18 ρόλοι. 1 ηθοποιός: Η Σοφία Καζαντζιάν για την ερμηνευτική πρόκληση της "Κατσαρίδας Κ."

Η ανατροπή της "Κατσαρίδας Κ."

Η Κατσαρίδα Κ. είναι αυτό... που δεν περιμένεις να δεις. Είναι ό,τι πιο ανατρεπτικό έχουμε κάνει μέχρι σήμερα με τον Μάριο Ιορδάνου. Ναι, πιο ανατρεπτικό και από το φινάλε των "Μαύρων Πινάκων", που γράψαμε πέρυσι και παραμένει από τις αγαπημένες μας δουλειές, αλλά και από το θεατρικό "Στρίψιμο της βίδας Reloaded". Κι αυτό γιατί: "Η Κατσαρίδα Κ." είναι από μόνη της μία ανατροπή.

Θέατρο πέρα από κατηγορίες

Δεν ανήκει σε ένα είδος θεάτρου. Δεν εντάσσεται σε κατηγορία. Δεν είναι ο κλασικός μονόλογος. Δεν θα δεις έναν ηθοποιό επί σκηνής να υπηρετεί έναν ρόλο. Θα τον δεις να ενσαρκώνει 18 ρόλους με καταιγιστικό ρυθμό περνώντας από την κωμωδία στην τραγωδία και από τον ρεαλισμό στο γκροτέσκο. Περνώντας από το λογικό στο παράλογο και από την πρόζα στο σωματικό θέατρο. Θα τον δεις να ερμηνεύει, να χορεύει, να τραγουδά και να αλλάζει πρόσωπα ενσαρκώνοντας αυτό το μαγικό πλάσμα που λεγόταν Φραντς Κάφκα, αλλά και τα "φαντάσματα” που στοίχειωσαν τη ζωή του.

Η αλληγορία της μεταμόρφωσης

Εμπνευσμένοι από τη "Μεταμόρφωση" του Κάφκα, δημιουργήσαμε ένα θεατρικό έργο για το ταξίδι της προσωπικής μεταμόρφωσης. Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή για όσους το επιλέξουν. Ο Μάριος Ιορδάνου με την ευρηματική σκηνοθετική του ματιά αποδίδει την αλληγορία των προσωπικών μεταμορφώσεων ενός ανθρώπου μέσα από τις συνεχείς σκηνικές μεταμορφώσεις μίας ηθοποιού. Σε αυτή την παράσταση δεν παίζουμε με ασφάλεια. Νομίζω φτάνουμε σε ένα σημείο απόλυτης έκθεσης στον θεατή.

Ερωτήσεις που καίνε

"Η Kατσαρίδα Κ." περνάει από τη μία φυλακή για να μπει στην επόμενη και οι θεατές βιώνουν μαζί της ένα υπαρξιακό θρίλερ, που τους προκαλεί έκρηξη συναισθημάτων: Γελάνε, συγκινούνται και ταυτίζονται τελικά με αυτό το πλάσμα που προσπαθεί να βρει τα κλειδιά της προσωπικής του ελευθερίας, γιατί το ίδιο προσπαθούν κι εκείνοι. Αν όμως δεν υπάρχουν κλειδιά; Αν εμείς είμαστε η φυλακή και οι δεσμοφύλακες; Αξίζει αυτό το επώδυνο πέρασμα από το φως στο σκοτάδι; Από την άγνοια στην αφύπνιση; Από τον λήθαργο στην εγρήγορση; Αρκεί να αλλάξεις εσύ για να αλλάξει ο κόσμος; Κι αν δεν αρκεί, μήπως είναι τελικά αρκετή αυτή η κατσαρίδα που τρέχει μέσα σου και σου ροκανίζει το μυαλό; Που σου φωνάζει πως δεν αρμενίζεις εσύ στραβά αλλά ο γιαλός είναι στραβός; Η "Κατσαρίδα Κ." παλεύει να ξεπεράσει τον εαυτό της, να αποδεχτεί ότι είναι ωραίο να μην είσαι αποδεκτός. Είναι ωραίο να μην ανήκεις. Είναι ωραίο να μη γελάς όταν οι άλλοι γελούν και να μην κλαις  όταν οι άλλοι κλαίνε. Να μη ζεις όπως οι άλλοι ζουν και να μην πεθαίνεις όπως οι άλλοι πεθαίνουν. Γιατί αυτό σημαίνει να πεθαίνεις σαν είσαι ζωντανός και να ζεις μονάχα σαν είσαι πεθαμένος.

Η διαδρομή μέσα στο έργο του Κάφκα

Μία από τις διασημότερες φράσεις της παγκόσμιας δημιουργίας είναι: Ένα πρωϊνό ο Γκρέγκορ Σάμσα ξύπνησε μεταμορφωμένος σε μία τεράστια αποκρουστική κατσαρίδα. Στην παράσταση "Η Κατσαρίδα Κ." η ιστορία αντιστρέφεται. Μία κατσαρίδα ξυπνάει μεταμορφωμένη σε Φραντς Κάφκα (αφού ο Γκρέγκορ Σάμσα είναι το alter ego του Τσέχου συγγραφέα). Βιώνοντας μία υπαρξιακή κρίση, η τέλεια επιστημονικά κατσαρίδα συνειδητοποιεί ότι η τελειότητα είναι βαρετή… Δεν μπορεί πια να ξυπνάει, να τρώει, να κοιμάται και να ξαναξυπνάει. Παγιδευμένη σε έναν υπόνομο, που έχουν βυθιστεί βιβλία περιττά, παράλογα ή επικίνδυνα για τους ανθρώπους (Νίτσε, Μπέκετ, Καμύ, Ίψεν, Ντοστογιέφκι) επιλέγει να μεταμορφωθεί σε ένα ατελές πλάσμα με ραγισμένη καρδιά. Γιατί ναι. Πρέπει να σκάψεις βαθιά, να φτάσεις στο "υπόγειο” για να μπορέσεις να ξεκινήσεις το ταξίδι της προσωπικής σου μεταμόρφωσης.

Όταν πέφτει στα χέρια της το έργο του Φραντς Κάφκα αποφασίζει να μεταμορφωθεί στη ραγισμένη καρδιά του και έτσι περνάει μέσα από το σύνολο του έργου του (Η Δίκη, Ο Πύργος, Η Μεταμόρφωση, Γράμμα στον πατέρα, Γράμματα στη Μιλένα, Στη σωφρονιστική αποικία, Ο Καλλιτέχνης της πείνας, Ημερολόγια κ.α.). Σύντομα, θα καταλάβει ότι αυτό το ταξίδι κρύβει πόνο, τραύματα και απογοητεύσεις. Θα μετανιώσει και θα διχαστεί και στο τέλος θα κληθεί να αποφασίσει αν τελικά θέλει να επιστρέψει στην τελειότητά της. Η απάντηση δίνεται στο φινάλε της παράστασης.

Η γνωριμία με την "Κατσαρίδα Κ."

Γιατί να δεις την "Κατσαρίδα Κ;" Για να θυμηθείς ότι η τελειότητα είναι βαρετή. Είναι βαρετό να ζεις μία ζωή από δεύτερο χέρι. Να θυμηθείς ότι είναι εντάξει να κουβαλάς το τραύμα σου. Και είναι ωραίο τελικά να μην χωράς πουθενά.