©iStock.com
Οι εκδόσεις Ψυχογιός ετοίμασαν για τους αναγνώστες τρεις επανεκδόσεις με ολοκαίνουργια εξώφυλλα: ένα βιβλίο που θα δούμε ως σειρά στην ΕΡΤ, ένα "μαθηματικό" αστυνομικό του συγγραφέα του "Έτερος εγώ" και μια ιστορία του Γρηγόριου Ξενόπουλου. Μάθετε περισσότερες λεπτομέρειες στη συνέχεια. Σημειώστε ότι τα βιβλία θα είναι διαθέσιμα από τις 24 Σεπτεμβρίου.
Θάλασσες μας χώρισαν - Ιφιγένεια Τέκου
Δύο αδελφές, δύο αντίθετοι κόσμοι. Η Παρασκευούλα, όμορφη και γεμάτη αυτοπεποίθηση, μαγνητίζει τα βλέμματα όπου κι αν βρεθεί. Η Ελπίδα, ήρεμη και εσωστρεφής, ζει στη σκιά της. Μια οικογενειακή τραγωδία, με φόντο την ιταλική κατοχή στη Σύμη, τις αναγκάζει να αφήσουν την πατρίδα τους και να αναζητήσουν μια νέα αρχή στην Κωνσταντινούπολη.
Εκεί, κάτω από ξένους ουρανούς, τα μονοπάτια τους διασταυρώνονται ξανά. Για λίγο όλα φαντάζουν δυνατά, όμως τα παλιά τραύματα ξυπνούν, απειλώντας να γκρεμίσουν ό,τι έχτισαν. Η Παρασκευούλα ερωτεύεται παράφορα τον Παύλο και η Ελπίδα, αδύναμη να σβήσει τον έρωτα που τρέφει για τον άντρα της αδελφής της, οδηγείται σε έναν γάμο που, αντί για παρηγοριά, της φέρνει πίκρα και μοναξιά.
Σε έναν κόσμο σημαδεμένο από απώλειες, προδοσίες και ανεκπλήρωτους πόθους, οι δύο γυναίκες καλούνται να σταθούν απέναντι στις επιλογές και τα λάθη τους, κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, η συγχώρεση είναι η μόνη πυξίδα που μπορεί να δείξει τον δρόμο προς τη λύτρωση.
Μια καθηλωτική ιστορία για τη δύναμη της αγάπης, το βάρος της ενοχής και τη μακρά διαδρομή προς την αλήθεια της καρδιάς, με φόντο τα δραματικά γεγονότα των Σεπτεμβριανών του 1955 στην Κωνσταντινούπολη και τις γεωπολιτικές αναταράξεις που έφερε η εθνικοποίηση της διώρυγας του Σουέζ – μια εποχή που δοκίμασε όχι μόνο λαούς, αλλά και τις πιο εύθραυστες σχέσεις.
Φονικά κάτοπτρα - Τεύκρος Μιχαηλίδης
(επανέκδοση του βιβλίου Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι)
"Δε σκότωσα εγώ τη Λωρ ντε Γκρεναντίν Μπουατέζ κι ας είχα κάθε λόγο να επιθυμώ τον θάνατό της – δεν ήμουν άλλωστε η μόνη. Η ίδια έφαγε το κεφάλι της. Η μανία της να χώνει τη μύτη της παντού –την υπέροχη, λεπτοκαμωμένη, ελαφρώς ανασηκωμένη μύτη της με τα παιχνιδιάρικα ρουθούνια, που τρέλαινε τους άνδρες–, αυτή η μανία τη σκότωσε. Ποιος της είπε να σκαλίζει αν ο τάδε πλαγιάζει με τον δείνα ή αν ετούτος γλυκοκοιτάζει τη γυναίκα τ’ αλλουνού; Δεν της έφτανε που εμπορευόταν τις χάρες της, ήθελε να πουλά και τη σιωπή της. Το κορμί της, αυτό το θεσπέσιο κορμί με τις χρυσές αναλογίες, έκρυβε μέσα του όχεντρας ψυχή. Όσο βελούδινα και τρυφερά ήταν τα κατακόκκινα χείλη της, τόσο ύπουλη και φονική ήτανε η γλώσσα της."
-απόσπασμα από την έκδοση
Φοιτηταί και Αρσακειάδες - Γρηγόριος Ξενόπουλος
Οἱ Φοιτηταί, τὸ ὡραῖον δραματάκι, ποὺ εἶχε τόσην ἐπιτυχίαν φέτος, εἰς τὸ Θέατρον τῆς Ἑταιρείας, δὲν θὰ εἶναι παρὰ ἐν ἐπεισόδιον μόνον εἰς τὸ μεγάλο αὐτὸ μυθιστόρημα, ὅπου θὰ περιγράφεται πλατειὰ ὅλη ἡ φοιτητικὴ ζωή.
Ἐπίσης, ἡ ζωή των Ἀρσακειάδων, μὲ τὰς χαριτωμένας ἀντιπροσώπους του, τὴν Φανίτσαν, τὴν Κούλαν καὶ τὴν Κλειώ, καὶ μὲ ἄλλας ἀκόμη, ποὺ δὲν φαίνονται εἰς τὸ δρᾶμα, ὑπάρχουν ὅμως εἰς τὸ μυθιστόρημα.
Ἀλλὰ καὶ τὸ Γλωσσικὸν Ζήτημα, μὲ τὰ Ὀρεστειακά, μὲ τὰ Εὐαγγελικά, μὲ τὴν ἐνεργὸν ἀνάμιξιν τοῦ Φοιτητοῦ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν ποὺ τοῦ ἔκαμαν μερικοὶ τότε πολιτευόμενοι, θὰ ἔχει τὴν θέσιν του, ὅπως καὶ τὸ δρᾶμα, καὶ εἰς τὸ μυθιστόρημα, καὶ θὰ δώσει ἀφορμὴν εἰς φαιδρᾶς καὶ δραματικὰς σκηνάς, ποὺ δὲν ὑπάρχουν εἰς ἐκεῖνο.
Οἱ "Φοιτηταὶ κι Ἀρσακειάδες" εἶναι μυθιστόρημα γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Θὰ τὸ διαβάσουν οἱ νέοι καὶ θὰ ἰδοῦν μέσα τὴν εἰκόνα των. Θὰ τὸ διαβάσουν οἱ γέροι καὶ θὰ θυμηθοῦν τὰ νειᾶτα τους.
[Αναγγελία της δημοσίευσης στην εφημ. Έθνος, φ. 4 Οκτωβρίου 1919.]
Διαβάστε Επίσης
