@Vasia_Anagnostopoulou
Ο Στάθης Λιβαθινός, σε συνεργασία με την ΄Έλσα Ανδριανού στη σύνθεση των κειμένων, παρουσίασε στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού την "Εκάβη" του Ευριπίδη, ενσωματώνοντας στη δραματουργία αποσπάσματα από την Πολιτεία του Πλάτωνα και ειδικότερα την αλληγορία του Σπηλαίου. μια σκηνοθετική επιλογή που επιχείρησε να διευρύνει το πεδίο της τραγωδίας, συνδέοντας την εμπειρία της ιστορικής βίας με έναν ευρύτερο φιλοσοφικό στοχασμό γύρω από τη γνώση, την πλάνη, τη δικαιοσύνη και τη φύση του ανθρώπου.
Η επιλογή του να υφάνει στην τραγωδία αποσπάσματα από τον Πλάτωνα πλαισίωσε την ανάγνωση της τραγωδίας -η οποία από μόνη της συνιστά ένα ισχυρό σχόλιο για την ηθική κατάρρευση που επιφέρει ο πόλεμος- με έναν ευρύτερο φιλοσοφικό προβληματισμό. Ο πλατωνικός αυτός άξονας καθόρισε και την αισθητική της παράστασης, η οποία αποδείχθηκε όμως το πιο αμφιλεγόμενο στοιχείο της.
Διαβάστε περισσότερα στην κριτική του α:
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Εκάβη - Στη σκιά της Πολιτείας
Η παράσταση - σταθμός που παντρεύει συγκλονιστικά την τραγωδία του Ευριπίδη με την πλατωνική φιλοσοφία και τη χρήση μάσκας, τοποθετεί δίπλα στον θρήνο και την εκδίκηση της Εκάβης αποσπάσματα από την «Πολιτεία» και τον «Μύθο του Σπηλαίου». Κεντρικό εργαλείο σε αυτή την αναζήτηση αποτελεί η χρήση της μάσκας (σε κινησιολογία και διδασκαλία του Camilo Betancor και κατασκευή από το Εργαστήριο Δήμητρα Καίσαρη). Η μάσκα μετατρέπει το προσωπικό δράμα σε οικουμενικό, αποστασιοποιεί τον τρόμο της ανθρώπινης ωμότητας και συνδέεται οργανικά με την πλατωνική αλληγορία για τις σκιές, την πλάνη και την ανάγκη της πνευματικής αφύπνισης. Η παράσταση, που εντάσσεται στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων της Ακαδημίας Αθηνών (1926-2026), αποκτά ξεχωριστό συμβολικό και ιστορικό βάρος, καθώς αποτελεί την τελευταία θεατρική παραγωγή που θα παρουσιαστεί στον εμβληματικό χώρο του Ωδείου Ηρώδου Αττικού πριν από την έναρξη των εργασιών ανακαίνισής του.
