Το αριστούργημα του παγκόσμιου θεάτρου "Ματωμένος γάμος" του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Μοντέρνοι Καιροί, μετά την εντυπωσιακή περσινή του πορεία (από 29/11). Πρόκειται για ένα έργο όπου το πάθος και οι συγκρούσεις κυριαρχούν. Οι ήρωες παλεύουν ανάμεσα στα "θέλω” και τα "πρέπει”, εγκλωβισμένοι σε μια κοινωνία που τους φοβίζει και τους συντρίβει, μια κοινωνία που επιβάλλει ρόλους και κανόνες ασφυκτικούς. Ο σκηνοθέτης Κώστας Νταλιάνης προσεγγίζει το έργο με ιδιαίτερη ευαισθησία, αναδεικνύοντας τόσο τη βίαιη ένταση του έρωτα όσο και τον ανθρώπινο πόνο που τον συνοδεύει. Σε ένα λιτό αλλά εντυπωσιακό σκηνικό, με κοστούμια εποχής και εξαιρετικές χορογραφίες υπό τους ήχους ισπανικής μουσικής, το κλασικό αυτό έργο αποκαλύπτει τη διαχρονικότητα του.
Τους ρόλους του έργου ερμηνεύει ένα εξαιρετικό επιτελείο ηθοποιών: Μάνα: Εβίτα Παπασπύρου, Νύφη: Φάνια Νταλιάνη, Λεονάρντο: Δημήτρης Καπαμάς. Γαμπρός: Χρήστος Ζαχάρωφ, Γυναίκα του Λεονάρντο: Σιλβάνα Σοντίνι, Πατέρας της Νύφης: Μίλτος Δημουλής, Γειτόνισσα: Αγγελική Λυμπεροπούλου, Υπηρέτρια: Μαρία Κολοκυθά, Πεθερά - Κοριτσάκι: Ευγνωσία Σοφιανίδου, Ξυλοκόποι - Μοίρες: Αγγελική Λυμπεροπούλου, Μαρία Κολοκυθά, Ευγνωσία Σοφιανίδου, Φεγγάρι: Σιλβάνα Σοντίνι, Ζητιάνα: Φάνια Νταλιάνη.
Ο "Ματωμένος γάμος" αποτελεί πεδίο μάχης μεταξύ έρωτα και θανάτου. Σε μια γη σκληρή, γεμάτη πέτρες και χώμα, το πάθος αναβλύζει ακατάπαυστα, ενώ την ίδια στιγμή ο θάνατος καραδοκεί. Είναι ένα έργο λαϊκό, που αντιμάχεται τη στενομυαλιά και τον συντηρητισμό μιας ανελεύθερης κοινωνίας. Ο Νταλιάνης ισορροπεί με δεξιοτεχνία ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον ποιητικό συμβολισμό, ανάμεσα στη γήινη και την μεταφυσική πραγματικότητα. Όπως σημειώνει, "όταν η φύση συγκρουστεί με την κοινωνία, μετατρέπεται σε αμείλικτο τιμωρό".
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ματωμένος γάμος
Το γεμάτο ποιητικότητα και συμβολισμούς έργο αγγίζει τα βάθη της ανθρώπινης ύπαρξης, θέτοντας δύο πολύ σημαντικά θέματα, τον πανανθρώπινο πόνο της απώλειας και τη γυναικεία χειραφέτηση. Αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας της «Ισπανικής υπαίθρου», μαζί με τη «Γέρμα» και «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα». Γράφτηκε με αφορμή την πραγματική ιστορία ενός γάμου κι ενός καταπιεσμένου έρωτα που οδηγούνται στην τραγωδία με φόντο την ανδαλουσιανή πόλη Νιχάρ της Ισπανίας. Είναι ένα έργο πάθους που εξυμνεί τον έρωτα. Ο έρωτας είναι φύση. Κι όταν η φύση έρθει σε σύγκρουση με την κοινωνία, τότε θα μετατραπεί σε αδυσώπητο τιμωρό. Ο Κ. Νταλιάνης υπογράφει την ελεύθερη διασκευή του έργου, συνδυάζοντας τον ρεαλιστικό με τον ποιητικό λόγο, σε μια αέναη αλληλουχία. Το Ντουέντε (duende) είναι κι εδώ το κλειδί της απόδοσης του έργου. Όλες οι στιγμές της παράστασης, μεταφέρουν την ιστορία σε έναν τόπο μαγικό και σε χρόνο αδιευκρίνιστο, ωστόσο με όλα τα ισπανικά στοιχεία, που θα μπορούσαν να είναι και ελληνικά ή και παγκόσμια.
