ανδρείων της ηδονής όπως θα έλεγε και ο Αλεξανδρινός. Είτε γυμνό, είτε ντυμένο, είτε ανδρικό, είτε γυναικείο διατυπώνει σταθερά τον λόγο της επιθυμίας. Τον ίμερο. Λόγο αντίστροφα ανάλογο προς τον λόγο του Θανάτου. Προς τον λόγο της ασθένειας και της φθοράς. Κάθε οργασμός και μια ανάσταση για όλα τα πλάσματα του Θεού. Κάθε έρωτας και μια κάθαρση. Χώμα, σώμα, ανάσταση. Και έπειτα έρχεται η τέχνη για να δώσει με τα έργα της την ψευδαίσθηση της αθανασίας. Για να ποτίσει με συγκίνηση και τρυφερότητα έναν κόσμο σκληρό και αδυσώπητο. Γιατί το ξέρουμε: Στο τέλος θα σωθούν μόνο οι τρυφεροί, θα δεις. Αφού η τρυφερότητα φιάχνεται από ατσάλι.
Στην ενότητα "Τα εις Μορφέα" η ζωγράφος, χρησιμοποιώντας σουρντίνα, δηλαδή χαμηλόφωνη ατμόσφαιρα, ανασύρει εικόνες από τον συλλογικό Μύθο αλλά και τις προσωπικές της ιστορίες. Εκεί που αυτές οι δύο πηγές της τέμνονται, συναντά η ίδια τον θεατή για να του αποκαλύψει τα κατ' αυτήν όνειρα του Μορφέα. Του θεού του ύπνου και του αδελφού του Θανάτου. Των σταθερών συντρόφων μας. Εννοιών δηλαδή σύμφυτων με την ανθρώπινη ύπαρξη και έμφορτων από συνειρμούς και συμπαραδηλώσεις. Έτσι ώστε οι εικόνες της να διαβάζονται σε πολλαπλά επίπεδα. Σαν παλίμψηστα και αισθητικά ψυχογραφήματα. Η Φιλιππίνα αυτήν τη φορά παραμερίζει το κοινωνικό - πολιτικό στοιχείο που αποτελούν βασικά αιτήματα της δουλειάς της για να αφοσιωθεί στο προσωπικό - εξομολογητικό. Επιμένοντας σε μία ποιητική της εικόνας κι ένα ταξίδι στον κόσμο των αοράτων που καθίστανται προς στιγμήν ορατά. Βλέποντας τα όνειρά της σαν όνειρά μας, σαν μέσα από ένα ανοιχτό παράθυρο...".
Info: Καφέ ΕΑΜ | Ώρες λειτουργίας: Δευτ., Τετ., Πεμ., Παρ., Σαβ., Κυρ. 8 π.μ. – 3 μ.μ., Τρ. 1-7 μ.μ. | Για το καφέ του μουσείου η είσοδος είναι ελεύθερη
Δείτε όλες τις εκθέσεις της πόλης στον οδηγό τεχνών του athinorama.gr
Διαβάστε Επίσης
