Κώστας Μπάρας: Ο Τσέχωφ χωρίς τη σκόνη του χρόνου

Ο σκηνοθέτης της παράστασης «Ο γλάρος… αυτό ήθελα να πω» από την ομάδα HashArt μας μιλάει για το πώς γεννήθηκε το έργο και για το πώς ο μεγάλος Ρώσος δραματουργός χρειάζεται πλέον ένα… καλό ξεσκόνισμα.

Κώστας Μπάρας: Ο Τσέχωφ χωρίς τη σκόνη του χρόνου

Ο σκηνοθέτης της παράστασης «Ο γλάρος… αυτό ήθελα να πω» από την ομάδα HashArt μας μιλάει για το πώς γεννήθηκε το έργο και για το πώς ο μεγάλος Ρώσος δραματουργός χρειάζεται πλέον ένα… καλό ξεσκόνισμα.

Κώστας Μπάρας: Ο Τσέχωφ χωρίς τη σκόνη του χρόνου - εικόνα 1

Πως συνδυάζεται ο Τσέχωφ με ένα σύνθημα σε τοίχο;
Ξεκινήσαμε τις συζητήσεις με την ομάδα με την απόφαση να μιλήσουμε σαν εναρκτήριο έργο για το έργο του έρωτα, της τέχνης, του θανάτου και της μάχης του παλιού με το νέο. Τι πιο ιδανικό από τον «Γλάρο» του Τσέχωφ; Την εποχή εκείνη ψάχνοντας διάφορα κείμενα για το θέμα αρχίσαμε να δίνουμε μεγαλύτερη προσοχή στα διάφορα συνθήματα που ήταν γραμμένα στους τοίχους (κι εδώ στα Εξάρχεια δεν υπάρχει τοίχος χωρίς σύνθημα) με πρόθεση να τα χρησιμοποιήσουμε με κάποιο τρόπο στην παράσταση. Συνθήματα όπως «το μόνο που θα 'θελα να φεύγαμε μαζί» μέχρι το «οι μπάτσοι είναι παντού αλλά ο έρωτας μας κάνει αόρατους» κι από το «Αει Αγαπήσου» μέχρι το «κάτω τα χέρια σας από τους ερωτευμένους» . Και κάποια στιγμή πέσαμε πάνω στο «Αυτό ήθελα να πω» και από εκεί και μετά κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν πρόκειται για ένα σύνθημα σε τοίχο που έγινε παράσταση ή για μια παράσταση που έγινε σύνθημα σε τοίχο.

Κώστας Μπάρας: Ο Τσέχωφ χωρίς τη σκόνη του χρόνου - εικόνα 2
«Ο γλάρος… αυτό ήθελα να πω»

Γιατί επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα κείμενα που πλαισιώνουν την παράσταση και τι κοινό έχουν μεταξύ τους;
«Χτίζοντας» τους ρόλους, προσπαθήσαμε να βρούμε όλα εκείνα που -εσκεμμένα ίσως- ο Τσεχωφ δεν βάζει τους χαρακτήρες να λένε. Τις βαθύτερες σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Πολύτιμοι αρωγοί και στηρίγματα σε αυτή την αναζήτηση , υπήρξαν μεγάλοι συγγραφείς όπως ο Γιώργος Χειμωνάς, ο Γιάννης Πάνου, η Σάρα Κέιν και άλλοι. Και βέβαια ο Άκης Δήμου, τον οποίο θέλω να ευχαριστήσω και δημόσια για την ευγένεια και τη γενναιοδωρία του. Όλα αυτά τα κείμενα μας βοήθησαν να ενώσουμε τα κομμάτια ενός παζλ, να σκιαγραφήσουμε τους χαρακτήρες του έργου και τελικά να γίνουν αναγκαίοι και απαραίτητοι στον εγχείρημά μας. Να πούμε όσα θέλουμε -και με τον τρόπο που θέλουμε. Βέβαια εκτός από τους συγγραφείς καθοριστικό ρόλο έπαιξαν και άλλοι παράγοντες, όπως η μουσική. Η μουσική όχι μόνο με «η» αλλά και οι μουσικοί με «οι» : Δημήτρης Μητροπάνος, Αντώνης Ρεπάνης, CLOCKDVA, Duke Elligton καθώς επίσης και όλοι εκείνοι οι ζωγράφοι – σκηνοθέτες - φωτογράφοι που μπορεί να μην φαίνονται αλλά υπήρξαν πηγές έμπνευσης σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας της παράστασης.

Κώστας Μπάρας: Ο Τσέχωφ χωρίς τη σκόνη του χρόνου - εικόνα 3
«Ο γλάρος… αυτό ήθελα να πω»

Με ποια φιλοσοφία χτίστηκε η παράσταση;
Στόχος μας ήταν να προσπαθήσουμε όλοι μαζί, με βοηθούς πολύτιμους τις αναμνήσεις, τις εμμονές, τις φοβίες, τους έρωτες, τις πληγές, τα όνειρά μας, τις νίκες και τις ήττες μας, να θυμηθούμε – φτιάξουμε – επινοήσουμε – ερευνήσουμε το ίδιο το έργο. Για να πούμε με απλότητα, σαφήνεια και καθαρότητα όλα εκείνα που μας αφορούν και μας επηρεάζουν και να βρούμε σαν άλλοι «Κώστια» έναν νέο τρόπο έκφρασης -που πάντα παλιός ήταν αφού είναι πανανθρώπινος - για να αντιμετωπίσουμε διαφορετικά τη ζωή και να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά με τους θεατές και ίσως με τον ίδιο μας τον εαυτό τελικά. Και σε αυτή την προσπάθεια δεν χρειάζονται εντυπωσιασμοί γιατί το κείμενο το ίδιο και ο τρόπος που καθρεφτίζει την πραγματικότητα (τόσο ανθρώπινος που καταντάει...απάνθρωπος), είναι αρκετά εντυπωσιακό από μόνο του.

Τι εισπράττετε μέχρι τώρα από το κοινό;
Η βασική μας έγνοια, προσπάθεια και ανησυχία, όσον αφορά τουλάχιστον τον «Γλάρο» ήταν να προσπαθήσουμε να τον... «ξεσκονίσουμε» από την «Τσεχωφίλα» που έχει μαζέψει πάνω του πολλά χρόνια τώρα. Ακούγεται κάπως. υβριστικό και αυθάδες αλλά όλοι πια το ξέρουμε πως έτσι συμβαίνει. Mετά από 30 χρόνια στο θέατρο τολμώ να το πω και να το κάνω. Nα να το κάνουμε... Και αν κρίνω από τις αντιδράσεις, απρόσμενα και γοητευτικά συγκινητικές, και τα κολακευτικά εύστοχα και βαθιά σχόλια των θεατών, τα έχουμε καταφέρει. Ο διάλογος ανάμεσα στη σκηνή και στην πλατεία έχει ξεκινήσει και...καλά κρατεί! Ο ι θεατές φεύγοντας από την παράσταση «παίρνουν μαζί τους» τον Τσέχωφ! Τι μεγαλύτερο κέρδος για μια παράσταση;

Η παράσταση «Ο γλάρος… αυτό ήθελα να πω» παίζεται κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο χώρο «Παπαγάλος», Ναυάρχου Νοταρά 15 Εξάρχεια, 6940718106. Παίζουν: Εβίτα Αμερικάνου, Ελένη Κουταλώνη, Σταύρος Λιλικάκης, Τρύφων Μπάρκας

Περισσότερες πληροφορίες

Ο Γλάρος... αυτό ήθελα να πω

  • Σκηνική Σύνθεση
  • Διάρκεια: 100 '

Μια παράσταση για τα πάθη του έρωτα και της δημιουργίας βασισμένη στον «Γλάρο» του Τσέχοφ και σε κείμενα των Άκη Δήμου, Γ. Χειμωνά, Σ. Κέιν κ.ά.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Έχει φώς η σκιά; Η Αλεξάνδρα Καζάζου απαντά στο Θησείον

Μία θεατρική παράσταση βασισμένη στο έργο του Αlbert Camus "Ο Ξένος" από την Transatlantic Group παρουσιάζεται στο Θησείον - Ενα θέατρο για τις τέχνες.

30/09/2022

"Μπεντ": Έρχεται το σπουδαίο έργο του Μάρτιν Σέρμαν στο θέατρο Χώρα

Το αριστούργημα του αμερικανού συγγραφέα που έχει ως θέμα τον απαγορευμένο έρωτα δύο ανδρών στη ναζιστική Γερμανία ανεβαίνει σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια.

Στην "Κόκκινη κλωστή" "συνεργάζονται" αντικείμενα κοινής χρήσης και μουσικές νότες

Η ιστορία της απόδρασης μιας γυναίκας από το αφιλόξενο Εδώ και Τώρα και ο πολυτάραχος βίος της ξετυλίγονται σαν όνειρο σε μια μοναδική περφόρμανς.

"Τι είδε ο μπατλερ" στο θέατρο Άλμα;

Μια ξέφρενη κωμωδία γεμάτη γέλιο και ανατροπές, που σατιρίζει με καυστικό τρόπο τα ήθη της σύγχρονης κοινωνίας.

Η εκφραστικότητα της γλώσσας της σιωπής στην παράσταση "Τα δεκανίκια ή πώς ξέμαθα να περπατώ" στο Olvio

Μια από τις πιο ιδιαίτερες, γοητευτικές και απολαυστικές παραστάσεις των τελευταίων ετών επανέρχεται τον Οκτώβριο στο Θέατρο Olvio.

"Κανονική δουλειά": O Στέλιος Ανατολίτης επιστρέφει με την τρίτη του σόλο παράσταση

Κείμενα για τη δουλειά, κουβέντα με τον κόσμο, ευτράπελα σε δημόσιες υπηρεσίες και μουσική κωμωδία.

"Κάποιος να με προσέχει": Για πρώτη φορά στη χώρα μας σε σκηνοθεσία της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου

Με μια ισχυρή τριανδρία: Αντίνοος Αλμπάνης, Δημήτρης Μάριζας, Πήτερ Ραντλ, ανεβάζει για πρώτη φορά στη χώρα μας το "Κάποιος να με προσέχει" του Φράνκ Μακ Γκίνες η Αθανασία Καραγιαννοπούλου.