Belle Santos: When I see the moon, it makes me weep

Εστιάζοντας στους χώρους όπου το πένθος παραμένει –στον καταπιεσμένο θυμό, στην ενοχή ή τη ντροπή που είναι έτοιμες να εκραγούν, στα νανουρίσματα που τραγουδάμε τη νύχτα, στους κόμπους των μαντηλιών μας, σε μια ξεχασμένη ανάμνηση ή μέσα στη συλλογική εργασία του πένθους– η έκθεση «When I see the moon, it makes me weep» προσεγγίζει το πένθος όχι μόνο ως προσωπικό βίωμα αλλά και ως κοινή εμπειρία που διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο.