Γκέλυ Καλαμπάκα©
Το "Forget me not" του Tristan Bernays είναι ένα από τα έργα που ξεχωρίζουν για την πρωτοτυπία και τη βαθιά συναισθηματική απήχησή τους. Το κείμενο χαρακτηρίζεται από ποιητική γραφή, έντονη συναισθηματική φόρτιση και μια μινιμαλιστική σκηνική προσέγγιση, που αφήνει χώρο στη φαντασία του θεατή. Εξερευνά τη θνητότητα, τη μνήμη και την έννοια του ανήκειν, ενώ αγγίζει και φιλοσοφικά ερωτήματα για τη φύση του χρόνου και της ύπαρξης. Στην παράσταση, που παρουσιάζεται στο θέατρο Αλάμπρα, η Μυρτώ Γκόνη και ο Κωνσταντίνος Μπιμπής ενώνουν τις δυνάμεις τους, όχι μόνο στη σκηνή αλλά και πίσω από αυτή, συνυπογράφοντας τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση και τη δραματουργία. Η Μυρτώ Γκόνη επισημαίνει τέσσερα πράγματα που αξίζει να γνωρίζουμε πριν παρακολουθήσουμε αυτό το συγκινητικό και πολυδιάστατο έργο.
Το έργο
Με το που διαβάσαμε το έργο και οι δύο καταλάβαμε ότι είναι ο καμβάς που ψάχναμε τόσο καιρό για να εργαστούμε μαζί επί σκηνής. Είναι ένα έργο πολύ μεγάλων απαιτήσεων από τους παίχτες που θα επωμιστούν τα δύο πρόσωπα γιατί έχει μια ταχύτητα και κάτι βασανιστικά ανεκπλήρωτο και στις 33 σκηνές του. Εντωμεταξύ μέσα σε μία ώρα μιλάει για τα πιο παλιά ζητήματα της ζωής όπως την αγάπη, την απώλεια, τον εαυτό, τον Άλλον, με μια δραματουργική πρόταση πολύ καινούρια.
Η αγάπη και η μνήμη
Ο συγγραφέας δεν βάζει ποτέ τα δύο πρόσωπα να στοχάζονται για την αγάπη ή για την μοναξιά ή για όλα αυτά που συνήθως οι θεατρικοί ήρωες μονολογούν. Αυτό είναι και το πολύ ενδιαφέρον με αυτό το έργο: Οι ήρωες δεν μιλάνε για την αγάπη αλλά αγαπάνε. Δηλαδή ο Bernays μας παραδίδει μια σεκάνς πολλών σκηνών, που μέσα από τη δράση τουςαναγνωρίζουμε ένα ζευγάρι που αγαπάει και αγωνίζεται αυτό να κρατήσει για πάντα. Δεν μιλάνε και πολύ για το πώς τα καταφέρνουν αλλά τα καταφέρνουν. Οι ήρωες δεν φλυαρούν. Οι ήρωες δρουν. Με αυτό ως κεντρική γραμμή ευθυγραμμισμένη στο πνεύμα το Bernays δουλέψαμε με αυτοσχεδιασμούς και παραδώσαμε τη δική μας διασκευή του έργου.
Οι συναισθηματικές πτυχές
Θέλαμε να αναδείξουμε στη σκηνή μια βεντάλια ψυχολογικών δράσεων και αντιδράσεων μεταξύ ενός ζευγαριού που διαπραγματεύεται τα θέματα που όλοι μας σε κάποιο βαθμό έχουμε ζήσει. Σημαντικό για εμάς είναι να αναγνωρίζουν οι θεατές και στα δύο πρόσωπα τη σημαντική προσπάθεια που καταβάλουν να παραμείνουν ενωμένα στο πέρασμα του χρόνου. Να μην δικαιώνεται κανείς και να νικάνε και οι δύο. Εκεί πιστεύω βρίσκονται και οι καλύτερες στιγμές στην παράσταση, όταν οι ήρωες στην χειρότερη στιγμή τους διατηρούν μια απαράμιλλη τρυφερότητα που στο τέλος ελπίζουμε να υπερισχύει.
Το μήνυμα
"Η ζωή θα σε συνθλίψει στο τέλος" που λέει και ο φίλος μας ο Σάμιουελ Μπέκετ. Πριν φτάσεις όμως στο τέλος της, η ίδια η ζωή διαστέλλεται, αν αγαπάς. Και έτσι το τέλος δεν έχει τελικά και μεγάλη σημασία. Αν φύγουν με αυτό οι θεατές μας κατηφορίζοντας την Στουρνάρη θα είναι μια κερδισμένη παράσταση.
Προπώληση: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Forget me not
Μια συγκινητική ιστορία ενός ζευγαριού που «παίζει» με το χρόνο, απ’ το πρώτο τους βλέμμα μέχρι την τελευταία τους ανάσα, αναδεικνύοντας την προσπάθειά τους να παραμείνουν ενωμένοι, μάς δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον πολυβραβευμένο συγγραφέα. Σε κάθε ανάμνηση οι χαρακτήρες είναι κάπου αλλού, σε διαφορετικό χρόνο, και συχνά κάποιοι άλλοι. Σαν δυο ατρόμητοι εξερευνητές ταξιδεύουν σε νέους κόσμους. Στο μέλλον και το παρελθόν τους. Στη γνωριμία, στη γέννηση του παιδιού τους, στα βαθιά τους γεράματα, στη λήθη του έρωτα τους.
