"Κεκλεισμένων των θυρών": Η θεατρική "κόλαση" του Ζαν Πολ Σαρτρ

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα του παγκόσμιου θεάτρου ανεβάζει στο Studio Μαυρομιχάλη μια ομάδα νέων ηθοποιών.

Κεκλεισμένων των θυρών © Δημήτρης Λαντζούνης

Το φιλοσοφικό-θεατρικό δοκίμιο "Κεκλεισμένων των θυρών" του Ζαν Πολ Σαρτρ που εστιάζει στην υπαρξιακή αγωνία του ανθρώπου ανεβάζει ο Στέλιος Πετράκης στο Studio Μαυρομιχάλη. Επί σκηνής, μια ομάδα νέων ηθοποιών αποτελούμενη από τους Τάμμυ Κασιμάτη, Γιάννη Κατή, Μαρίζα Μανατάκη, Μαρτίνα Ολχάβα και Χρυσάνθη Παπαλεβέντη πρωταγωνιστούν σε ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της παγκόσμιας δραματουργίας.

Κεκλεισμένων των θυρών
© Δημήτρης Λαντζούνης

Η υπόθεση

Τρεις διαφορετικοί ανθρώπινοι χαρακτήρες, που συμβολίζουν το τρίπτυχο του ανθρώπινου ψυχισμού (Προεγώ, Υπερεγώ, Εγώ), συνυπάρχουν σ' έναν μεταφυσικό χώρο, άχρονο και αδρανή, ο οποίος συμβολίζει την κόλαση. Εκεί, τους υποδέχεται το "Γκαρσόν", ένα δισυπόστατο πλάσμα που τους οδηγεί διαδοχικά στο συγκεκριμένο δωμάτιο και τους εξηγεί τους "κανόνες λειτουργίας", σχολιάζει, παρεμβαίνει και φυσικά απολαμβάνει την εξέλιξη. 
Η κόλαση όμως δεν είναι αυτό που περίμεναν οι τρείς νεκροί. Δεν υπάρχουν όργανα βασανιστηρίων παρά μόνο ένα σαλόνι με ευρωπαϊκή επίπλωση. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σχεδόν άδειο δωμάτιο, με τρεις πολυθρόνες διαφορετικού χρώματος οι οποίες αποτελούν το κεντρικό σετ της σκηνικής σύνθεσης. Οι τρεις προσφάτως αποβιώσαντες χαρακτήρες αναζητούν τον Δήμιο που θα τους υποβάλλει στα βασανιστήρια που τους αξίζουν, αλλά μάταια. Ο Δήμιος είναι ο κάθε ένας από τους τρείς για τους άλλους δυο και η τιμωρία τους είναι η αναγκαστική συνύπαρξή τους σε αυτό το δωμάτιο για πάντα. 
Οι τρεις ήρωες, υπό το άγρυπνο βλέμμα και τις παρεμβάσεις του "Γκαρσόν", σταδιακά εξομολογούνται ο ένας στον άλλον τις αμαρτίες τους, τους λόγους για τους οποίους βρέθηκαν στην κόλαση και όσο γνωρίζονται καλύτερα, αντιλαμβάνονται πως η διαφορετικότητά τους καθιστά την συνύπαρξή τους αδύνατη.

Κεκλεισμένων των θυρών
© Δημήτρης Λαντζούνης

Προπώληση μέσω viva.gr


 

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Κεκλεισμένων των θυρών

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 85 '

Τρεις χαρακτήρες, που συμβολίζουν το τρίπτυχο του ανθρώπινου ψυχισμού, αναμετριούνται με τους εαυτούς τους και με τους άλλους στο μεταφυσικό χωροχρόνο της κόλασης.

Studio Mαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ο Θανάσης Σαράντος, η 'Αντιγόνη' κι ένας κόσμος με το δίλημμα "ασφάλεια ή ελευθερία"

Μιλήσαμε με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Θανάση Σαράντο για την 'Αντιγόνη' του, ένα πολιτικό θρίλερ, τοποθετημένο στη δεκαετία του ‘70, που θέτει σκοτεινά ερωτήματα για την τραγωδία του Σοφοκλή αλλά και για τη σημερινή εποχή.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΥΣΑ ΠΑΣΙΑΛΟΥΔΗ
06/02/2026

"Το ξενοδοχείο η νύχτα που πέφτει": Έργο του Νάνου Βαλαωρίτη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Ένα έργο του Έλληνα λογοτέχνη που υπερασπίστηκε όσο λίγοι το ποιητικό κίνημα "beat", παρουσιάζεται από τη Λίνα Φούντογλου, φωτίζοντας την αγωνία, την ανυπακοή και τα υπαρξιακά αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου.

Τι κάνει... "(κρότο)" στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης;

Μια σύγχρονη σκηνική σύνθεση εμπνευσμένη από το διήγημα "Ο τρόμος" της Λιλής Ζωγράφου φωτίζει τη βία και την αδικία της καθημερινότητας έως τον αναπόφευκτο "(κρότο)".

4 παραστάσεις που αξίζει να (ξανα)δείς

Τέσσερις θεατρικές επαναλήψεις που σου ανοίγουν άλλους κόσμους και αξίζει να παρακολουθήσεις.

"Η Γυναίκα της Ζάκυθος": Ποίηση και μνήμη σε ζωντανό καφενείο

Η παράσταση "Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες" επιστρέφει στο ιστορικό καφενείο "Σωκράτης", με τη σκηνοθετική επιμέλεια της Αντιγόνης Γύρα, όπου η ποίηση του Σολωμού ζωντανεύει μέσα από φωνή, κίνηση και μουσική, σε μια εμπειρία σωματική και συναισθηματική.

Ποιος τελικά είναι ο φιλάνθρωπος; Οι Dirty Granny Tales απαντούν

Με "The Philanthropist" επιστρέφουν οι Dirty Granny Tales, μια παράσταση που δίνει χώρο στη θεατρική κίνηση, το κουκλοθέατρο και το animation.

"Nora: The Hell’s House": Ας ξεχάσουμε τη Νόρα όπως την ξέρουμε

Μάθαμε αποκλειστικά ποια είναι η νέα παράσταση των Κωνσταντίνου Κυριακού και Κατερίνας Μπιλάλη. Μια τολμηρή ανασυγγραφή του Χένρικ Ίψεν που συνομιλεί με τον "Φάουστ" του Γκαίτε στο Bios.