Πιο παλιά, τα πράγματα ήταν εξαιρετικά απλά: Υπήρχαν τα μπαρ, υπήρχαν και τα εστιατόρια. Στα μεν πήγαινες για να φας, στα δε για να πιεις. Γενικότερα, ήσουν ενταγμένος σε μία ξεκάθαρη πραγματικότητα εστίασης. Γνώριζες που βρίσκεσαι καθώς και για ποιον ακριβώς λόγο συνέβαινε αυτό. Η άνοδος της τέχνης του cocktail, συνδυαστικά με τη βελτίωση και την εξειδίκευση της μπαρ σκηνής αλλά και με μία γενικότερη αντίληψη των επιχειρηματιών για διεύρυνση των παρεχόμενων υπηρεσιών, έφερε μαζί της δύο ακόμη πράγματα: Περισσότερες επιλογές και μία μίνι κρίση ταυτότητας (που ευτυχώς δεν κράτησε για πολύ). Πλέον, σχεδόν κάθε καλό εστιατόριο έχει τη δική του κάρτα ποτών και το αντίστοιχο μπαρ, τις προτάσεις του για φαγητό. Δεν υπάρχει πια μαύρο και λευκό. Ζούμε στην εποχή του δημιουργικού γκρι, για να μιλήσω αλληγορικά για το bar food. Και αυτό είναι καλό.
Στην Ελλάδα, το να τρώμε -πίνοντας παράλληλα- στην μπάρα ήταν μέχρι πριν κάποια χρόνια μία μάλλον ασυνήθιστη συνήθεια. Αλλά να που έγινε trend. Και, ευτυχώς για όλους μας, κάποια μπαρ γνωρίζουν (και) να μαγειρεύουν καλά, χωρίς να παρεκκλίνουν από τις βασικές αρχές του bar food: Εύκολο, νόστιμο και 'άνετο' φαγητό, που συχνά τρώγεται χωρίς καν τη χρήση μαχαιροπίρουνου.
Ξεκινώντας με κάποια από τα πιο 'φρέσκα' μέρη, στο "Naked Ath". της πλατείας Αγίας Ειρήνης, ο Levis Kodhimaj έχει δημιουργήσει ένα έξυπνο bar food menu, σχεδιασμένο στο να έχει μία αλληλεπιδραστική σχέση με το ποτό. Βασίζεται αρκετά στο fusion street food, με συνταγές από διάφορα μέρη του πλανήτη, εμπλουτισμένες με κάποια twists αλλά και ελληνικές πινελιές - για παράδειγμα χρησιμοποιεί υλικά όπως το σταμνοτύρι, η μαστίχα και το μετσοβόνε. Από τα highlights εδώ το corn dog και η σαλάτα Waldorf. Αξίζει να αναφερθεί πως προσφέρονται vegan και vegetarian επιλογές καθώς και γλυκά που παρασκευάζονται στο εργαστήριο, ακριβώς δίπλα από το Lab του μπαρ.
Στο ολοκαίνουριο "Line" των Νίκου Μπάκουλη, Βασίλη Κυρίτση και Δημήτρη Νταφόπουλου, υπάρχουν 4 διαφορετικές εκδοχές σε bar bites (ψωμί, πίκλες, ελιές αρωματισμένες με εσπεριδοειδή και cheese & chutney), που καταφθάνουν απευθείας από τον bartender. Παράλληλα και συμπληρωματικά, 3 Iconic hot dogs: Μαύρο ψωμάκι από μελάνι σουπιάς με deep fried χταπόδι και μους ταραμά, bun από σινάπι με χοιρινό λουκάνικο και πικάντικη μουστάρδα και μία vegan εκδοχή με γλασαρισμένο σε σόγια κομμάτι μανιταριού.
Στο χαλανδριώτικο "Habana Trece", τη λίστα των ποτών του Ηλία Στεργιόπουλου -με focus στο ρούμι- πλαισιώνει μία γκάμα μικρών πιάτων από τον Μιχάλη Μερζένη, ο οποίος έχει φροντίσει η επιλογή των πρώτων υλών να ταιριάζει με το ποτό της χαράς. Στα tapas του Habana Trece θα βρεις επιρροές από Ιαπωνία, Ισπανία και Μεξικό.
Τόσο στη Γλυφάδα και το "Mr. Fox," όσο και στα Εξάρχεια και το Kobra, ο Άνταμ Κοντοβάς εξακολουθεί να γεννά νόστιμες και ταξιδιάρικες ιδέες. Στην πρώτη περίπτωση τα spicy baked bao buns με καυτερές γαρίδες και αβοκάντο και το Foxy Dog (με πικάντικο λουκάνικο, μαρμελάδα κρεμμυδιού και μαγιονέζα κουρκουμά) και στη δεύτερη, το μοσχαρίσιο ταρτάρ με ponzu και ιαπωνική μέντα και το ψητό λουκάνικο (με miso και φύκια, συνοδεύεται από homemade κίμτσι) επιβεβαιώνουν την αμέσως προηγούμενη πρόταση.
Το "Λοκάλι" από την πλευρά του, συνεχίζει πιστό στο concept της ελληνικής pub, εμπλουτίζοντας διαρκώς την κάρτα του φαγητού υπό τον σεφ Ανέστη Ποιμενίδη. Βέβαια, όταν μιλάμε για φαγητό στην μπάρα δε γίνεται να μην αναφερθούμε στις best seller -δικαιολογημένα- μπάμιες tempura που βουτάνε στη γλυκόξινη σπιτική σάλτσα με πετιμέζι και μηλόξιδο. Από κοντά, τα flatbreads και τα tacos του ενώ είναι κρίμα -ακόμη και στη μπάρα- να μην τιμήσεις το σεβίτσε λαβράκι.
Ο Αθηναγόρας Κωστάκος εξακολουθεί να επιμελείται το μενού του "The Clumsies", με το melting toast, το κεμπάπ σολομού ή τα Iberico sticks να έχουν τον πρώτο λόγο στις επιλογές που θα τσιμπήσεις στην μπάρα.
Στο Παγκράτι και την πλατεία Προσκόπων, κάποιο από τα καλοφτιαγμένα G&Ts του "Frater & Soror" έχει συνήθως στο πλάι του τα σχεδόν εθιστικά pancakes με τηγανητό κοτόπουλο ή το απολαυστικό shrimp roll με μαγιονέζα wafu και πίκλα μάνγκο.
Ο σεφ Βασίλης Καφαλούκος, στα πέριξ της πλατείας Αγίας Ειρήνης και το "Omnivore", έχει καθιερώσει ένα μενού από bar bites που εκτείνεται από μίνι fondue και lollipops κοτόπουλου μέχρι αλμυρά μακαρόν και ρυζοκροκέτες.
Στο Νέο Ψυχικό και το "Zebra", η κουζίνα κινείται παράλληλα με το υψηλό επίπεδο των ποτών, παρέχοντας bar food με fusion προσανατολισμό: Σεβίτσε και ταρτάρ, mini burgers και κροκέτες μπακαλιάρου με μαύρο σκόρδο και πάνκο ξεχωρίζουν ανάμεσα σε αρκετές ακόμη επιλογές.
Για το τέλος, άφησα μία από τις πιο διαχρονικές και αγαπημένες για τους αυθεντικούς bar afficionados προτάσεις: Εδώ και δεκαετίες, το θρυλικό "Galaxy", στη στοά της Σταδίου, σερβίρει old school ποτά συνοδεία αντίστοιχων σνακ: Από τις ταπεινές ελιές, το φρυγανισμένο ψωμί και το τυρί με μουστάρδα μέχρι το καπνιστό χοιρινό με ρώσικη, ο κύριος Γιάννης και η ομάδα του έχουν "μεγαλώσει" γενιές και γενιές.
