Αναστασία Γιαννάκη©
Η Ελένη Μποζά δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις για όσους παρακολουθούν το σύγχρονο ελληνικό θέατρο. Είναι από τους ανθρώπους που δεν είδαν ποτέ τη σκηνή απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως μια βαθιά δέσμευση. Μετά από ένα διάστημα απουσίας, επιστρέφει φέτος τον Μάιο στο Θέατρο Μπέλλος (7, 14, 21, 28/5) με την performance "Vagabontages", και η παρουσία της εκεί έχει μια ιδιαίτερη σημασία.
Σε αυτή την παράσταση, η Μποζά αναλαμβάνει έναν ρόλο πολλαπλό: συνυπογράφει το κείμενο με τη Σοφιάννα Θεοφάνους, μοιράζεται τη σκηνοθεσία με τη Θωμαΐδα Τριανταφυλλίδου και πρωταγωνιστεί σόλο πάνω στη σκηνή.
Η πορεία της ξεκίνησε δυναμικά από την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Εκεί, το 2004, παρουσίασε το "Με αφορμή το χιόνι που λειώνει", μια διασκευή στον Ντοστογιέφσκι που συζητήθηκε πολύ για τη φρεσκάδα και την τόλμη της. Η δουλειά της αναγνωρίστηκε νωρίς, με το βραβείο "Ελευθερία Σαπουντζή" το 2007, μια διάκριση που επιβεβαίωσε ότι η Μποζά έχει μια δική της, ξεκάθαρη καλλιτεχνική ματιά.
Εχει σκηνοθετήσει από Γκόγκολ και Αλμπι μέχρι Σερέφα, αλλά εκτός από τη σκηνοθεσία, η Ελένη Μποζά άφησε το αποτύπωμά της και στην εκπαίδευση. Ανέλαβε την ευθύνη της Δραματικής Σχολής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας ως η πρώτη της διευθύντρια, ενώ αργότερα υπηρέτησε ως αναπληρώτρια διευθύντρια σπουδών στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Αυτή η θητεία της δείχνει έναν άνθρωπο που νοιάζεται για τη συνέχεια της τέχνης και τη μετάδοση της γνώσης στους νεότερους.
Στο "Vagabontages", (μια λέξη που στα γαλλικά σημαίνει τις περιπλανήσεις του μυαλού και της ψυχής), η Ελένη Μποζά μας μιλάει για κάτι πολύ σημερινό: την ανάγκη μας να βγάλουμε τη μάσκα και να σταματήσουμε να "πουλάμε" μια κατασκευασμένη εικόνα του εαυτού μας. Είναι μια παράσταση που μας καλεί να δούμε τι συμβαίνει όταν η εσωτερική αυτή περιπλάνηση σταματά, τα φώτα ανάβουν και πρέπει επιτέλους να αποκαλύψουμε την αλήθεια μας. Η επιστροφή της είναι μια καλή αφορμή να θυμηθούμε ότι το θέατρο μπορεί να είναι ταυτόχρονα απλό, ειλικρινές και αποκαλυπτικό.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Vagabontages
Η Ελένη Μποζά αναζητά την έννοια της ταυτότητας στον 21ο πρώτο αιώνα μέσα από μία παράσταση που μιλά για το δίλημμα του να βγάλουμε τη μάσκα ή να συνεχίσουμε να κρύβουμε την αλήθεια μας. Μια γυναίκα βρίσκει καταφύγιο σε ένα θέατρο, κάπου, στην αγκαλιά μιας μεγάλης πόλης. Γιορτάζει το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρει. Εκείνο που δεν περιμένει πιά, είναι η παρουσία άλλων ανθρώπων στην μικρή προσωπική γιορτή της. Όταν ο χώρος όμως αρχίζει να γεμίζει από άγνωστους, η γυναίκα καλείται είτε να υποστηρίξει την θεατρική συνθήκη και να εκτεθεί είτε να αποχωρήσει. Αν μείνει θα αναγκαστεί να αποκαλύψει τα μυστικά της.
