Στις 1 Οκτωβρίου, η "Ιεροτελεστία" ανοίγει ξανά την αυλαία της στη Νέα Σκηνή "Νίκος Κούρκουλος" του Εθνικού Θεάτρου για δεύτερη χρονιά. Αυτή η επιστροφή δεν είναι μια απλή επανάληψη μιας επιτυχημένης παράστασης, αλλά μια νέα ευκαιρία να σταθούμε απέναντι σε αυτό που συνήθως προσπαθούμε να προσπεράσουμε: τη θνητότητα, την απώλεια και την ανάγκη για συλλογικό πένθος. Σε έναν κόσμο που απαιτεί συνεχή παραγωγικότητα, γρήγορη προσπέραση του πόνου και μια επιβεβλημένη ευτυχία, ο θάνατος και η απώλεια εξορίζονται στο περιθώριο.
Ο Guillaume Poix, αντλώντας υλικό από εκατοντάδες συνεντεύξεις, συνέθεσε ένα έργο που λειτουργεί ως χρονικό της ανθρώπινης ευθραυστότητας. Η σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη μετατρέπει αυτές τις προσωπικές ιστορίες —στις οποίες προστίθενται και νέες, εμπνευσμένες από την πρόσφατη ελληνική πραγματικότητα— σε μια κοινή αναπνοή. Η παράσταση δεν βυθίζεται στη μοιρολατρία. Αντίθετα, αντιμετωπίζει τη μνήμη και τη βίωση του πόνου ως πράξη βαθιά πολιτική.

Η παράσταση δεν βυθίζεται στη μοιρολατρία. Αντίθετα, αντιμετωπίζει τη μνήμη και τη βίωση του πόνου ως πράξη βαθιά πολιτική. Όταν η καθημερινότητα μας πιέζει να ξεχάσουμε, να προσπεράσουμε και να συνεχίσουμε σαν να μη συνέβη τίποτα, η απόφαση να σταματήσουμε και να θρηνήσουμε μετατρέπεται σε επαναστατική πράξη. Η ύπαρξη, με όλες τις ρωγμές και τα τραύματά της, γίνεται το τελευταίο οχυρό αξιοπρέπειας.
Με ανανεωμένη διανομή (Ελευθερία Αγγελίτσα, Χαράλαμπος Αθανασόπουλος, Ειρήνη Δάμπαση, Γιώργος Εξακοΐδης, Κωνσταντίνος Κρομμύδας, Θάνος Μαγκλάρας, Χρήστος Τζον Μούσλλι, Μαρία Μπαγανά, Ανδρέας Νάτσιος, Ηλίας Σγουραλής, Θεοδώρα Τζήμου, Θωμάς Τσακνάκης, Γιώργος Χριστοδούλου), ζωντανή μουσική επί σκηνής και την κίνηση της Ξένιας Θεμελή να δίνει σώμα στη συλλογική μνήμη, η Ιεροτελεστία επιστρέφει για να μας θυμίσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος σήμερα.
Διαβάστε κριτκή για την παράσταση.

