"Κεκλεισμένων των θυρών": Η θεατρική "κόλαση" του Ζαν Πολ Σαρτρ

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα του παγκόσμιου θεάτρου ανεβάζει στο Studio Μαυρομιχάλη μια ομάδα νέων ηθοποιών.

Κεκλεισμένων των θυρών © Δημήτρης Λαντζούνης

Το φιλοσοφικό-θεατρικό δοκίμιο "Κεκλεισμένων των θυρών" του Ζαν Πολ Σαρτρ που εστιάζει στην υπαρξιακή αγωνία του ανθρώπου ανεβάζει ο Στέλιος Πετράκης στο Studio Μαυρομιχάλη. Επί σκηνής, μια ομάδα νέων ηθοποιών αποτελούμενη από τους Τάμμυ Κασιμάτη, Γιάννη Κατή, Μαρίζα Μανατάκη, Μαρτίνα Ολχάβα και Χρυσάνθη Παπαλεβέντη πρωταγωνιστούν σε ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της παγκόσμιας δραματουργίας.

Κεκλεισμένων των θυρών
© Δημήτρης Λαντζούνης

Η υπόθεση

Τρεις διαφορετικοί ανθρώπινοι χαρακτήρες, που συμβολίζουν το τρίπτυχο του ανθρώπινου ψυχισμού (Προεγώ, Υπερεγώ, Εγώ), συνυπάρχουν σ' έναν μεταφυσικό χώρο, άχρονο και αδρανή, ο οποίος συμβολίζει την κόλαση. Εκεί, τους υποδέχεται το "Γκαρσόν", ένα δισυπόστατο πλάσμα που τους οδηγεί διαδοχικά στο συγκεκριμένο δωμάτιο και τους εξηγεί τους "κανόνες λειτουργίας", σχολιάζει, παρεμβαίνει και φυσικά απολαμβάνει την εξέλιξη. 
Η κόλαση όμως δεν είναι αυτό που περίμεναν οι τρείς νεκροί. Δεν υπάρχουν όργανα βασανιστηρίων παρά μόνο ένα σαλόνι με ευρωπαϊκή επίπλωση. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σχεδόν άδειο δωμάτιο, με τρεις πολυθρόνες διαφορετικού χρώματος οι οποίες αποτελούν το κεντρικό σετ της σκηνικής σύνθεσης. Οι τρεις προσφάτως αποβιώσαντες χαρακτήρες αναζητούν τον Δήμιο που θα τους υποβάλλει στα βασανιστήρια που τους αξίζουν, αλλά μάταια. Ο Δήμιος είναι ο κάθε ένας από τους τρείς για τους άλλους δυο και η τιμωρία τους είναι η αναγκαστική συνύπαρξή τους σε αυτό το δωμάτιο για πάντα. 
Οι τρεις ήρωες, υπό το άγρυπνο βλέμμα και τις παρεμβάσεις του "Γκαρσόν", σταδιακά εξομολογούνται ο ένας στον άλλον τις αμαρτίες τους, τους λόγους για τους οποίους βρέθηκαν στην κόλαση και όσο γνωρίζονται καλύτερα, αντιλαμβάνονται πως η διαφορετικότητά τους καθιστά την συνύπαρξή τους αδύνατη.

Κεκλεισμένων των θυρών
© Δημήτρης Λαντζούνης

Προπώληση μέσω viva.gr


 

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Κεκλεισμένων των θυρών

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 85 '

Τρεις χαρακτήρες, που συμβολίζουν το τρίπτυχο του ανθρώπινου ψυχισμού, αναμετριούνται με τους εαυτούς τους και με τους άλλους στο μεταφυσικό χωροχρόνο της κόλασης.

Studio Mαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ένας σύγχρονος Σίσυφος στο Ρεκτιφιέ με αγγλικούς υπέρτιτλους

Μια παράσταση που σκιαγραφεί την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να αγγίξει την ελευθερία είναι το "Sisyphus – flesh and earth" σε σύλληψη, ερμηνεία, σκηνικά και κοστούμια του Φάνη Κατέχου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
05/02/2026

Μαρλέν Μοντέιρο Φρέιτας: Δείτε τη, αν αντέχετε

Αν καταφέρετε να βρείτε εισιτήριο για το "Not" της Μαρλέν Μοντέιρο Φρέιτας στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, μην το σκέφτεστε δεύτερη φορά. Είναι μια ξεχωριστή παράσταση στο Onassis Dance Days: χορός υβριδικός, διονυσιακός, συχνά ακραίος, που δεν περιγράφεται-βιώνεται.

Θοδωρής Οικονόμου: Ο συνθέτης που έκανε έναν βουκολικό έρωτα να τραγουδιέται

Μια σύγχρονη ανάγνωση του "Αγαπητικού της βοσκοπούλας" ανεβαίνει στο Ακροπόλ από 7/2. Με αφορμή αυτή την παράσταση, ο ακούραστος συνθέτης Θοδωρής Οικονόμου μας μιλά για την παράσταση, τη μουσική που τον σώζει, τα διεθνή του σχέδια, αλλά και πώς οι συνταγές ενός φίλου έγιναν τραγούδια.

50 χρόνια Αθηνόραμα: Όταν ο Δημήτρης Παπαϊωάννου παρουσίαζε το "Ενός λεπτού σιγή" στο Παλαιό Εργοστάσιο ΔΕΗ

Ανατρέχουμε στο αρχείο των 50 χρόνων του αθηνοράματος και ξεχωρίζουμε στιγμιότυπα από τη βιωματική ιστορία του περιοδικού αλλά και της ίδιας της πόλης.

Η Στέγη χορεύει 4 ημέρες για το "οικείο" και το "ανοίκειο"

Έως τις 8 Φεβρουαρίου θα διεξαχθεί το φεστιβάλ σύγχρονου χορού Onassis Dance Days 2026, που εστιάζει φέτος σχέσεις αίματος, μνήμης ή και φαντασίας.

Ιβάνοφ!

Ο Τσέχοφ "τραγουδάει τα μπλουζ" σε αυτό το ατμοσφαιρικό, σε σημεία συναρπαστικό, αλλά και με κάποια θολά στοιχεία ανέβασμα του ολιγοπαιγμένου έργου του Ρώσου συγγραφέα. | Powered by Uber

Η συναρπαστική εξέγερση του Χούλιο Τόγκα

Ένα έργο -και μια παράσταση- για τον καλλιτέχνη του 21ου αιώνα (που μετεωρίζεται ανάμεσα στην εξέγερση και τον συμβιβασμό), που κρύβει το πολιτικό του σχόλιο πίσω από μουσική, χιούμορ και υπόγεια μελαγχολία. | Powered by Uber