Τα ρούχα είναι ο καθρέφτης μιας εποχής — της κοινωνικοοικονομικής και πολιτιστικής ταυτότητας του ατόμου. Αποτελούν επίσης "τεκμήρια ύπαρξης" τόσο για τους προγενέστερους όσο και για εμάς τους ίδιους απέναντι στις επόμενες γενιές. Το σημαντικότερο όμως είναι πως τα ενδύματα ανοίγουν ένα πολύτιμο παράθυρο στον ενδόμυχο κόσμο του ατόμου.
Η σύγχρονη τέχνη και η μόδα, πέρα από την υλικότητα και τη χειροτεχνική τους προσέγγιση, αποτελούν τους πιο συχνούς μη λεκτικούς τρόπους έκφρασης που επιστρατεύουμε σχεδόν καθημερινά στην προσπάθειά μας να εκφράσυμε μια πτυχή του εαυτού μας. Τις τελευταίες δεκαετίες, ωστόσο, η τελετουργική διάσταση της μόδας μοιάζει να εκλείπει. Με την κυριαρχία του fast fashion να επιφέρει την τυποποίηση της, οδηγώντας το ένδυμα —που κάποτε "έκλεινε" μέσα στις ραφές του βάθος και ιστορία— να χάσει την αίγλη που το καθιστούσε μοναδικό.
Αυτήν την χαμένη αίγλη έρχεται να αναζητήσει το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, το οποίο μετά την επιτυχημένη παρουσίαση στο Ρέθυμνο τον περασμένο Μάιο, ταξιδεύει στην Αθήνα για να θέσει εκ νέου το ερώτημα της αμφίσημης σχέσης μόδας και τέχνης. Μέσα από τη συνεργασία του με το Μουσείο Μπενάκη, δίνει πνοή στον δεύτερο όροφο της Πειραιώς 138 με την εικαστική έκθεση "Είσαι ό,τι φοράς" (4/03-24/04)· έναν πολυμεσικό διάλογο Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών που αναμετριέται με τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής στον χώρο της μόδας.
Ιδιαίτερο σημείο της έκθεση αποτελεί το αφιέρωμα στην γνωστή δημιουργό από το Ρέθυμνο Σοφία Κοκοσαλάκη, το έργο της οποίας υπήρξε επιδραστικό για την ελληνική και διεθνή σκηνή της μόδας. Η Κοκοσαλάκη κατάφερε να εξυμνήσει μέσα από την τεχνική και ιδαιοτερότητα της την πολιτιστική κληρονομία της Ελλάδας —από την αρχαιότητα, τον μυνωικό πολιτισμό μέχρι και την λαϊκή χειροτεχνία— αποφεύγοντας την παγίδα της μυθοποίησης της. Οι δημιουργίες της, όπως τα εμβληματικά της πτυχώσεις και τα περίτεχνα κεντήματα, μετέτρεψαν την παράδοση σε ένα σύγχρονο, διεθνές εικαστικό ιδίωμα
Η αγάπη και η περηφάνια για τον τόπο καταγωγής της αποτυπώνονται στα εικοσιτέσσερα ενδύματα που έχουν επιλεγεί από συλλογές δώδεκα ετών και παρουσιάζονται στην έκθεση. Το μινιμαλιστικό ύφος της Κοκοσαλάκη συναντά οργανικά punk και new wave στοιχεία, διατηρώντας ταυτόχρονα την ένταση και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των πηγών έμπνευσής της.
Η περιήγηση συνεχίζεται μέσα από το ευρύ φάσμα εικαστικών μέσων, όπου η ζωγραφική, η φωτογραφία και οι μεγάλες εγκαταστάσεις ολοκληρώνουν . Περισσότεροι από τριάντα δημιουργοί χρησιμοποιούν το ύφασμα και τη φόρμα όχι ως χρηστικά αντικείμενα, αλλά ως μέσα για να θίξουν ζητήματα ταυτότητας, κοινωνικών προκαταλήψεων και περιβαλλοντικής ευθύνης. Από τα "γλυπτά" ενδύματα μέχρι τις βιντεοεγκαταστάσεις, η έκθεση καταφέρνει να μεταμορφώσει τον χώρο του Μουσείου Μπενάκη σε έναν καθρέφτη της σύγχρονης πραγματικότητας, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί πώς η σχέση μας με το ένδυμα, και η ίδια μας η ταυτότητα μετατρέπονται σε ένα ρευστό πεδίο διαπραγμάτευσης, στην εποχή που η ταχύτητα των κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών μοιάζει να καταπίνει όλο και περισσότερο τη διάρκεια. Μετατρέποντας κάθε πτυχή της ένδυσης σε εφήμερα σήματα.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Είσαι ό,τι φοράς
Στον 21ο αιώνα, η σύγχρονη τέχνη επαναπροσδιορίζει το "καθιερωμένο", αναμειγνύοντας υλικά, ιδέες και επίκαιρα ζητήματα. Το underground μετατρέπεται σε νέα εκδοχή modernité, το camp αποκτά φρέσκια δυναμική και η πολυτέλεια αποδεσμεύεται από την έννοια του ελιτισμού. Η ένδυση, από την αρχαιότητα έως σήμερα, δεν καλύπτει μόνο πρακτικές ανάγκες, αλλά λειτουργεί ως ισχυρός δείκτης ταυτότητας, κοινωνικής θέσης και πολιτισμικής έκφρασης. Αυτή η εικαστική έκθεση φέρνει σε δημιουργικό διάλογο Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, διερευνώντας τη δυναμική σχέση μόδας και σύγχρονης τέχνης. Με ειδικό αφιέρωμα στη δημιουργό, Σοφία Κοκοσαλάκη, η οποία με το έργο και τη διεθνή της πορεία άφησε ισχυρό αποτύπωμα στον παγκόσμιο χάρτη της μόδας.
