Εγκαίνια: Οι εκθέσεις της εβδομάδας (16-22/03)

Τα εικαστικά πρότζεκτ που σημειώνουμε για τις επόμενες μέρες.

Jeff Koons Ela Bialkowska, OKNO Studio, Courtesy Palazzo Strozzi

Balloon Venus Lespugue (Orange)

Ένας από τους εμβληματικότερους εν ζωή καλλιτέχνες, Jeff Koons, εμπνέεται από την παλαιολιθική "Αφροδίτη" του Lespugue, αγαλματίδιο από χαυλιόδοντα μαμούθ και προσφέρει την δική του χαρακτιριστική χροιά με το έργο "Balloon Venus Lespugue (Orange)". Μέρος της σειράς Antiquity που ξεκίνησε το 2008, περιλαμβάνει μεγάλο εύρος αναφορών στην ιστορία της τέχνης, από τον Μποτιτσέλι και τον Τιτσιάνο έως τον Ντυσάν και τον Μπρανκούζι, και γενικότερα στις διαχρονικές έννοιες περί ομορφιάς και μορφής. Μέσα από μια ενδελεχή και πολυετή διαδικασία, ο Koons μετέτρεψε το φετιχιστικό πρωτότυπο, γνωστό για τα υπερβολικά καμπυλόμορφα στοιχεία του, σε ένα επιβλητικό γλυπτό που μοιάζει να είναι φτιαγμένο από μπαλόνια και που θυμίζει τις αναλογίες των έργων του Τζακομέττι. Εγκαίνια: Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, 19/3 (8 μ.μ.)

Ελισάβετ Μωράκη: It's Always the Sun

Elisavet Moraki

Στο λυκόφως της εαρινής ισημερίας, ένα σπίτι κάτω από την Ακρόπολη συγκρατεί τις
τελευταίες ηλιαχτίδες. Ο ήλιος, πηγή φωτός και ζωής, γίνεται το σημείο εκκίνησης για τη νέα ατομική έκθεση της Ελισάβετ Μωράκη, "It’s Always the Sun". Στις φωτογραφίες της, η φύση αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο εσωτερικός χώρος μετατρέπεται σε τόπο παρατήρησης και σιωπηλής έντασης· πέταλα, σκιές και αρώματα διαχέονται σαν ψίθυροι ανθοφορίας. Η φωτογραφική της ματιά εστιάζει σε ανθισμένα λουλούδια, τα οποία προσεγγίζει σαν πρόσωπα, ακίνητα ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Εγκαίνια: Προπυλαίων 21, Ακρόπολη, 21/3 (6 μ.μ.)

Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου 

Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου

Η έκθεση επιδιώκει να ανιχνεύσει το εύρος του οράματος του Αντωνάκου μέσα από έξι δεκαετίες δημιουργίας, αναδεικνύοντας την εξελισσόμενη γλώσσα του χρώματος, της μορφής και της φωτεινής αφαίρεσης. Παρουσιάζονται κομβικές ενότητες έργων από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως και το 2012, όπως οι σειρές Neon Panels (1980–2013), Packages (1971–2006), Alphavitos (1986–1990), Travel Collages (1987–2002), αρχιτεκτονικά μοντέλα Παρεκκλησίων (1992–2010) και Gold Works (2010–2013), καθώς και πρώιμα γλυπτικά έργα των δεκαετιών '50-'70 με υφάσματα, χαρτόνι και άλλα καθημερινά υλικά. Παράλληλα με το έργο του Αντωνάκου, η έκθεση περιλαμβάνει έργα ιστορικά σημαντικών και σύγχρονων καλλιτεχνών, ορισμένοι εκ των οποίων υπήρξαν φίλοι ή αισθητικά συγγενείς του. Εγκαίνια: Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη, 18/3 (8 μ.μ.)

Μαρία Αθ. Ματάλα: Σπαράγματα

Μαρία Αθ. Ματάλα: Σπαράγματα

Η έκθεση συγκεντρώνει επιλεγμένα έργα από διαφορετικές περιόδους της εικαστικής πορείας της καλλιτέχνιδας, Μαρίας Αθ. Ματάλα, προτείνοντας μια ενιαία ανάγνωση της σχέσης της με την ύλη, τον χρόνο και τη μνήμη. Τα έργα λειτουργούν ως σπαράγματα εμπειρίας: ίχνη βιωμάτων, χειρονομιών και υλικών πειραματισμών που παραμένουν ενεργά στο παρόν. Η καλλιτεχνική πράξη εμφανίζεται ως διαδικασία μετάφρασης του προσωπικού βιώματος σε εικαστική μορφή, όπου η υλικότητα των έργων συνομιλεί με τη μνήμη και το ίχνος μέσα στον χρόνο. Εγκαίνια: Πολιτιστικό Κέντρο "Μελίνα" του Δήμου Αθηναίων, 19/3 (6 μ.μ.)

Δημήτρης Γερούκαλης: Τζαμάλες

Δημήτρης Γερούκαλης: Τζαμάλες

Μέσα από ετερόκλητες αναφορές, μοτίβα και χρωματικές διακυμάνσεις, τα έργα της έκθεσης του Δημήτρη Γερούκαλη αναδεικνύουν τον ρόλο της φωτιάς ως ανανεωτικής και εξαγνιστικής δύναμης. Αν και ο Γερούκαλης αντλεί εκτενώς από το έθιμο της τζαμάλας των Ιωαννίνων, η θεματογραφία του μετατοπίζεται σταδιακά από το τοπικό προς το καθολικό, καθώς το τελετουργικό της φωτιάς μετατρέπεται σε σύμβολο συλλογικής ταυτότητας και του κύκλου της ζωής σηματοδοτώντας τη μετάβαση από τον χειμώνα στην άνοιξη. Εγκαίνια: Roma Gallery, 17/3 9 (7 μ.μ.)

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Jeff Koons: Balloon Venus Lespugue (Orange)

  • Γλυπτική

Για το συγκεκριμένο έργο, ο Koons εμπνέεται από την παλαιολιθική «Αφροδίτη» του Lespugue, αγαλματίδιο από χαυλιόδοντα μαμούθ, το οποίο χρονολογείται περίπου 28.000 χρόνια πριν από την εποχή μας. Παραπέμποντας στη μορφή της Αφροδίτης, θεάς του έρωτα και της γονιμότητας, η απεικόνισή της έχει επηρεάσει διαχρονικά το έργο του Koons ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Η ερμηνεία του καλλιτέχνη για την «Αφροδίτη» του Lespugue, μέρος της σειράς Antiquity που ξεκίνησε το 2008, περιλαμβάνει μεγάλο εύρος αναφορών στην ιστορία της τέχνης, από τον Μποτιτσέλι και τον Τιτσιάνο έως τον Ντυσάν και τον Μπρανκούζι, και γενικότερα στις διαχρονικές έννοιες περί ομορφιάς και μορφής. Μέσα από μια ενδελεχή και πολυετή διαδικασία, ο Koons μετέτρεψε το φετιχιστικό πρωτότυπο, γνωστό για τα υπερβολικά καμπυλόμορφα στοιχεία του, σε ένα επιβλητικό γλυπτό που μοιάζει να είναι φτιαγμένο από μπαλόνια και που θυμίζει τις αναλογίες των έργων του Τζακομέττι.

Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου

  • Μεικτά Μέσα

Η έκθεση επιδιώκει να ανιχνεύσει το εύρος του οράματος του Αντωνάκου μέσα από έξι δεκαετίες δημιουργίας, αναδεικνύοντας την εξελισσόμενη γλώσσα του χρώματος, της μορφής και της φωτεινής αφαίρεσης. Παρουσιάζονται κομβικές ενότητες έργων από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως και το 2012, όπως οι σειρές Neon Panels (1980–2013), Direct Neons (δεκαετία 1970), Packages (1971–2006), Neon Walls (1977–2007), Alphavitos (1986–1990), Travel Collages (1987–2002), αρχιτεκτονικά μοντέλα Παρεκκλησίων (1992–2010) και Gold Works (2010–2013), καθώς και πρώιμα γλυπτικά έργα των δεκαετιών 1950–1970 με υφάσματα, χαρτόνι και άλλα καθημερινά υλικά. Παράλληλα με το έργο του Αντωνάκου, η έκθεση περιλαμβάνει έργα ιστορικά σημαντικών και σύγχρονων καλλιτεχνών, ορισμένοι εκ των οποίων υπήρξαν φίλοι ή αισθητικά συγγενείς του. Όλοι τέμνουν το καλλιτεχνικό του τόξο, αναδεικνύοντας τη διαχρονική απήχηση των ιδεών του στον 21ο αιώνα.

Μαρία Αθ. Ματάλα: Σπαράγματα

  • Μεικτά Μέσα

Η έκθεση συγκεντρώνει επιλεγμένα έργα από διαφορετικές περιόδους της εικαστικής πορείας της καλλιτέχνιδας, προτείνοντας μια ενιαία ανάγνωση της σχέσης της με την ύλη, τον χρόνο και τη μνήμη. Ζωγραφική, χαρακτικά, υδατογραφίες, μικτές τεχνικές, χρηστικά πήλινα αντικείμενα, κόσμημα και βιβλία τέχνης συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο, συγκροτώντας ένα σύνολο μορφών και υλικών της προσωπικής της έκφρασης. Τα έργα λειτουργούν ως σπαράγματα εμπειρίας: ίχνη βιωμάτων, χειρονομιών και υλικών πειραματισμών που παραμένουν ενεργά στο παρόν. Η καλλιτεχνική πράξη εμφανίζεται ως διαδικασία μετάφρασης του προσωπικού βιώματος σε εικαστική μορφή, όπου η υλικότητα των έργων συνομιλεί με τη μνήμη και το ίχνος μέσα στον χρόνο.

Δημήτρης Γερούκαλης: Τζαμάλες

  • Μεικτά Μέσα

Η έκθεση παρουσιάζει ένα νέο σώμα ζωγραφικών έργων σε καμβά και cut-out γλυπτών που δημιουργήθηκαν τον τελευταίο χρόνο, αντλώντας έμπνευση από τελετουργικές πρακτικές και εικονογραφικές παραδόσεις της Ηπείρου και της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων.

Ελισάβετ Μωράκη: It's Always the Sun

  • Ζωγραφική

Στις φωτογραφίες της νέας ατομικής έκθεσης της Ελισάβετ Μωράκη, η φύση αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο εσωτερικός χώρος μετατρέπεται σε τόπο παρατήρησης και σιωπηλής έντασης· πέταλα, σκιές και αρώματα διαχέονται σαν ψίθυροι ανθοφορίας. Η φωτογραφική της ματιά εστιάζει σε ανθισμένα λουλούδια, τα οποία προσεγγίζει σαν πρόσωπα, ακίνητα ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Η "Αθέατη Πόλη" μέσα από το φακό του Δημήτρη Κοιλαλού στο Κτίριο Νόμπελ

Δύο ξεναγήσεις από τον ίδιο τον δημιουργό στο Χαλάνδρι, τα Σάββατα 21 και 28 Νοεμβρίου 2026 στις 20:00, με ελεύθερη είσοδο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

2+1 βιβλία για το Πολυτεχνείο

Με αφορμή τη σημερινή επέτειο της ιστορικής εξέγερσης, ανατρέχουμε σε δύο λογοτεχνικά βιβλία αλλά και μια μαρτυρία που ξεμπροστιάζει το αληθινό πρόσωπο της Χούντας.

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.