Η είδηση της απώλειας του Χρήστου Βαλαβανίδη προκαλεί βαθιά συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής διαδρομής για έναν ηθοποιό που συνδύασε με σπάνιο τρόπο το ήθος, την καλλιέργεια και τη σπουδαία υποκριτική δεινότητα.
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης δεν υπήρξε απλώς ένας δημοφιλής ηθοποιός. Υπήρξε ένας πολυδιάστατος καλλιτέχνης που κατάφερε να ισορροπήσει με συνέπεια ανάμεσα στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, αφήνοντας το προσωπικό του αποτύπωμα σε κάθε καλλιτεχνικό πεδίο.

Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου το 1973, ξεκίνησε μια πορεία γεμάτη σημαντικές συνεργασίες με το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, τα ΔΗΠΕΘΕ και πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Η σκηνική του παρουσία ξεχώριζε για τη φυσικότητα, την εκφραστικότητα και την ευκολία με την οποία κινούνταν από την κωμωδία στο δράμα. Υπηρέτησε με συνέπεια τόσο το κλασικό όσο και το σύγχρονο ρεπερτόριο, ερμηνεύοντας έργα μεγάλων δημιουργών.
Στο θέατρο συμμετείχε σε σημαντικές παραστάσεις όπως οι "Σιδεράδες", η "Αντίστροφη ψυχολογία", οι "Φυλλωσιές" του Λαρς Νορέν, το "Τάνγκο" του Σλάβομιρ Μρόζεκ και η "Δωδέκατη Νύχτα" του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Ξεχωριστή υπήρξε επίσης η συμμετοχή του στις "Σφήκες" του Αριστοφάνη στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Παράλληλα εμφανίστηκε σε μιούζικαλ όπως το "Μαγαζάκι του τρόμου", ενώ δοκιμάστηκε και στη σκηνοθεσία, υπογράφοντας παραστάσεις όπως ο "Παπουτσωμένος Γάτος" στο ΚΘΒΕ.

Στον κινηματογράφο άφησε επίσης έντονο αποτύπωμα. Τιμήθηκε με το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη "Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα". Συμμετείχε ακόμη σε γνωστές ταινίες όπως "Λούφα και Παραλλαγή", "Η Γυναικάρα από το Κιλκίς", "Made in Greece" και "Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο", συμβάλλοντας με την ιδιαίτερη ερμηνευτική του ταυτότητα σε σημαντικές στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου.
Ιδιαίτερα έντονη ήταν και η παρουσία του στην τηλεόραση. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη σειρά "Η γειτονιά μας" και στη συνέχεια συμμετείχε σε πολλές δημοφιλείς σειρές, όπως "Το μινόρε της αυγής", "Οι αυθαίρετοι", "Σιγά, η πατρίδα κοιμάται", "Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια", "Λίστα γάμου" και "Το κόκκινο δωμάτιο". Με την ιδιαίτερη εκφραστικότητά του και το λεπτό χιούμορ του κατάφερνε πάντα να δημιουργεί χαρακτήρες που έμεναν στη μνήμη του κοινού.

Το 1996, μαζί με τη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το Από Μηχανής Θέατρο, έναν σημαντικό καλλιτεχνικό χώρο που φιλοξένησε πλήθος θεατρικών παραγωγών. Συνοδοιπόροι στη ζωή και στην τέχνη, πορεύτηκαν με διακριτικότητα και βαθιά αγάπη για το θέατρο. Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε επίσης ποιητής, με έργο λιτό, στοχαστικό και βαθιά ανθρώπινο. Ήταν ακόμη ξάδελφος της ηθοποιού Νένας Μεντή.
Η προσφορά του στην τέχνη δεν περιορίστηκε μόνο στην υποκριτική. Ασχολήθηκε και με τη μουσική επιμέλεια θεατρικών έργων, όπως η "Λίστα γάμου", οι "Σιδεράδες" και "Ο έρωτας δαγκώνει", ενώ συνέβαλε και στην ηχητική επένδυση της παράστασης "Αναζητώντας τον Οιδίποδα".
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε ένας ευγενής άνθρωπος της τέχνης: σεμνός, καλλιεργημένος και βαθιά αφοσιωμένος στο θέατρο. Ένας δημιουργός που άφησε πίσω του ένα σημαντικό καλλιτεχνικό αποτύπωμα και μια πορεία που θα θυμίζει πάντα την αξία της ουσιαστικής καλλιτεχνικής προσφοράς.
Η οικογένεια, οι φίλοι και οι συνεργάτες του θα τον αποχαιρετήσουν την Τετάρτη 11 Μαρτίου στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας. Την είδηση για την αποτέφρωση έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

