"Θείο τραγί": Ο Άρης Μπινιάρης αναμετράται με την τεχνητή νοημοσύνη

Η ροκ παράσταση-συναυλία του Μπινιάρη που έγραψε ιστορία στο θέατρο την τελευταία δεκαετία για την ορμή με την οποία αφηγήθηκε την ιστορία του Γιάννη Σκαρίμπα, επιστρέφει σε μια νέα απόπειρα συνδιαλλαγής με την τεχνολογία του Α.Ι.

Το «Θείο τραγί»… βελάζει ξανά!

O Άρης Μπινιάρης επιστρέφει στο Bios με την επιτυχημένη ροκ παράσταση-συναυλία "Το θείο τραγί”, βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Γιάννη Σκαρίμπα, αυτή τη φορά "Feat. Artificial Intelligence”, σε μια νέα απόπειρα συνδιαλλαγής δηλαδή με την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης (Α.Ι.). Από 4 έως 14 Μαΐου και μόνο για οκτώ παραστάσεις θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε μία από τις καλύτερες παραστάσεις της τελευταίας δεκαετίας αλλά και το διαχρονικό διήγημα να επαναπροσδιορίζονται μέσω της εικονοκλαστικής δυναμικής της τεχνητής νοημοσύνης. Tα visuals της παράστασης δημιουργήθηκαν με Α.I. image generator, χρησιμοποιώντας φράσεις και υλικό από το κείμενο του Σκαρίμπα.

Το θείο τραγί Feat. Artificial Intelligence
Θωμάς Παλυβός©

Η υπόθεση

Ένας αλήτης, ένας προκλητικός, ένας εχθρός του καθωσπρεπισμού αποφασίζει να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη για μια παλιά του αγάπη. Αυτή, παντρεμένη τώρα πια με έναν πλούσιο αστό, ζει την ευτυχία μιας γεμάτης ζωής. Ο αντι-ήρωας αυτός ραδιουργεί εναντίον μιας δοσμένης συνταγής που καθιστά τους ανθρώπους κοινωνικά "κανονικούς" και κάλπικα γεμάτους.

Η παράσταση αποτελεί ένα ταυτόχρονα θεατρικό και μουσικό γεγονός. Ηθοποιός και μουσικοί συμπράττουν ζωντανά επί σκηνής. Ο μουσικός λόγος του Γιάννη Σκαρίμπα πλαισιώνεται από μουσική και τραγούδια ειδικά γραμμένα για την παράσταση και με όχημα τα εκφραστικά μέσα του ηθοποιού δημιουργείται μια ηλεκτρική και δυναμική πλατφόρμα αφήγησης της προκλητικής αυτής ιστορίας. Μια παράσταση που μιλάει, μέσα σε άλλα, για την απόφαση να διεκδικείς τολμηρά. 

Ο Άρης Μπινιάρης ερμηνεύει και παράλληλα υπογράφει τη σκηνοθεσία και τους στίχους των τραγουδιών. Στη σύνθεση και την εκτέλεση της μουσικής οι  Βίκτωρας Κουλουμπής (μπάσο), Πάνος Σαρδέλης (τύμπανα) και Αλέκος Γεωργουλόπουλος (κιθάρα). Ο Χάρης Κρεμμύδας υπογράφει τον ηχητικό σχεδιασμό, ο Θωμάς Παλυβός τα visuals και από κοινού με τον Άρη Μπινιάρη το visual content. 

Προπώληση εισιτηρίων μέσω viva.gr

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Εκάβη" σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού: Ένας εμβληματικός επίλογος στο Ηρώδειο

Ο Στάθης Λιβαθινός επιστρέφει στο Ηρώδειο με την υψηλών προδιαγραφών παραγωγή, "Εκάβη- Στη σκιά της Πολιτείας", συνδέοντας την τραγωδία του Ευριπίδη με την πλατωνική "Πολιτεία". Μια ιστορική στιγμή που σφραγίζει το τέλος μιας εποχής πριν το μεγάλο κλείσιμο του μνημείου.

ΓΡΑΦΕΙ: ΜΑΡΙΑ ΚΡΥΟΥ
29/04/2026

Ποιος είναι ο δικός σου Άμλετ, Σοφία Αντωνίου;

Η σκηνοθέτρια Σοφία Αντωνίου αναμετριέται με τον Άμλετ, την εποχή μας και τα φαντάσματα που μας στοιχειώνουν στο θέατρο Πορεία. Την γνωρίσαμε λίγο καλύτερα και αναμεταδίδουμε.

Το Μετάλλιο Γκαίτε 2026 στον Πρόδρομο Τσινικόρη: Μια διεθνής υπόκλιση στο θέατρο της αλήθειας

Δίπλα στον σπουδαίο Άρβο Περτ και την Ανίτα Ράτζα, ο Πρόδρομος Τσινικόρης τιμάται με το Μετάλλιο Γκαίτε, επιβραβεύοντας μια πορεία γεμάτη τόλμη, ακεραιότητα και μια σπάνια καλλιτεχνική συνέπεια που δίνει φωνή στα κοινωνικά ρήγματα.

Τι κρύβεται στο "Πανδοχείον η Φιλόξενη Ερημία";

Η νέα παράσταση του Γιάννη Σκουρλέτη μεταγράφει για τη σκηνή ένα διήγημα του υπερρεαλιστή Ε. Χ. Γονατά.

Όταν η Εύα Νικολαΐδου συνάντησε την Έλλη Αλεξίου: Μια σκηνική εκμυστήρευση στο Θέατρο Τέχνης

Με τις "Εκμυστηρεύσεις της Έλλης Αλεξίου", η Εύα Νικολαΐδου διασώζει με αγάπη τις αθέατες πλευρές της μεγάλης παιδαγωγού, προσκαλώντας μας στο Υπόγειο του Τέχνης για μια τρυφερή αναδρομή, με πρωταγωνίστρια την Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου.

"Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα": Μικρή παράταση για την πιο ξεχωριστή παράσταση της σεζόν

Η συναρπαστική παράσταση που σκηνοθετεί ο Θωμάς Μοσχόπουλος συνεχίζεται μέχρι και τις 3 Μαΐου.

Πολιτισμός για όλους: Η συμπεριληπτική ατζέντα της liminal

Με πίστη πως η τέχνη είναι το καταφύγιο που μας χωράει όλους, η liminal προτείνει έναν πολιτιστικό μαραθώνιο όπου η πρόσβαση είναι δικαίωμα, προσκαλώντας μας σε παραστάσεις, εργαστήρια και δράσεις χωρίς αποκλεισμούς και στερεότυπα.