Εκείνος, εισηγητής του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα και ο πρώτος Έλληνας ψυχαναλυτής· εκείνη, η πρώτη Ελληνίδα υπερρεαλίστρια. Η σχέση τους υπήρξε ταυτόχρονα ερωτική, ποιητική και ψυχαναλυτική, αφήνοντας πίσω της ένα πολύτιμο αρχείο λέξεων και εικόνων. Ο έρωτας του Ανδρέα Εμπειρίκου και της Μάτσης Χατζηλαζάρου έχει αποκτήσει τον δικό του μύθο. Τώρα, η ιστορία τους επιστρέφει στο Ναύπλιο και το Μπούρτζι, για δύο μόνο παραστάσεις, στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου, και αναβιώνει επί σκηνής από τον Δημήτρη Παπανικολάου και τη Χριστίνα Μαξούρη.
Στο πλαίσιο του 3ου Φεστιβάλ Ακροναυπλίας, ο συγγραφέας και μελετητής του έργου των δύο ποιητών Χρήστος Δανιήλ γράφει, κατόπιν παραγγελίας του Φεστιβάλ, το έργο "Η Μάτση Χατζηλαζάρου και ο Ανδρέας Εμπειρίκος στο Δίχτυ του Αναπλιού". Τη σκηνοθετική επιμέλεια υπογράφει ο Θοδωρής Γκόνης, ενώ τη σκηνογραφική επιμέλεια ο Ανδρέας Γεωργιάδης.
Η βασική ιδέα έχει κάτι από τη λογική του ίδιου του υπερρεαλισμού: οι δύο ποιητές συναντιούνται ξανά, θεατρικά, 86 χρόνια μετά, στον τόπο όπου έζησαν ένα κομμάτι της κοινής τους ιστορίας. Το Μπούρτζι γίνεται έτσι κάτι περισσότερο από το σκηνικό μιας παράστασης. Γίνεται ο τόπος όπου παρελθόν και παρόν, πραγματικότητα και μνήμη, ποίηση και θέατρο μπλέκονται μεταξύ τους.
Ένας έρωτας μέσα από ποιήματα, γράμματα και φωτογραφίες
Η σχέση Εμπειρίκου και Χατζηλαζάρου δεν έχει διασωθεί μόνο ως βιογραφική πληροφορία. Έχει αφήσει το αποτύπωμά της στο έργο και των δύο, μέσα από ποιήματα, αφιερώσεις, επιστολές και ημερολογιακές καταγραφές. Ιδιαίτερη θέση στην ιστορία κατέχει το ταξίδι τους στο Ναύπλιο, το οποίο με τα χρόνια απέκτησε σχεδόν μυθική υπόσταση. Οι φωτογραφίες του ζευγαριού είναι χαρακτηριστικές: άλλοτε φωτογραφίζει ο ένας τον άλλον και άλλοτε στήνουν μαζί τις εικόνες τους, πειραματιζόμενοι με τη ματιά και τη σκηνοθεσία του υπερρεαλιστικού κινήματος.
Η παράσταση επιχειρεί να επιστρέψει σε αυτό το υλικό όχι ως απλή αναπαράσταση μιας παλιάς ερωτικής ιστορίας, αλλά ως δημιουργική ανασύνθεση μιας σχέσης στην οποία η ζωή και η τέχνη ήταν αξεδιάλυτα δεμένες. Το κείμενο της παράστασης αντλεί υλικό από τα ποιήματα και τις συνεντεύξεις της Μάτσης Χατζηλαζάρου στους Στάθη Τσαγκαρουσιάνο, Φίλιππο Βλάχο και Φρίντα Λιάπα, αλλά και από ποιήματα, πεζά και ημερολογιακές καταγραφές του Ανδρέα Εμπειρίκου. Οι πραγματικές φωνές των δύο ποιητών ακούγονται να διαβάζουν δικά τους ποιήματα, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη συνομιλία ανάμεσα στο αρχειακό υλικό και τη ζωντανή σκηνική παρουσία.
Στην παράσταση εντάσσεται επίσης το ποίημα "Το χέρι" του Νίκου Εγγονόπουλου, ενώ ακούγεται η φωνή του Μάνου Χατζιδάκι να διαβάζει αποσπάσματα από το Σχόλιο του Τρίτου, στο οποίο αναφέρεται στον "Μελαχρινό Έρωτα", το εκκρεμές και τη "Μάτση των Ονείρων". Το αποτέλεσμα φιλοδοξεί να κινηθεί ανάμεσα στο θέατρο, την ποίηση και το ντοκουμέντο, αναζητώντας όχι τόσο την πιστή αναπαράσταση των γεγονότων όσο το ίχνος που άφησε ένας έρωτας στη λογοτεχνία και στη συλλογική μνήμη.
Διαβάστε Επίσης
