Βαγγέλης Ευαγγελίου
Μετά την περσινή της επιτυχημένη πορεία, η θεατρική μεταφορά του εμβληματικού έργου του Λέοντος Τολστόι, "Ανάστασις", σε σκηνοθεσία Βασίλη Τριανταφύλλου και διασκευή Δάφνης Λιανάκη επιστρέφει στη σκηνή του Θεάτρου Nous, από τις 3 Οκτωβρίου 2026. Το τελευταίο μεγάλο μυθιστόρημα του Τολστόι αποτελεί ένα βαθιά πολιτικό και κοινωνικό κείμενο που ανατέμνει την ανθρώπινη ηθική και τη διαφθορά των θεσμών. Στην παράσταση που αγαπήθηκε από το κοινό, το επίκεντρο μετατοπίζεται στην ατομική ευθύνη απέναντι σε ένα σύστημα που, ενώ εμφανίζεται ως νόμιμο και θεσμικά οργανωμένο, παράγει και αναπαράγει συστηματικά την αδικία.
Μια πορεία κάθαρσης και αντίστασης
To θεατρικό κείμενο παρακολουθεί το ηθικό και πνευματικό ταξίδι του πρίγκιπα Νεχλιούντοφ. Όταν ο ίδιος βρίσκεται ως ένορκος σε μια δίκη, αναγνωρίζει στο πρόσωπο της κατηγορούμενης την Κατιούσα Μασλόβα, μια γυναίκα που είχε ερωτευθεί και στη συνέχεια εγκαταλείψει χρόνια πριν, πυροδοτώντας την κοινωνική της πτώση.
'Όταν η Μασλόβα καταδικάζεται άδικα και εξορίζεται στη Σιβηρία, ο Νεχλιούντοφ αποφασίζει να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του. Ακολουθώντας την στο σκληρό αυτό ταξίδι, παρά την αρχική της αντίσταση και την αδιαφορία της κοινωνίας, έρχεται αντιμέτωπος με τη διαφθορά του δικαστικού συστήματος, τις ταξικές ανισότητες και τη θεσμική βία. Η παράλληλη διαδρομή των δύο ηρώων μετατρέπεται σε μια πορεία κάθαρσης και αντίστασης απέναντι στους μηχανισμούς που συνθλίβουν τους αδύναμους, αναζητώντας μια νέα αρχή.
Λίγα λόγια από τον σκηνοθέτη
Σύμφωνα με τον Βασίλη Τριανταφύλλου, το έργο αποτελεί μια ουσιαστική "τομή πάνω στο σώμα της κοινωνίας". Ο Τολστόι επιλέγει να απογυμνώσει ένα σύστημα που λειτουργεί συστηματικά υπέρ των λίγων και εις βάρος των πολλών, σημείο το οποίο αποτελεί και την αφετηρία της θεατρικής προσέγγισης. Όπως σημειώνει, ο Νέχλιουντοφ και η Κατιούσα δεν συνδέονται απλώς από ένα κοινό παρελθόν, αλλά αντιπροσωπεύουν "δύο διαφορετικές θέσεις μέσα σε μια κοινωνική μηχανή που μοιράζει τη μοίρα των ανθρώπων ταξικά, ασύμμετρα, άδικα".
Παράλληλα, ο σκηνοθέτης υπογραμμίζει πως ο Νέχλιουντοφ προστατεύεται από την αόρατη ασπίδα της κοινωνικής του τάξης, γεγονός που του επέτρεψε να προχωρήσει στη ζωή του χωρίς συνέπειες. Όπως αναφέρει ο ίδιος: "Η "ανάσταση” εδώ δεν είναι θρησκευτική ούτε ατομικιστική. Είναι η ανάγκη να σπάσει ο φαύλος κύκλος της κοινωνικής παραίτησης. Είναι το αίτημα για έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος δεν θα ορίζεται από τη θέση του στην πυραμίδα, αλλά από την αξία του. Και σε αυτό το αίτημα, το έργο μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ, γιατί η αδικία μπορεί να είναι άχρονη, αλλά η αντίσταση σε αυτήν είναι πάντα παρούσα".
Τη χορογραφία και την κινησιολογία της παράστασης υπογράφει η Φαίδρα Σούτου, τα σκηνικά ο Νίκος Δεντάκης, τα κοστούμια η Βασιλική Σύρμα, την πρωτότυπη μουσική ο Τάσος Σωτηράκης και τους φωτισμούς ο Γιώργος Αγιαννίτης.
Επί σκηνής ερμηνεύουν αλφαβητικά οι ηθοποιοί: Αλέξανδρος Δαβιλάς, Σωτήρης Δούβρης, Ελένη Ζουρελίδου, Θοδωρής Ηλιόπουλος, Ματουάλι Κουτουλάκη, Ασπασία Μηλιαράκη και Λυκούργος Μπάδρας.
Διαβάστε Επίσης
