©iStock.com
Την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, το κυψελιώτικο βιβλιοκαφέ Red 'n' Noir (Δροσοπούλου 52) θα φιλοξενήσει την παρουσίαση του βιβλίου "Επί σκοπώ πλουτισμού" της Ελισάβετ Χρονοπούλου. Η παρουσίαση θα λάβει χώρα στις 19.30. Το μυθιστόρημα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις και μπορείτε να διαβάσετε για αυτό στη συνέχεια.

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ένα τηλεφώνημα από ένα δημόσιο νοσοκομείο. Ένας άγνωστος νεκρός. Μια διαθήκη. Μια απροσδόκητη κληρονομιά. Κι ένα γράμμα που αποκαλύπτει μια παλιά ιστορία, μια μικρή ιστορία από αυτές που η μεγάλη δεν κατέγραψε, ένα έγκλημα που έμεινε ατιμώρητο, μια ανεπούλωτη πληγή, μια εξέγερση στο άδικο που πήρε το σκοτεινό μονοπάτι της αυτοδικίας. Ένα γαϊτανάκι βίας που εξερευνά τη διττή δύναμη του αισθήματος δικαίου, τη δύναμη που κάνει τον άνθρωπο "άνθρωπο" αλλά και θηρίο. Σ' αυτά τα θολά νερά βρίσκεται παγιδευμένος ο αφηγητής του βιβλίου, σε μια Ελλάδα 80 χρόνων μετά, ανιστόρητο παιδί της λήθης, αντιμέτωπος με ένα άγνωστο παρελθόν που ξυπνάει για να του αποκαλύψει πως είναι κι ο ίδιος μέρος του, πως είναι ο κληρονόμος αυτού του παρελθόντος, πάντα υπήρξε είτε το γνώριζε είτε όχι, επειδή αυτά που έχουν γίνει δεν παύουν να έχουν γίνει μόνο και μόνο επειδή εμείς δεν τα γνωρίζουμε.
Με τα λόγια της συγγραφέα
Για πολλά χρόνια τριγύριζε στο μυαλό μου η ιδέα ενός ανθρώπου που έχει διαπράξει έναν φόνο πολύ νέος, ο φόνος δεν εξιχνιάστηκε, δεν τον εξομολογήθηκε ποτέ σε κανέναν και φτάνει στα βαθιά γεράματα "ατιμώρητος". Αναρωτιόμουν πώς αναμετρήθηκε με τη συνείδησή του, με την ενοχή, με το αίσθημα δικαίου μέσα του, στην πορεία μιας τόσο μακράς ζωής αλλά και στο κατώφλι του θανάτου. Παράλληλα, πριν αρκετά χρόνια πάλι, άρχισε να με απασχολεί το θέμα της αυτοδικίας, και κατά καιρούς το μελετούσα. Το 2017, για τις ανάγκες του προηγούμενου βιβλίου μου, άρχισα μια έρευνα στα πρακτικά των δικών των δωσιλόγων της κατοχικής περιόδου. Αυτά τα πρακτικά με συγκλόνισαν. Άσκησαν μέσα μου μια οδυνηρή σαγήνη, κατέκλυσαν το μυαλό μου για μήνες. Οι άνθρωποι που συναντούσα μέσα σ’ αυτές τις σελίδες άρχισαν να ζωντανεύουν στη φαντασία μου, ήταν σαν να ήμουν εκεί μαζί τους, μάρτυρας του αγώνα τους να δικαιώσουν τους αγαπημένους τους, και τελικά να προστατεύσουν την ίδια τους την κοινωνία από μια θεσμική και ηθική πτώση.
Κι έτσι κάπως, η αδέσποτη ιδέα του ατιμώρητου δολοφόνου και το θέμα της αυτοδικίας συναντήθηκαν με το ιστορικό γεγονός και βρήκαν ένα πρόσφορο έδαφος να διαπλακούν και να αναπτυχθούν σε μια ιστορία.
Διαβάστε όλη τη συνέντευξη της Ελισάβετ Χρονοπούλου στο "α" εδώ:


