Τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου στις 19:00, το βιβλιοπωλείο Κομπραί και οι εκδόσεις Ίκαρος διοργανώνουν μια συζήτηση με αφορμή τα βιβλία "Ιστορία των ρευμάτων" και "Κασκαντέρ" των Παναγιώτη Αγγελόπουλου και Ιορδάνη Παπαδόπουλου αντίστοιχα. Με τους συγγραφείς θα μιλήσει η Ειρήνη Γιαννάκη, ποιήτρια και δημοσιογράφος. Η συζήτηση θα λάβει χώρα στον χώρο του Κομπραί στη Διδότου 34 στα Εξάρχεια. Πρόκειται για δύο sui generis βιβλία που διαταράσσουν τα λογοτεχνικά όρια και τις προσδοκίες μας για αυτά. Περισσότερες πληροφορίες για τα βιβλία θα βρείτε παρακάτω.
Ανάμεσα στην ποίηση και την πεζογραφία
Το τρίτο βιβλίο του Παναγιώτη Αγγελόπουλου στις Εκδόσεις Ίκαρος τοποθετείται εκεί όπου το όριο μεταξύ ποίησης και πεζογραφίας έχει ήδη καταλυθεί, με τις αγωνίες της ταξινόμησης και του περιεχομένου να υποκύπτουν στον μετεωρισμό της γλώσσας. Ένα απόσπασμα:
Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην έκθεση στην πιθανότητα της πτώσης και στο βίωμα του φόβου της αβύσσου ήταν σύντομο, πράγμα που δεν με εμπόδισε να αντιληφθώ ότι αυτό που με ταράζει δεν είναι το παρόν αλλά η ανάμνηση, μέσα απ’ την οποία αναγεννιέσαι εφόσον η γέννα είναι αληθινή, όπως του βρέφους που βγαίνει απ’ την κοιλιά της μητέρας του με τη γεύση του θανάτου στο στόμα κι έπειτα εξοικειώνεται με το οξυγόνο, συντονίζοντας τις αντίρροπες δυνάμεις της εισπνοής και της εκπνοής με την ίδια φυσικότητα που εκφέρουμε σύμφωνο και φωνήεν αρθρώνοντας τις λέξεις.
Επικίνδυνες αποστολές
Διαβάζουμε για τον Κασκαντέρ στο οπισθόφυλλο:
Όταν γράφει για τα χέρια, ο Κασκαντέρ γράφει για την πτώση, κι όταν πέφτει, δεν σταματά να κοιτά τα χέρια του. Αφηγείται μια σπονδυλωτή ιστορία, αναμοχλεύοντας προσωπικές μνήμες, μυθοπλασίες, τραγούδια, φιλμ, εικαστικά έργα, λογοτεχνικά και φιλοσοφικά κείμενα. Ο Κασκαντέρ ντουμπλάρει φωνές και σώματα, γίνεται καταρράκτης, θέαμα, βουή και θρύλος. Πρόκειται για ασκήσεις μεταμφίεσης και τύχης, αυστηρών υπολογισμών, βαρύτητας και ταχυδακτυλουργίας. Βεβαίως, ο Κασκαντέρ έχει τα χέρια πάντα με το μέρος του. Αν και παραδέχεται ότι όλα είναι εκ φύσεως κακογραμμένα, ότι όλα κατευθύνονται προς ένα χείλος, δεν θέλει να διορθώσει, ούτε ν' αποτρέψει κάτι· απλώς πηδάει. Τα νερά του αργά ή γρήγορα θα σπάσουν.
