Αριστοκρατικός, ευγενής και σταράτος ήταν ο Γιώργος Μεσσάλας, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός που στέγασε τα όνειρα του Μοντέρνου Θέατρου στη θρυλική Αλκυονίδα από το 1992 έως το 2012. Είχε μια αδυναμία στα κλασικά έργα αλλά αγκάλιασε και τους πιο σύγχρονους συγγραφείς. Σε πολλές παραστάσεις συμπρωταγωνίστησε με τη σύντροφο του, ηθοποιό Ντένη Θεμελή και σκηνοθέτησε Μολιέρο, Μαριβώ, Τσάρλς Ντίκενς, Αύγουστο Στρίντμπεργκ, Νικολάι Γκόγκολ, Ρόναλντ Χάργουντ, Σάρλοτ Τζόουνς, Ευγένιο Ο’ Νηλ, Τσαρλς Ντάιερ κ.ά.
Ο Γιώργος Μεσσάλας έβαζε πάντα στόχους και τους κατακτούσε με κάθε τρόπο. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αιγάλεω, δούλεψε στο καφενείο του πάτερα του, αργότερα έγινε βοηθός μαραγκού και φούρναρη και ποτέ δεν έχασε την εργατικότητα του. Στην μεγάλη του θεατρική διαδρομή, που ξεκίνησε το 1972, συνάντησε ένα μεγάλο δάσκαλο, τον Αλέξη Σολωμό, στο Θέατρο Προσκήνιο, για τον οποίον μάλιστα έγραφε τους τελευταίους μήνες και ένα βιβλίο καθώς και σπουδαίους καλλιτέχνες, τη Μαρίκα Κοτοπούλη, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Μελίνα Μερκούρη. Με εκείνον ωστόσο που ανέπτυξε ισχυρή σχέση ήταν ο Αλέξης Μινωτής. Δεκαεπτά χρόνια δίπλα του, όλοι τον θεωρούσαν γιο του. Ο Μινωτής τον τίμησε και του έδωσε το δικαίωμα να παίξει ρόλους που είχε ερμηνεύσει εκείνος, ενώ του άφησε κληρονομιά προσωπικά του αντικείμενα, μπαούλα με θεατρικά ρούχα και σκηνικά των παραστάσεών του. Ο Γιώργος Μεσσάλας δήλωνε πάντα την επιθυμία να μην πωληθούν ποτέ, παρά μόνο να χαριστούν σε έναν θίασο νέων παιδιών που θα τα έχει ανάγκη.
Μαθημένος από τα σκαμπανεβάσματα στον τομέα του Πολιτισμού και ιδιαίτερα του Θεάτρου που άλλοτε προχωρούσε με την κρατική υποστήριξη κι άλλοτε όχι, πόνεσε πολύ όταν αναγκάστηκε να κλείσει το θέατρο Αλκυονίς. Κοίταζε όμως μπροστά και χρησιμοποιώντας στίχο του Οδυσσέα Ελύτη από το Άξιον Εστί «στο πείσμα των λιμών, στο πείσμα των εχθρών» υποστήριζε πως ο Πολιτισμός στην Ελλάδα δεν θα χαθεί, «γιατί αυτή η χώρα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει».
Ο Γιώργος Μεσσάλας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών. Η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κα. Λίνα Μενδώνη στο συλλυπητήριο μήνυμα της γράφει:
«Με τον ήπιο δυναμισμό του και τη θεατρική του παιδεία, την οποία διδάχθηκε από τους σπουδαίους δασκάλους του ελληνικού θεάτρου, τον Αλέξη Μινωτή και τον Αλέξη Σολωμό, ο Γιώργος Μεσσάλας υπηρέτησε το θέατρο με αγάπη και ήθος. Ιδρύοντας πριν από σχεδόν πενήντα χρόνια, το 1973, το Μοντέρνο Θέατρο, ανέβασε με συνέπεια παραστάσεις ρεπερτορίου, ενώ για δύο δεκαετίες στέγασε το όραμά του στην «Αλκυονίδα», καθώς ήταν από τους πρώτους που δημιούργησε θεατρικούς χώρους εκτός της στενής περιμέτρου του θεατρικού κέντρου της Αθήνας. Η απώλειά του θα είναι αισθητή, όμως δεν πρόκειται να ξεχαστεί η αγαπητή του παρουσία, η εργατικότητα και το πάθος του για τη θεατρική τέχνη. Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην Ντένη και στον Αλέξη, καθώς και στους πολυάριθμους φίλους του».
