Μαρία Νικολοπούλου©
Σε μια εποχή που το θέατρο καλείται να απαντήσει σε κοινωνικά διλήμματα, να εμπνεύσει τις νέες γενιές και να προσφέρει ουσιαστικές στιγμές διαφυγής, το Θέατρο Κάτω Από Τη Γέφυρα του Νίκου Δαφνή διαλέγει τολμηρά κείμενα, εναλλάσσει το γέλιο με τον στοχασμό και προτείνει έργα που συνομιλούν με την πραγματικότητα. Από την παιδική και εφηβική σκηνή μέχρι το ρεπερτόριο ενηλίκων, η φετινή σεζόν ξεχωρίζει για τη θεματική της ποικιλία.
Στη σκηνή ενηλίκων, η επανάληψη των "Πνευμόνων" του Duncan MacMillan (σκηνοθεσία Ειρήνης Λαμπρινοπούλου) αποτελεί μια από τις πιο επίκαιρες θεατρικές παρεμβάσεις. Το έργο που έφερε διεθνή βραβεία, επιστρέφει για να μας θυμίσει το υπαρξιακό δίλημμα μιας γενιάς που ζει ανάμεσα στον έρωτα και την κλιματική κρίση (από 25/10).
Η νέα παραγωγή "Πριν ο άνεμος ξεχάσει το όνομά μου" της Μάρτα Μπαρσελό, σε σκηνοθεσία του έμπειρου Κοραή Δαμάτη, εισχωρεί με τρυφερότητα και χιούμορ στο σκληρό θέμα του Αλτσχάιμερ, φωτίζοντας τις λεπτές γραμμές της οικογενειακής σχέσης απέναντι στον χρόνο και την απώλεια (από 8/11).
Ακόμη πιο τολμηρή είναι η επιλογή της "Πυριτιδαποθήκης", σε σκηνοθεσία του ανερχόμενου Θεοδόση Σκαρβέλη. Δεκαπέντε νέοι ηθοποιοί, απόφοιτοι του ιστορικού Πειραϊκού Συνδέσμου, ρίχνονται στη σκηνή με φρεσκάδα και πάθος, αποτυπώνοντας τις μικρές αφορμές που γεννούν μεγάλες συγκρούσεις στα Βαλκάνια. Είναι μια παράσταση-δήλωση, που φανερώνει την πρόθεση του θεάτρου να στηρίξει τη νέα γενιά (από 20/10).
Η σεζόν θα κλείσει με την πολυβραβευμένη "Λούνασα" του Μπράιαν Φριελ σε σκηνοθεσία Νίκου Δαφνή. Ένα έργο γεμάτο μνήμη, νοσταλγία και χιούμορ, που ανασύρει τις ιστορίες πέντε αδελφών στην Ιρλανδία του ’30 και, ταυτόχρονα, συνομιλεί με τα δικά μας μικρά, καθημερινά όνειρα (αρχές 2026).
Κι αν η σκηνή ενηλίκων προσφέρει βάθος και προβληματισμό, η Παιδική & Εφηβική Σκηνή συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς. Η διασκευή του Νίκου Δαφνή στο αριστούργημα του Σεπούλβεδα "Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ έναν γλάρο να πετάει" επιστρέφει ως musical, για να μιλήσει με χιούμορ και συγκίνηση για τη φιλία και τη διαφορετικότητα (από 2/11).
Το έργο "Κρατάς μυστικό;" σε σκηνοθεσία Ελένης Δαφνή, παραμένει μια σπάνια θεατρική πρόταση ευαισθητοποίησης γύρω από το ζήτημα της παιδικής κακοποίησης.
Και βέβαια, η νέα παραγωγή "Ρωμαίος & Ιουλιέτα… σαν το σκύλο με τη γάτα", σε κείμενο Γιάννη Καλατζόπουλου και σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Σαραντοπούλου, φέρνει τον Σαίξπηρ σε μια ανατρεπτική, γεμάτη μουσική και χορό εκδοχή που υπόσχεται να ξετρελάνει μικρούς και μεγάλους (από 7/11).
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ρωμαίος και Ιουλιέτα… σαν το σκύλο με τη γάτα
O ελληνικός ποιμενικός σκύλος Ρωμαίος, ερωτεύεται την Ιουλιέτα, μια χαριτωμένη γάτα Αγκύρας, στο μιούζικαλ που εμπνέεται από το σαιξπηρικό έργο. Οι ήρωες μας - αν και ζώα - αγαπούν, χαίρονται, απογοητεύονται και ξαναπροσπαθούν… σαν άνθρωποι. Στο αισιόδοξο τέλος της εξαιρετικά διασκεδαστικής παράστασης, οι μικροί και όχι μόνο θεατές θα έχουν πειστεί ότι καμιά διαφορά, εθνική, θρησκευτική, ιδεολογική, χρωματική ή ταξική δεν μπορεί να χωρίσει δυο πλάσματα που αγαπιούνται αληθινά.
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει
Βασισμένη στο έργο του πολυβραβευμένου Χιλιανού συγγραφέα, η συγκινητική αλληγορία για τη δύναμη της αγάπης εστιάζει στα παιδιά που βιώνουν συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού, σε διασκευή της Άν. Θεοδότου.
Κρατάς μυστικό;
Ο Νικόλας, 26 ετών πια, αφηγείται την δική του προσωπική ιστορία. Μαθητής της Τετάρτης δημοτικού και μέλος της παιδικής ορχήστρας (παίζει κιθάρα) γνωρίζει τον κύριο Θοδωρή. Είναι ο οδηγός που τον μεταφέρει από το σχολείο στο σπίτι. Στην αρχή θα τον εμπιστευθεί και οι δυο τους θα γίνουν στενοί φίλοι. Σιγά σιγά όμως η συμπεριφορά του κυρίου Θοδωρή θα μπερδέψει τον Νικόλα. Τα “μυστικά” που θα δημιουργηθούν θα τον οδηγήσουν σταδιακά να χάσει την όρεξη του όχι μόνο για τη μουσική που τόσο αγαπάει αλλά και για την ίδια τη ζωή. Για καλή του τύχη η αλλαγή της συμπεριφοράς του δεν θα μείνει απαρατήρητη. Η δασκάλα μουσικής θα μιλήσει στα παιδιά της ορχήστρας για το σώμα τους, το πόσο σημαντικό είναι να λένε όχι σε ό,τι δεν τους αρέσει και φυσικά στο να ζητούν βοήθεια. Ο Νικόλας παίρνοντας δύναμη από τα λόγια της δασκάλας θα καταφέρει να ξεπεράσει τους φόβους του και να μιλήσει ανοιχτά για αυτό που του συνέβη. Τώρα πια γνωρίζει και μεταφέρει το μήνυμα παντού “το σώμα μας μας ανήκει κι όποιος δεν το καταλαβαίνει του λέμε ένα δυνατό όχι. Μιλάμε πάντα για αυτά που μας ενοχλούν μέχρι να μας ακούσουν”. Βασισμένο στο ομότιτλο digital comic της Ελένης Δαφνή.
Πνεύμονες
Το βραβευμένο ευφυές γλυκόπικρο έργο αναφέρεται με χιούμορ στη συζήτηση ενός ζευγαριού τριαντάρηδων για τη γονεϊκότητα σε έναν πλανήτη που καταρρέει. Φέρνει στο προσκήνιο τις αγωνίες της νέας γενιάς: έρωτας, οικολογική κρίση, υπαρξιακά διλήμματα και μια ερώτηση που τα ανατρέπει όλα - είναι ηθικό να φέρεις ένα παιδί σε αυτόν τον κόσμο; Μεταξύ ανεργίας, κλιματικής αλλαγής και μιας κοινωνίας που αλλάζει ραγδαία, η ανάγκη για προσωπική ευτυχία συγκρούεται με την ευθύνη απέναντι στο μέλλον.
Πυριτιδαποθήκη
Μια νέα γενιά ερμηνευτ(ρι)ών ζωντανεύουν το έργο-σπουδή πάνω στη βία, το χιούμορ και την επιβίωση, με φόντο τον κόσμο των Βαλκανίων. Με γλέντια, ιδιότυπες χορογραφίες, γνώριμες μουσικές αναφορές, αμείλικτη ενέργεια, η παράσταση στήνει ένα ζωντανό μωσαϊκό από σκηνές που κάνουν τον θεατή να γελάσει, να θυμώσει και να αναρωτηθεί: σε ποια Βαλκάνια ανήκουμε τελικά;
Πριν ο άνεμος ξεχάσει το όνομά μου
Το έργο ακολουθεί την Τζούλια, που αντιμετωπίζει τη νόσο Αλτσχάιμερ με χιούμορ, στιλ και αποφασιστικότητα. Δημιουργεί μια λίστα όσων δεν έζησε, προσπαθώντας να προλάβει μικρές τρέλες, μεγάλα όνειρα και συγκινητικές στιγμές πριν χαθεί η μνήμη της. Η συγγραφέας συνδέει την τραγωδία με την κωμωδία, αναδεικνύοντας φόβο, απώλεια ταυτότητας και προσωπικότητας με αυθορμητισμό και ειλικρίνεια. Με σαρκασμό αλλά και τρυφερότητα, η παράσταση φωτίζει τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος, την αξία των σχέσεων και την ανάγκη να ζήσουμε κάθε στιγμή με πλήρη επίγνωση και αξιοπρέπεια.
