"Κεκλεισμένων των θυρών": Η θεατρική "κόλαση" του Ζαν Πολ Σαρτρ

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα του παγκόσμιου θεάτρου ανεβάζει στο Studio Μαυρομιχάλη μια ομάδα νέων ηθοποιών.

Κεκλεισμένων των θυρών © Δημήτρης Λαντζούνης

Το φιλοσοφικό-θεατρικό δοκίμιο "Κεκλεισμένων των θυρών" του Ζαν Πολ Σαρτρ που εστιάζει στην υπαρξιακή αγωνία του ανθρώπου ανεβάζει ο Στέλιος Πετράκης στο Studio Μαυρομιχάλη. Επί σκηνής, μια ομάδα νέων ηθοποιών αποτελούμενη από τους Τάμμυ Κασιμάτη, Γιάννη Κατή, Μαρίζα Μανατάκη, Μαρτίνα Ολχάβα και Χρυσάνθη Παπαλεβέντη πρωταγωνιστούν σε ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της παγκόσμιας δραματουργίας.

Κεκλεισμένων των θυρών
© Δημήτρης Λαντζούνης

Η υπόθεση

Τρεις διαφορετικοί ανθρώπινοι χαρακτήρες, που συμβολίζουν το τρίπτυχο του ανθρώπινου ψυχισμού (Προεγώ, Υπερεγώ, Εγώ), συνυπάρχουν σ' έναν μεταφυσικό χώρο, άχρονο και αδρανή, ο οποίος συμβολίζει την κόλαση. Εκεί, τους υποδέχεται το "Γκαρσόν", ένα δισυπόστατο πλάσμα που τους οδηγεί διαδοχικά στο συγκεκριμένο δωμάτιο και τους εξηγεί τους "κανόνες λειτουργίας", σχολιάζει, παρεμβαίνει και φυσικά απολαμβάνει την εξέλιξη. 
Η κόλαση όμως δεν είναι αυτό που περίμεναν οι τρείς νεκροί. Δεν υπάρχουν όργανα βασανιστηρίων παρά μόνο ένα σαλόνι με ευρωπαϊκή επίπλωση. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σχεδόν άδειο δωμάτιο, με τρεις πολυθρόνες διαφορετικού χρώματος οι οποίες αποτελούν το κεντρικό σετ της σκηνικής σύνθεσης. Οι τρεις προσφάτως αποβιώσαντες χαρακτήρες αναζητούν τον Δήμιο που θα τους υποβάλλει στα βασανιστήρια που τους αξίζουν, αλλά μάταια. Ο Δήμιος είναι ο κάθε ένας από τους τρείς για τους άλλους δυο και η τιμωρία τους είναι η αναγκαστική συνύπαρξή τους σε αυτό το δωμάτιο για πάντα. 
Οι τρεις ήρωες, υπό το άγρυπνο βλέμμα και τις παρεμβάσεις του "Γκαρσόν", σταδιακά εξομολογούνται ο ένας στον άλλον τις αμαρτίες τους, τους λόγους για τους οποίους βρέθηκαν στην κόλαση και όσο γνωρίζονται καλύτερα, αντιλαμβάνονται πως η διαφορετικότητά τους καθιστά την συνύπαρξή τους αδύνατη.

Κεκλεισμένων των θυρών
© Δημήτρης Λαντζούνης

Προπώληση μέσω viva.gr


 

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Κεκλεισμένων των θυρών

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 85 '

Τρεις χαρακτήρες, που συμβολίζουν το τρίπτυχο του ανθρώπινου ψυχισμού, αναμετριούνται με τους εαυτούς τους και με τους άλλους στο μεταφυσικό χωροχρόνο της κόλασης.

Studio Mαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Αντωνίου, Μοσχόπουλος, Φώτη μας μιλούν: Σώματα, μνήμη και κοινές εμπειρίες στο Onassis Dance Festival 2026

Στο Onassis Dance Festival 2026, Έλληνες και Κύπρια χορογράφοι μιλούν για σώματα που θυμούνται, συγγένειες χωρίς αίμα και χορογραφίες που ξεφεύγουν από το προσωπικό. Διαβάστε όσα μας είπαν.

ΓΡΑΦΕΙ: ΜΑΡΙΑ ΚΡΥΟΥ
04/02/2026

"Καρέκλες": Πρώτες φωτογραφίες από την παράσταση

Τη δική τους σκηνική ανάγνωση στις "Καρέκλες" του Ιονέσκου παρουσιάζουν ο Πάνος Παπαδόπουλος και η Μαρία Διακοπαναγιώτου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και αυτές είναι οι πρώτες φωτογραφίες από την παράσταση που μόλις ξεκίνησε.

Αποκλειστικό: Η σκοτεινή πλευρά του έρωτα στο Θέατρο Πρόβα

Οι "Εραστές της Βιόρν" φέρνουν τη Μαργκερίτ Ντιράς στο Θέατρο Πρόβα με τους Μαίρη Ραζή, Σωτήρη Τσόγκα, Δημήτρη Παπανικολάου.

"Αρωμα γυναίκας": Λίγες, τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Βρετάνια

Την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου ολοκληρώνεται ο κύκλος παραστάσεων του "Αρώματος γυναίκας", σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ασπιώτη. Μια παράσταση που κέρδισε το θερμό χειροκρότημα του κοινού και άφησε έντονο αποτύπωμα στη φετινή θεατρική σεζόν.

Νέος κύκλος παραστάσεων για τον "Αμερικάνικο Βούβαλο" σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου

Πρωταγωνιστεί ο Γιώργος Νινιός, ενώ δίπλα του οι Αντώνης Κρόμπας και Σταύρος Τσουμάνης συγκροτούν ένα εκρηκτικό τρίγωνο σχέσεων και φόβου.

Τα χορευτικά ραντεβού του Φεβρουαρίου

Ο Φεβρουάριος στην Αθήνα γεμίζει χορό και σωματική έκφραση: από ιδιαίτερες παραστάσεις σύγχρονου, ερευνητικού χορού έως φλαμένκο, μας καλούν να θαυμάσουμε την κίνηση και να νιώσουμε έντονα συναισθήματα.

Νέες φωτογραφίες από την "Αναπαραγωγή" που συνεχίζεται στο Studio Μαυρομιχάλη

Το έργο παρακολουθεί τη δύσκολη πορεία ενός ομόφυλου ζευγαριού προς τη δημιουργία οικογένειας, σχολιάζοντας πώς η η κοινωνία αντιλαμβάνεται την "κανονικότητα".