Ελίνα Γιουνανλή©
Το σημαντικό έργο του συγγραφέα της μεταπολιτευτικής εποχής Μήτσου Ευθυμιάδη, που έφυγε από τη ζωή το 2003, "Ο φονιάς", ανεβαίνει τη νέα σεζόν στη θεατρική σκηνή για να μας υπενθυμίσει πως, πολλές φορές, η πιο δύσκολη αλήθεια δεν είναι ποιος διέπραξε το έγκλημα, αλλά τι είναι εκείνο που το γεννά και το συντηρεί μέσα σε μια κοινωνία. Υπάρχουν εγκλήματα που τελειώνουν τη στιγμή που διαπράττονται και άλλα που συνεχίζουν να ζουν μέσα στη μνήμη, στις οικογένειες, στις σιωπές και στις ενοχές. Αυτόν τον κόσμο φωτίζει το σπουδαίο ελληνικό έργο που παρουσιάζεται από τις 13 Νοεμβρίου 2026 στο θέατρο ΠΛΥΦΑ, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μπίτου, με έναν σπουδαίο θίασο ηθοποιών: Τάσος Σωτηράκης, Πανάγος Ιωακείμ, Βασίλης Κανελλόπουλος, Νικολέτα Κοτσαηλίδου.
Ο πραγματικός φονιάς είναι εκείνος που κρατά το όπλο ή εκείνος που έμαθε να σωπαίνει;
Σε μια Ελλάδα που εξακολουθεί να κουβαλά τις δικές της πληγές, το έργο αποκτά μια αναπάντεχη επικαιρότητα. Με τέσσερις αυθεντικούς θεατρικούς χαρακτήρες και μια υποδειγματική δραματουργική δομή, ο Ευθυμιάδης συνθέτει ένα ψυχολογικό δράμα που μιλά με οξύτητα για τη βία, τη σιωπή, την οικογένεια, την ενοχή και την ευθύνη, αποδεικνύοντας πως ορισμένα έργα γράφονται πολύ πριν έρθει η εποχή τους.
Η υπόθεση του "Φονιά"
'Ύστερα από χρόνια εγκλεισμού στη φυλακή, ο Σάββας επιστρέφει στον κόσμο που άφησε πίσω του, κουβαλώντας το βάρος ενός εγκλήματος που καθόρισε τη ζωή του. Το σπίτι της αδελφής του γίνεται το σημείο μιας αναπάντεχης συνάντησης με πρόσωπα άρρηκτα δεμένα με το παρελθόν του. 'Όσο οι ώρες περνούν, παλιές σιωπές σπάνε, καλά κρυμμένα μυστικά έρχονται στην επιφάνεια και σχέσεις χτισμένες πάνω στον φόβο, την ενοχή και την προδοσία δοκιμάζονται μέχρι τα όριά τους. Η αναζήτηση της αλήθειας μετατρέπεται σε μια αδυσώπητη ψυχολογική αναμέτρηση, όπου κάθε αποκάλυψη ανατρέπει τις βεβαιότητες και φέρνει τους ήρωες αντιμέτωπους όχι μόνο με όσα έκαναν, αλλά και με όσα επέλεξαν να αποσιωπήσουν.
Στον "Φονιά", το έγκλημα είναι μόνο η αφετηρία. Το πραγματικό διακύβευμα βρίσκεται στις κοινωνικές και ανθρώπινες συνθήκες που γεννούν τη βία, διαμορφώνουν τις συνειδήσεις και εγκλωβίζουν τους ανθρώπους σε έναν φαύλο κύκλο φόβου, σιωπής και αδυναμίας των ανθρώπων να κοιτάξουν ο ένας τον άλλον κατάματα. Οι ήρωες δεν είναι ούτε αθώοι ούτε ένοχοι· είναι άνθρωποι βαθιά τραυματισμένοι, παγιδευμένοι στις επιλογές τους και στις συνθήκες που τους διαμόρφωσαν.
Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μπίτος προσεγγίζει το έργο ως μια ιστορία που αφορά απόλυτα το σήμερα, μεταφέροντας τους χαρακτήρες σε ένα σύγχρονο κοινωνικό πλαίσιο και αναδεικνύοντας τη διαχρονική δύναμη του κειμένου.
Το σκηνοθετικό σημείωμα του Δημήτρη Μπίτου
"Πρόκειται για ένα σύγχρονο ελληνικό θεατρικό έργο, από τα λίγα με τέτοια δομή και θεατρικότητα που επιτρέπει να το χρησιμοποιήσουμε στη σημερινή εποχή και να βάλουμε τους χαρακτήρες σε ένα τωρινό πλαίσιο, τωρινών καταστάσεων και θεμάτων, σε μια Ελλάδα που ακόμα ζει με τις πληγές της. Οι τέσσερις ήρωες του Μήτσου Ευθυμιάδη είναι τέσσερις αυθεντικοί θεατρικοί χαρακτήρες και θίγουν μέσα σε 90 λεπτά τα τεράστια προβλήματα του τώρα στη χώρα μας. Οι μνήμες δεν παραμένουν μόνο ζωντανές αλλά φουντώνουν, βράζουν, κάποια στιγμή εκρήγνυνται, και από εκεί μέσα αναδύεται ένα σπουδαίο θεατρικό έργο που μας δίνει τη δυνατότητα για πολλαπλές αναγνώσεις στο σήμερα".
Τα σκηνικά υπογράφει ο 'Άγγελος Μέντης, τα κοστούμια η Rosa Κarać και τους φωτισμούς ο Νίκος Βασιλόπουλος.
Διαβάστε Επίσης
