Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι

Με φόντο το πιο κρύο καλοκαίρι των τελευταίων 250 ετών, μια παρέα νεαρών Άγγλων αριστοκρατών, ανάμεσά τους ο Λόρδος Μπάιρον, ο γιατρός του, Τζον Πολιντόρι, ο Πέρσι Σέλεϊ, η μελλοντική γυναίκα του Μαίρη και η αδερφή της Κλαιρ, όλοι έντονες προσωπικότητες και εκτός των κοινωνικών κανόνων και επιταγών της εποχής, περνά τις διακοπές της στη λίμνη της Γενεύης, εκεί όπου γεννήθηκαν οι πιο τρομακτικές ιστορίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το ηφαίστειο Ταμπόρα, στην Ινδονησία, εκρήγνυται το 1815 προκαλώντας τεράστια οικολογική και κλιματική κρίση. Ο ουρανός παραμένει σκοτεινός, από την τέφρα που εκτοξεύτηκε, για σχεδόν τρία χρόνια, οι θύελλες και οι χιονοπτώσεις κυριαρχούν και η θερμοκρασία πέφτει προκαλώντας καταστροφές σε καλλιέργειες και τεράστια επισιτιστική κρίση. Το 1816 ήταν το πιο κρύο έτος των τελευταίων 250 ετών και έμεινε στην ιστορία ως «Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι». Αυτό το αλλόκοτο καλοκαίρι η παρέα σύντομα καταλαβαίνει πως τα σχέδιά τους για καλοκαιρινές βαρκάδες δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Κλεισμένοι στη Βίλα Ντιοντάτι, περνούν το χρόνο τους με αφηγήσεις και αναγνώσεις ιστοριών τρόμου. Σύντομα, ο Μπάιρον προτείνει να γράψουν τις δικές τους τρομακτικές ιστορίες. Η Μαίρη Σέλεϊ γράφει τον «Φρανκενστάιν» και ο Πολιντόρι τον «Βρικόλακα», τον πρόγονο του «Δράκουλα» και της ρομαντικής λογοτεχνίας τρόμου. Σιγά σιγά και ενώ αρχίζουν να γεννιούνται παιχνίδια σχέσεων, εξουσίας και επικίνδυνα ερωτικά δίπολα, τα όσα τρομακτικά γράφουν γίνονται μέρος της καθημερινότητας τους.

Αφήγ.: Γ. Γλάστρας. Ερμηνεύουν: Μ. Αλεξιάδη, Μ. Δημητριάδη, Θ. Μάνος, Π. Παυλίδης, Στ. Χρυσαφίδης. Μουσικός επί σκηνής: Αλ. Γκόνης. Σκην.: Μ. Καραθάνου. Κοστ.: Β. Γιαννούλα. Φωτ.: Ν. Βλασόπουλος.