"Το σώμα της γυναίκας ως πεδίο μάχης": Το έργο του Ματέι Βίζνιεκ για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Η βία του πολέμου, το πώς εγγράφεται στην ανθρώπινη συνείδηση αλλά και το θαύμα της ζωής από την άλλη πλευρά απασχολούν τον σύγχρονο Ρουμάνο συγγραφέα του "Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα".

Το σώμα της γυναίκας ως πεδίο μάχης © Archlabyrinth

Η εταιρεία θεάτρου OneTwoFree παρουσιάζει για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό το έργο "Το σώμα της γυναίκας ως πεδίο μάχης" του Ματέι Βίζνιεκ ("Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα"), του σύγχρονου Ρουμάνου συγγραφέα που θέτει σημαντικά ερωτήματα για το σήμερα, μιλώντας για τα τραύματα που αφήνει ο πόλεμος. Ο Στέλιος Πατσιάς σκηνοθετεί και η Νατάσα Σίδερη υπογράφει τη μετάφραση της παράστασης που θα κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Χώρος στις 13 Μαρτίου.

Το σώμα της γυναίκας ως πεδίο μάχης
© Archlabyrinth

Λίγα λόγια για την υπόθεση

Δύο γυναίκες με διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο συναντιούνται στον απόηχο του εθνοτικού πολέμου της Βοσνίας. Η Κέιτ, μια Αμερικανίδα ψυχολόγος γνωρίζει τη Ντόρα, θύμα γενοκτονικού βιασμού. Μέσα από ένα κολλάζ πραγματικών και φανταστικών εικόνων και καταστάσεων ξετυλίγεται η ιστορία των δύο αυτών γυναικών και ο αγώνας τους να ξεπεράσουν τη φρίκη καθώς και τα προσωπικά τους αδιέξοδα. 

Το σώμα της γυναίκας ως πεδίο μάχης
© Archlabyrinth

Η κεντρική θεματολογία του έργου είναι ο πόλεμος, και παραμένει τραγικά επίκαιρη. Παράλληλα, αναδύονται η εθνικιστική τρέλα, η μισαλλοδοξία, ο βιασμός ως πολεμικό όπλο, ο ρατσισμός, η μετανάστευση, η βία αλλά και η αλληλεγγύη, η πίστη στον άνθρωπο και το θαύμα της ζωής που δεν είναι άλλο από τη γέννηση.

Το σώμα της γυναίκας ως πεδίο μάχης
© Archlabyrinth

Μέσα από τις δύο αυτές γυναίκες που μπορεί να σώθηκαν από τον πόλεμο σωματικά αλλά παλεύουν να σωθούν και ψυχικά- αντιλαμβανόμαστε ότι στο πλαίσιο μιας βίαιης σύγκρουσης υπάρχει και ένας τύπος βίας εκτός της δολοφονικής, που δεν στοχεύει να επιτύχει τον θάνατο ενός εχθρού ως κύριο σκοπό, αλλά στοχεύει στο να καταστρέψει τον ίδιο τον πυρήνα του ανθρώπινου όντος, ενώ κρατά το σώμα ζωντανό.

Το σώμα της γυναίκας ως πεδίο μάχης
© Archlabyrinth

Από συνέντευξη του Ματέι Βίζνιεκ: "Από την αρχαιότητα το θέατρο αναφέρεται στη βία, χωρίς να είναι αντίδοτο. Ξυπνάει τις συνειδήσεις, καταγγέλλει, προκαλεί συζητήσεις. Τα έργα μου που θίγουν τον πόλεμο τείνουν δυστυχώς να είναι επίκαιρα. Πιστεύω ότι οι γυναίκες παίζουν τεράστιο ρόλο προκειμένου η ανθρωπότητα να βγει από αυτό το μεταφυσικό τούνελ που είναι ο πολιτισμός της βίας. Η γυναίκα μόνο από το γεγονός ότι γεννάει τη ζωή, δεν είναι ικανή να σκοτώσει με την ευκολία ενός άνδρα".

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Το σώμα της γυναίκας ως πεδίο μάχης

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 90 '

Δύο γυναίκες με διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο συναντιούνται στον απόηχο του εθνοτικού πολέμου της Βοσνίας. Η Κέιτ, μια Αμερικανίδα ψυχολόγος γνωρίζει τη Ντόρα, θύμα γενοκτονικού βιασμού. Μέσα από ένα κολάζ πραγματικών και φανταστικών εικόνων και καταστάσεων ξετυλίγεται η ιστορία των δύο αυτών γυναικών και ο αγώνας τους να ξεπεράσουν τη φρίκη, τα τραύματα του πολέμου καθώς και τα προσωπικά τους αδιέξοδα. Η κεντρική θεματολογία του έργου είναι ο πόλεμος, κάτι που δυστυχώς παραμένει τραγικά επίκαιρο. Παράλληλα, μέσα από το έργο αναδύονται θέματα όπως η εθνικιστική τρέλα, η μισαλλοδοξία, ο βιασμός ως πολεμικό όπλο, ο ρατσισμός, η μετανάστευση, η βία αλλά και η αλληλεγγύη, η πίστη στον άνθρωπο και το θαύμα της ζωής που δεν είναι άλλο από τη γέννηση. Μέσα από τις δύο αυτές γυναίκες -που μπορεί να σώθηκαν από τον πόλεμο σωματικά αλλά παλεύουν να σωθούν και ψυχικά- αντιλαμβανόμαστε ότι στο πλαίσιο μιας βίαιης σύγκρουσης υπάρχει και ένας τύπος βίας εκτός της δολοφονικής, που δεν στοχεύει να επιτύχει τον θάνατο ενός εχθρού ως κύριο σκοπό, αλλά στοχεύει στο να καταστρέψει τον ίδιο τον πυρήνα του ανθρώπινου όντος ενώ κρατά το σώμα ζωντανό.

Χώρος Θέατρο

Πραβίου 6

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Τελευταίες παραστάσεις για την ξεχωριστή "Μπερνάρντα Άλμπα" από τη Μαρία Πρωτόπαππα

Το έργο του Λόρκα σε σκηνοθεσία της Μαρία Πρωτόπαππα και κεντρική ερμηνεία του Χρήστου Στέργιογλου ολοκληρώνει τον κύκλο της την Κυριακή 28 Απριλίου 2024 στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/04/2024

"Κοππέλια": Η Λυρική ανεβάζει το κλασικό μπαλέτο σε νέα χορογραφία Έντουαρντ Κλουγκ

Tο Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής παρουσιάζει μια νέα φιλόδοξη παραγωγή χορού που έρχεται τον Μάιο στην αίθουσα "Σταύρος Νιάρχος" στο ΚΠΙΣΝ.

"Rabbit hole": Το συναρπαστικό αμερικάνικο δράμα για τρεις τελευταίες παραστάσεις

Η παράσταση που σκηνοθετεί ο Βαγγέλης Λυμπερόπουλος, συστήνοντάς μας ένα βραβευμένο σύγχρονο έργο για την απώλεια, ρίχνει αυλαία.

"Αλίφειρα": Τελευταίες παραστάσεις για την πικρή κωμωδία του Ανδρέα Στάικου

Το έργο του συγγραφέα και σκηνοθέτη που αντλεί έμπνευση από την μυστηριώδη αρχαία πόλη της Αρκαδίας ολοκληρώνει τον κύκλο του.

"Ριχάρδος III*": Δείτε πρώτες φωτογραφίες από το έργο του Σαίξπηρ σε διασκευή Ανδρέα Φλουράκη

Ο αστερίσκος στον "Ριχάρδο ΙΙΙ*" καταδεικνύει τις σκοτεινές ιστορίες κατάχρησης εξουσίας πίσω από τις κλειστές πόρτες των προβών, που όλο και πιο συχνά πλέον έρχονται στη δημοσιότητα, στην παράσταση που σκηνοθετεί η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη.

Πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη για τη νέα παράσταση της Ιόλης Ανδρεάδη "The Cenci Family"

Από το Μανχάταν ξεκινά την πορεία της η νέα παράσταση της σκηνοθέτιδας που υπογράφει το έργο μαζί με τον Άρη Ασπρούλη, αντλώντας από το ρηξικέλευθο πνεύμα του Αντονέν Αρτώ και την πραγματική ιστορία της πρώτης γυναίκας που εναντιώθηκε στην πατριαρχία και δολοφονήθηκε.

Προλάβετε το "Μια άλλη Θήβα" τον Μάιο

Η επιτυχημένη παράσταση σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου θα συνεχιστεί για λίγο ακόμη, με τους Θάνο Λέκκα και Δημήτρη Καπουράνη στο δίδυμο του έργου του Σέρχιο Μπλάνκο.