Casting minus one: Οι φοιτητές της ΑΣΚΤ διερευνούν την συνθήκη της απουσίας

Είκοσι οκτώ φοιτητές άλλοτε φαντασιακά, άλλοτε υπονομευτικά, άλλοτε λακωνικά, άλλοτε ενοχλητικά και άλλοτε μυστηριακά διασχίζουν τη μεθόριο του πραγματικού για να καταλάβουν τον χώρο που υπολείπεται.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM 30 Αυγούστου , 2026

Ο Δήμος Αθηναίων και η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών παρουσιάζουν την ομαδική έκθεση σύγχρονης τέχνης ομάδας φοιτητών της σχολής, µε τίτλο "Casting Minus One", στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, από 3 έως 13 Σεπτεμβρίου 2026.

Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) με άξονες την καλλιτεχνική παραγωγή, την έρευνα και την εξωστρέφεια.

Συµµετέχουν: Βικτώρια Θάνου, Έλλη Μέµµου, Ειρήνη Κουρή, Μαρία Κουτσόφτα, Ανδρέας Γαλαταριώτης, Εµµανουέλα Φουρτούνη, Νικόλας Μαρσέλλος, Σιµόν Ουρµπάν, Μόντα Λέση, Μελίνα Κρεµέζη, Ήρα Κουκουτσάκη, Χριστίνα Πέππα, Κυριακή Αγγελιδάκη, Νίκος Γεωργακόπουλος, Ειρηναίος Τσιράκης, Νίκος Διαγαλάκης, Ελευθερία Καλπούζου, Ζωή Τσιάτα, Κέλλυ Ταρενίδη, Αγγελική Γιαννουλή, Δηµήτρης Μανταδάκης, Βασίλης Βιτολιάνος, Άννα Προβατάρη, Άρτεµις Παναγιωτίδου, Άγγελος Κασόλας, Ζένια Κωνσταντοπούλου Γκιοργκοµπίανι, Νίκος Αθανασάκης, Roksoliana Drozd, Owens Osunde.

Μέσα από τη φράση "casting minus one” οι καλλιτέχνες επιδιώκουν να διερευνήσουν την συνθήκη της απουσίας και µε όχημα την πράξη της αφαίρεσης να αναπτύξουν έναν διάλογο μεταξύ θετικού και αρνητικού. Πρόκειται για μια απόπειρα να διαμορφωθεί μέσα σε ένα καλούπι μια έλλειψη, βραχυκυκλώνοντας εν τέλει τον τρόπο µε τον οποίο κατανοούμε τι είναι το "θετικό" και τι το "αρνητικό". Αν το θετικό εκφράζει τη συναίνεση, υποβαστάζει και τον κοµφορµισµό της, αν συμβολίζει την πραγματικότητά µας, συναινεί και στους λόγους που τη δομούν. Αν το αρνητικό ως μείον ένα μπορεί να γίνει αντιληπτό ως κενός χώρος, κατοπτρισμός, άρρητο ή µη-αναπαραστάσιµο, το casting minus one είναι δίχως κέντρο· ένας τόπος όπου το έδαφος απουσιάζει, όπου το πάνω και το κάτω, το δεξιά και το αριστερά παρουσιάζονται αντιστρέψιμα. Η επιδίωξη να κινηθεί κανείς στον ενδιάμεσο αυτό χώρο είναι σαν να μιλά ξαφνικά μια γλώσσα που δεν τη γνωρίζει.

Είκοσι οκτώ φοιτητές του εικαστικού τμήματος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών άλλοτε φαντασιακά, άλλοτε υπονομευτικά, άλλοτε λακωνικά, άλλοτε ενοχλητικά και άλλοτε μυστηριακά διασχίζουν τη μεθόριο του πραγματικού για να καταλάβουν τον χώρο που υπολείπεται.