Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού ανακοίνωσε με βαθιά θλίψη την απώλεια του Θρασύβουλου Γιάτσιου, ο οποίος υπηρέτησε για χρόνια τον χώρο του πολιτισμού και του θεάτρου.
Ήταν ένας άνθρωπος με όραμα, ευαισθησία και αφοσίωση στο έργο του. Άφησε το προσωπικό του αποτύπωμα, και η απουσία του αφήνει ένα μεγάλο κενό σε όσους είχαν την τύχη να συνεργαστούν μαζί του. Η μνήμη, το έργο και το ήθος του θα συνεχίσουν να μας συνοδεύουν.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, η Σοφία Κουνενάκη-Εφραίμογλου, Εκτελεστική Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος και Πρόεδρος του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", και ο Δημήτρης Εφραίμογλου, Διευθύνων Σύμβουλος του Ιδρύματος, εξέφρασαν τη βαθιά τους θλίψη για την απώλεια και τόνισαν ότι η προσφορά του θα παραμείνει σημείο αναφοράς για το ελληνικό θέατρο και τον πολιτισμό.

Ο Θρασύβουλος Γιάτσιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Στη συνέχεια εργάστηκε στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μόντρεαλ στον Καναδά, και συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ακολούθησε η δεκαετής θητεία του ως Διευθυντής στο Ίδρυμα Κωνσταντίνου και Μάρκου Δοξιάδη, ενώ από το 2008 ανέλαβε τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή στο "Θέατρον" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος".
Η έναρξη του "Θέατρον" έγινε το 2008 με την παράσταση "Βιοπαλαιστής στη στέγη". Αξιοσημείωτη επιτυχία σημείωσε η παράσταση "Σμύρνη μου αγαπημένη", που ξεπέρασε κάθε προσδοκία, συμπληρώνοντας τρία χρόνια συνεχών παραστάσεων (2014–2017) και επιβεβαιώνοντας την αλάνθαστη καλλιτεχνική του διαίσθηση.
Το έργο του περιλαμβάνει πολλές ακόμη επιτυχημένες παραγωγές, όπως:
- "100 χρόνια από τη γέννηση του Νίνο Ρότα" (2011)
- "Nίκη" (2017)
- "ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ – Η ζωή του όλη" (2018)
- "Ερωτευμένος Σαίξπηρ" (2018)
- "Όλιβερ Τουίστ" (2019)
- "Κι από Σμύρνη… Σαλονίκη" (2019)
- "Ζορμπάς" (2022)
- "Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας" (2023)
Ξεχωριστή θέση κατέχει, επίσης, η βραβευμένη από το κοινό του "α" παράσταση "Η ετυμηγορία" (2024), όπως και η παραγωγή "Το μεγάλο μας Τσίρκο" (2025), έργο που αποτέλεσε προσωπικό του στοίχημα. Ιδιαίτερη καλλιτεχνική σφραγίδα άφησε και στο θέατρο για παιδιά με τις παραστάσεις "Οι Άθλιοι" (2024) και "Η Παναγία των Παρισίων" (2025).

