Γιώργος Αλεξανδρίδης: "Υπάρχει μία ιστορική ασυνέχεια στην κεραμική παράδοση της Ελλάδας"

Ο επιμελητής της ομαδικής έκθεσης «dialogues in clay» στην Batagianni μιλά για τα κοινά στοιχεία της σύγχρονης με την παραδοσιακή κεραμική τέχνη, αλλά και για το πώς η Λισαβόνα τον ώθησε να δημιουργήσει έναν εικαστικό διάλογο ανάμεσα στην πορτογαλική και την ελληνική κεραμική.

dialogues in clay Δάφνη Κλάγκου rabbit © Δάφνη Κλάγκου, rabbit

Στο "dialogues in clay" που παρουσιάζεται μέχρι 17 Ιουνίου στην γκαλερί Batagianni, δημιουργοί από Ελλάδα και Πορτογαλία συνδιαλέγονται σε μία έκθεση σύγχρονης τέχνης αφιερωμένη στη μακρόχρονη πρακτική της κεραμικής. Υπό την επιμέλεια του Γιώργου Αλεξανδρίδη, οι καλλιτέχνες δημιουργούν διαφορετικών εκφάνσεων έργα, αντιμετωπίζοντας τα ως τελετουργικά ή καθημερινά χρηστικά αντικείμενα και μέσα καταγραφής της ιστορίας. Έτσι στήνεται μια εικαστική διαδρομή που αφηγείται γεγονότα από την προϊστορία του ανθρώπου μέχρι σήμερα.

Ο Γιώργος Αλεξανδρίδης μάς μιλά για το πώς γεννήθηκε η ιδέα του "dialogues in clay", αλλά και την εξέλιξη της ελληνικής κεραμικής τέχνης.

Γιατί επιλέξατε να παρουσιάσετε έργα Ελλήνων και Πορτογάλων καλλιτεχνών; Η Ελλάδα προφανώς έχει πλούσια ιστορία με την κεραμική, τι ισχύει όμως για την πορτογαλική τέχνη;
Και η Πορτογαλία έχει μια βαριά κεραμική παράδοση. Έχω επισκεφτεί τη Λισαβόνα τρεις φορές και κάθε φορά μένω άναυδος με τα παλιά κτήρια τα οποία είναι επενδυμένα με ζωγραφισμένα κεραμικά πλακάκια. Τη δεύτερη φορά που επισκέφτηκα τη Λισαβόνα, το έκανα ως επισκέπτης καθηγητής στο εργαστήριο κεραμικής της Belas Artes de Lisboa. Εκεί ανέπτυξα μία βαθιά φιλία με την καθηγήτρια κεραμικής Marta Castello. Αργότερα, όταν η Marta επισκέφτηκε τη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε αυτή την έκθεση. Η Marta κάλεσε τη συνταξιούχο πια καθηγήτριά της, Virginia Frois, ενώ εγώ κάλεσα δύο αποφοίτους της ΑΣΚΤ, οι οποίοι παρακολούθησαν τα μαθήματά μου, τη Βιβή Κασαρά και τον Κωνσταντίνο Κανταρτζή. Από κοινού με τη Marta καλέσαμε τη Δάφνη Κλάγκου ως συνδετικό κρίκο, απόφοιτη της ΑΣΚΤ και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στη Belas Artes de Lisboa.

dialogues in clay marta castelo Untitled
Marta Castelo, Untitled

Ποια είναι τα κοινά αφηγηματικά σημεία στα έργα των καλλιτεχνών;
Το κοινό σημείο στα έργα μας είναι η εικαστική μας γλώσσα. Τα υλικά που χρησιμοποιεί κάθε εικαστικός είναι εικαστικές γλώσσες. Κάθε υλικό μέσα από την ιστορία του νοηματοδοτεί το εικαστικό έργο. Το κεραμικό, ως υλικό έχει τεράστιο βάρος λόγω της ιστορίας του. Είναι το καθημερινό χρηστικό αντικείμενο. Το σπίτι του, δηλαδή τα τούβλα ή τα κεραμίδια. Τα πλακάκια που μας προστατεύουν από την υγρασία. Το λατρευτικό άγαλμα. Διαχρονικά, μεταφέρει την ιστορία του ανθρώπου μέσα από τη φόρμα, την εικονογράφηση ή την επιγραφή.  Και οι έξι επιλέγουμε, μεταξύ άλλων, και την κεραμική γλώσσα και προσπαθούμε να κάνουμε ένα διάλογο μεταξύ μας και να βρούμε αυτά που μας συνδέουν.

Τι διαφορές παρατηρείς στη σύγχρονη κεραμική, συγκρίνοντάς τη με την παραδοσιακή;
Είναι κάπως παράξενο, αλλά παρότι η Ελλάδα, όπως και πολλές χώρες της Ευρώπης, έχουν τεράστια κεραμική παράδοση, ιστορικά, υπάρχει μία ασυνέχεια.  Η κεραμική χάνεται για πολλά χρόνια από την εικαστική σκηνή, και επανέρχεται στο προσκήνιο στην Αμερική με τον Peter Voulkos, ο οποίος επηρεάζεται περισσότερο από την ιαπωνική κεραμική. Από εκεί λοιπόν επανεμφανίζεται σιγά σιγά και στην Ευρώπη. Οπότε δύσκολα μπορεί κάποιος να βρει κάποια σύνδεση, εκτός από λίγες ίσως μεμονωμένες περιπτώσεις.

dialogues in clay The path Kωνσταντίνος.Κανταρτζής
Kωνσταντίνος Κανταρτζής, The path

Αντί για ιστορίες από την αρχαιότητα, εδώ οι καλλιτέχνες μιλούν περισσότερο για προσωπικά τους βιώματα. Τι αφηγήσεις συναντάμε πλέον στη σύγχρονη κεραμική;
Όπως σας είπα και προηγουμένως, η κεραμική είναι μία εικαστική γλώσσα. Οι καλλιτέχνες μιλούν για τα ζητήματα που τους απασχολούν, είτε είναι προσωπικά τους βιώματα είτε όχι, και επιλέγουν το υλικό ανάλογα με την ιστορία που θέλουν να διηγηθούν. Οπότε πλέον συναντάμε τα πάντα.

dialogues in clay Βιβή Κασαρά capricious
Βιβή Κασαρά, capricious

Με ποιον τρόπο θα καταφέρει ένας καλλιτέχνης να συνδέσει τις παραδοσιακές πρακτικές με τη σύγχρονη κεραμική;
Οι πρακτικές είναι οι ίδιες. Είναι αναγκασμένος να γνωρίζει τις παραδοσιακές πρακτικές προκειμένου να καταφέρει να παρουσιάσει ένα εικαστικά άρτιο αποτέλεσμα. Σημασία έχει το σημαινόμενο.

Πλέον η κεραμική έχει αρχίσει να γίνεται πάλι δημοφιλής και πολλοί καλλιτέχνες την επαναπροσδιορίζουν προσαρμόζοντάς τη στις σύγχρονες τάσεις. Που πιστεύεις ότι οφείλεται αυτή η επάνοδος;
Πιστεύω ότι οφείλεται κυρίως στη νοηματοδότηση που προσδίδει στο εικαστικό έργο λόγω των διαφορετικών χρήσεων του υλικού ιστορικά. Δευτερευόντως, σε ένα πρώτο επίπεδο έχει κάποιες κατασκευαστικές ευκολίες και το κόστος του υλικού είναι σχετικά υποφερτό για ένα νέο καλλιτέχνη.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

dialogues in clay

  • Κεραμική

Ελλάδα και Πορτογαλία συνδιαλέγονται σε μία σύγχρονης τέχνης έκθεση αφιερωμένη στη μακρόχρονη πρακτική της κεραμικής. Οι καλλιτέχνες δημιουργούν διαφορετικών εκφάνσεων έργα, αντιμετωπίζοντας τα ως τελετουργικά ή καθημερινά χρηστικά αντικείμενα και μέσα καταγραφής της ιστορίας. Έτσι στήνεται μια εικαστική διαδρομή που αφηγείται ιστορίες από την προϊστορία του ανθρώπου μέχρι σήμερα.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

10 εκθέσεις που θα μας απαλλάξουν από τον καύσωνα

Μια λίστα με τις ωραιότερες εκθέσεις που μπορείτε να δείτε στην πόλη για να αποδράσετε από την αφόρητη ζέστη.

Δύο επετειακές ξεναγήσεις στο Επιγραφικό Μουσείο για την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία

Το Επιγραφικό Μουσείο σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού προγραμματίζουν δύο ξεναγήσεις σε επιγραφές της Αρχαία Αθήνας.

"Henry Moore and Greece": Η αγάπη του Βρετανού καλλιτέχνη για την Ελλάδα

Το Henry Moore Foundation με τη Gegosian συνδιοργανώνουν μια έκθεση με γλυπτά και φωτογραφίες του διάσημου καλλιτέχνη.

Βερόνικα Ράιμο: "Δεν ξέρω κανέναν.μία σύγχρονο.η Έλληνα.ίδα συγγραφέα και αυτό είναι πρόβλημα"

Στο βιβλίο "Ας πούμε πως είμαι εγώ" η Βερόνικα Ράιμο υπονομεύει το autofiction με χιούμορ πλάθοντας την αντι-περσόνα της. Συναντήσαμε τη συγγραφέα στην Αθήνα και είχαμε μια ωραία συζήτηση για τη μνήμη, τη μυθοπλασία, τη μετάφραση και την κουλτούρα της ακύρωσης.

Μαρίνα Αρβανιτάκη, γιατί η σεξουαλικότητα εξακολουθεί να θεωρείται ταμπού στην Ελλάδα;

Η ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέας του "Σεξ – Ήθος" μιλά στο "α" για όσα την οδήγησαν στη δημιουργία του βιβλίου, τις προβληματικές της σεξουαλικής εκπαίδευσης και πώς μπορούμε να έχουμε μια εμπεριστατωμένη αντίληψη γύρω από τη σεξουαλικότητα.

"Η λέξη για τον κόσμο είναι θάλασσα": Παρατηρώντας τη θάλασσα από μια κοινωνικοπολιτική σκοπιά

Σύνθεση φανταστικού και πραγματικού στο Παλιό σχολείο του νησιού από 11σύγχρονους καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες.